Simon Magus

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Simon Magus (yahut Büyücü Simun, Samaryalı Simon; ö. 65, Roma) bahsi Yeni Ahit'in Elçilerin İşleri kitabının 8, 9-24 kısmında geçen bir kişidir.[1] Bazı uzmanlara ve ilk Kilise yazıtlarına göre, Simun bütün hristiyan sapkınlıkların ve hristiyan Gnostiklerin babasıdır.[2]

Yeni Ahit'te Büyücü Simun[değiştir | kaynağı değiştir]

Elçilerin İşleri 8, 9-24'te aktarıldığına göre Simun Samiriye halkına etkisi altına almakta ve sözünü dinletmekte olan bir kişiydi. Bölgede Hristiyanlık yayılmaya başladığında Hristiyanlığı kabul eden Simun, sürekli Filipus'un yanında kalarak İsa'nın adı ile gerçekleştirilen olağanüstü belirtileri şaşkınlıkla takip etti. Nitekim Petrus ve Yuhanna Samiriyelilere Kutsal Ruh'u vermek için bölgeye geldikleri ve ellerini Samiriyelilerin başı üzerine koymak suretiyle Kutsal Ruh'u aktardıklarını görünce, elçilere para teklifinde bulunarak bu yetkiyi ona da vermelerini istedi. Bunun üzerine sinirlenen Petrus, Tanrı tarafından verilen bir yetkinin para ile alınamayacağını söyleyerek, Simun'u tövbe etmeye davet etti.

Simon ve Helena Miti[değiştir | kaynağı değiştir]

Başlangıçta tanrı Ennoia adında dişi olan bir ilk düşünceye sahipti. Ennoia, bulunduğu yüksek kademeden melekleri yaratmak üzere aşağı kademelere inip melekleri yarattı. Ancak yarattığı melekler onu kıskanarak isyan ettiler. Yaratılışları gereği güç sahibi olan bu melekler dünyayı, tanrının dişi olan ilk düşüncesine hapishane olsun diyerek yaratmışlardır. Bunu izleyen dönemde Ennoia çeşitli kereler dünyaya gelir ve reenkarne olur. Ennoia'nın dünyaya her gelişi büyük bir utançla bağlantılıdır. Gnostik gelenek örneğin Troyalı Helena'da Ennoia'yı görür. Ennoia, en nihayetinde Fenike şehri Tyros'da Helena adında bir fahişe olarak yaşamaya başlar. Tanrı, onun bu haline dayanamayarak onu kurtarmak üzere Simon Magus olarak dünyaya iner.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Rogerson, J. W. (2006). The Oxford handbook of biblical studies. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0199237777. 
  2. ^ Konutgan, Behnan (2016). Kutsal Kitap sözlüğü. 1. basım. İstanbul. s. 667. ISBN 978-975-462-095-5. OCLC 982658065.