Anadolu dilleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Anadolu dilleri birden fazla dil ailesine ait soyu tükenmiş bir diller grubudur. Anadolu dilleri, MÖ 2. ve 1. binyıllarda, Asur ticaret kolonileri ile Roma İmparatorluğu'nun 2-3. yüzyıl arasındaki döneme tarihlenebilir. MS 4-5. Anadolu dillerinin son evresi olarak kabul edilir.

Diller[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu grubun ilk örnekleri;

  • Hitit dili (nesili), MÖ 1600 ve MÖ 1100 arası, Hitit İmparatorluğu'nun resmi dili.
  • Luvice (luwili), Hititçe'nin yakın akrabası, Hitit kontrolü altındaki bölgelere yakın yerlerde konuşulmuştur. Çivi yazısı ve resim yazısı olarak iki farklı alfabeyle yazılmıştır.
  • Palaca, Kuzeybatı Anadolu'da (Kastamonu yöresi) konuşulmuştur. Kökleri MÖ 18. yüzyıla dayanır. MÖ 13. yüzyılda yokolmuştur, Hitit metinlerindeki bölük börçük dualardan bilinir.

Köken olarak Ege ve Batı Akdeniz bölgelerinde konuşulan bu sınıftan diller;

Bu dil grubunda muhtemelen hiç yazılı iz bırakmamış diller de vardır, bunlar Mysia, Amca, Kapadokya ve Paflagonya dilleridir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Anadolu da konuşulan Hint-Avrupa dil ailesine ait Paleo-Balkan Dilleri;

Eklemeli diller grubundan, soyu tükenmiş Hint-Avrupa dil ailesi ait olmayan antik Anadolu Dilleri