Yurtsever Simun

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Yurtsever Simon
Rubens apostel simon.jpg
Peter Paul Rubens tarafından St. Simon, y. 1611. Museo del Prado, Madrid
Havari, Şehit, Vaiz
Doğum Yahudiye
Ölüm MS ~65 veya ~107[1]
Ölüm yeri tartışmalı, muhtemelen Ermenistan, İran, Edessa veya İngiltere
Kutsayanlar Doğu Ortodoks Kiliseleri
Oryantal Ortodoksluk
Katolik Kilisesi (Doğu & Roma)
Anglikanizm
Lütercilik
Yortu 28 Ekim (Batı Hristiyanlığı)
10 Mayıs (Bizans Riti)
15 Paşons (Kıptî Ortodoks Kilisesi)
ግንቦት 15 (Etiyopya Ortodoks Tevhîdî Kilisesi)
1 Temmuz (Orta Çağ Latin gelenekleri)
Simge tekne; haç ve testere; balık (veya iki balık); mızrak; testereyle diklemesine ikiye kesilen adam; kürek[2]
Koruyucu aziz sepiciler; bıçkıcılar; tabakçılar[2]

Yurtsever Simun, İsa'nın 12 havarisi arasında en belirsiz olanlardan biriydi. Birkaç psödopigrafik yazı Simun'a atfedilmiş olmakla birlikte, Hieronymus Simun'u MS 392-393 arasında yazılmış De viris illustribus'a dahil etmemiştir.[3]

Kimlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Abhazya, Gürcistan'da Yurtsever Simun mağarası

Simun adı, tüm Sinoptik İnciller ile Elçilerin İşleri kitabında elçilerin ismi listelenirken daha fazla ayrıntı verilmeden bahsedilir.

Yurtsever Simun'u Simun Peter'den (Petrus) ayırt etmek için Yeni Ahit'in Matthew 10:4 ve Mark 3:18 kısımlarında isme Kenanlı anlamına gelen Kananaios veya Kananites, Luke 6:15 ve Elçilerin İşleri 1:13 kısımlarında ise Zelot anlamındaki Zelotes, ekleri gelmiştir. İki ek sözcüğün de kökenleri İbranice gayretli/şevkli anlamına gelen קנאי (qanai) kelimesinin çevrilmesine dayanmaktadır.

Katolik Ansiklopedisi, Yurtsever Simun'un, Kudüslü Simeon veya İsa'nın kardeşi Simun ile aynı kişi olabileceğini ileri sürmektedir. Simun'un İsa'nın kuzeni ya da bir önceki evliliğinden Yusuf'un oğlu olabileceği de ortaya konmuştur.[4]

Azizlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Simon, diğer Havariler gibi, Roma Katolik Kilisesi, Doğu Ortodoks Kiliseleri, Oryantal Ortodoks Kiliseleri, Doğu Katolik Kiliseleri, Anglikan Kilisesi ve Lüteriyen Kilisesi tarafından bir aziz olarak kabul edilir.

İslâm[değiştir | kaynağı değiştir]

Müslümanlar İsa'yı İslam'da bir peygamber olarak kabul etmektedir. Kuran aynı zamanda İsa'nın havarilerinden de söz eder, fakat isimlerinden bahsetmez, onun yerine bu kişilerden "Allah'nın işine yardımcı olan" olarak bahsedilir.[5] Ancak Müslüman tefsir ve Kuran yorumlamaları, bu havarileri isimlendirmektedir ve havariler arasında Simun da geçmektedir.[6] Çeşitli hadisler, Simon'un Allah inancını Kuzey Afrika'daki Berberlere vaaz etmesi için gönderildiğini bildirmektedir.[7]

16. yüzyılın sonlarına tarihlenen ve İsa'nın İslami bir perspektiften hayat hikayesini anlatan bir kitap olan Barnaba İncili'nde, 12 Havari'nin bir listesi yer almaktadır. Bu listede, Hristiyanlığın geleneksel havarilerinden Yurtsever Simun dışında hepsi yer almaktadır, ancak Simun yerine liste kitabın yazarı olarak görünen Barnabas olarak tanımlanan bir kişiyi içermektedir.[8]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "St. Simon the Apostle" (İtalyanca). Blessed Saints and Witnesses. 15 Mart 2005. 27 Ekim 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mart 2010. 
  2. ^ a b Jones, Terry H. "Saint Simon the Apostle". Saints.SQPN.com. 15 Ocak 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mart 2010. 
  3. ^ "This work [De viris illustribus], as he reveals at its start and finish, was completed in the fourteenth year of Theodosius, that is, between 19 January 392 and 18 January 393." A.D. Booth, "The Chronology of Jerome's Early Years," Phoenix 35 (1981), p.241.
  4. ^ "The Brethren of the Lord". New Advent. 29 Şubat 2000 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Kasım 2011. 
  5. ^ Qur'an 3:49–53
  6. ^ Historical Dictionary of Prophets in Islam and Judaism. Lanham, MD: Scarecrow Press (Roman & Littlefield). 2003. s. 86. ISBN 978-0810843059. Muslim exegesis identifies the disciples of Jesus as Peter, Andrew, Matthew, Thomas, Philip, John, James, Bartholomew, and Simon 
  7. ^ Historical Dictionary of Prophets In Islam And Judaism, Brandon M. Wheeler, Disciples of Christ
  8. ^ "Gospel of Barnabas. Chapter 14: After the fast of forty days, Jesus chooseth twelve apostles". 3 Temmuz 2016. 22 Ağustos 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2016. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]