Azrail

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Evelyn De Morgan'ın resmettiği İnsan silüetine bürünmüş Azrail, 1881

Azrail,[not 1] İslamda dört büyük melekten biri ve eceli dolmuş insanların canını almaya gelen 'ölüm meleği' olarak görülür.[2] Yahudilikte ise hem ölüm meleği hem de İsrailoğulları ile RAB arasındaki iletişimi sağlayan melek olarak görülür.[3][4]

Etimoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

İsmin Süryanice veya İbranice olduğunu söyleyenlere göre azer ve el veya îl kelimelerinden oluşan bir terkiptir ve Allah’ın kulu manasına gelir.[5][6] Aslının Arapça olduğunu söyleyenlere göre ise a-ze-ra ve el (îl)kelimelerinden oluşmuştur ve manası da güçlü kuvvetli, salabetli demektir.[7]

Yahudilikte[değiştir | kaynağı değiştir]

Yahudi Angelojisinde birbirinden farklı canlıların ölümleriyle ilgili farklı ölüm melekleri bulunur: Cebrâil kralların, Kapziel gençlerin, Maşbir hayvanların, Maşhit çocukların, Af ve Hemah da insanların ve büyük hayvanların canlarını alır. Ölüm meleklerinden biri Şeytan ve Samael denir.[8] Yahudilikte Mesih geldiği zaman, ölüm ortadan kalkacak ve Mesih ölüm meleğini yok edecektir.

Hristiyanlıkta[değiştir | kaynağı değiştir]

Hristiyan Angelojisinde Azrail'e “Şeytan Meleği”, “Bela Meleği” “Şeytanların Prensi”, “Yok edici melek “ isimleri verilir. İncil’de ölüm meleği geçen bölüm: “Kimileri gibi de söylenip durmayın. Söylenip duranları “ölüm meleği” öldürdü.”( Korintliler 10/10.)

İslamda[değiştir | kaynağı değiştir]

İslamda Azrail kelimesi, Kuran-ı Kerim veya hadis-i şeriflerde geçmemektedir. Azrail olarak diğer dinlerde belirtilen melek için, Kuran-ı Kerim'de Ölüm Meleği denilmektedir. Ölüm Meleği, İslam dinindeki dört büyük melekten biridir. İnsanların canını almakla görevlidir. Ölüm Meleği, Kur’an ve sahih hadislerde, melekül-mevt (ölüm meleği) şeklinde de anılmıştır. (Secde Suresi: 11)

Allah'ın kendisine verdiği emirle canlıların ruhlarını almakla görevli olan ölüm meleği için Kur'an ve Hadislerde Melekü'l-Mevt (ölüm meleği) terimi kullanılmaktadır. "De ki; üzerinize memur edilen ölüm meleği, canınızı alır Sonra Rabbinize döndürülürsünüz" (es-Secde, 32/11)

Onun emrinde de bazı melekler vardır. Bu melekler de kendilerine Allah tarafından ulaştırılan emirleri yerine getirirler. "Nihayet birinize ölüm gelince elçilerimiz onun canını alırlar, onlar hiç geri kalmazlar" (el-En'âm, 6/61) Kur'an'da, meleklerin kâfir olan bir kul ile mümin olan bir kulun canlarını alışları tasvir edilmektedir. Kâfirlerin can verişleri şöyle tarif edilmektedir: "Melekler, kâfirlerin canlarını alırken onları görseydin, onların yüzlerine ve arkalarına vuruyorlar: Haydi, yangın (Cehennem) azabını tadın diyorlardı " (el-Enfal, 8/50) Nâşitat meleklerinin müminlerin canlarını da tatlılıkla alışları şöyle ifade edilmektedir: "Melekler iyi insanlar olarak canlarını aldıkları kimselere de: Selâm size, yaptıklarınıza karşılık Cennet'e girin' derler" (en-Nahl, 16/32)

Hadislerde Azrail[değiştir | kaynağı değiştir]

Ölüm meleği Musa‘ya ruhunu alması için gönderilir. Musa, melekul mevt’e tokat atıp bir gözünü çıkarır. Melekul mevt Rabbine dönerek: “Beni öyle bir kula gönderdin ki, ölümü istemiyor" der Allah O’na gözünü iade eder."[9][10]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça ve notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Notlar
  1. ^ İbraniceעֲזַרְאֵל‎, romanize: ʿázarʾēl, lit. 'Yahveh'in yardımcısı' veya 'Yahveh'in meleği';[1]:64–65 Arapçaعزرائيل, ʿAzrāʾīl veya ملك الموت, Malak al-Mawt lit. 'ölüm meleği'
Kaynakça
  1. ^ Davidson, Gustav (1967), A Dictionary of Angels, Including the Fallen Angels.
  2. ^ "Azrâil". İslam Ansiklopedisi. 24 Temmuz 2020. 24 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  3. ^ Krallar:19:35
  4. ^ Michelle M. Hamilton Beyond Faith: Belief, Morality and Memory in a Fifteenth-Century Judeo-Iberian Manuscript BRILL, 14.11.2014 9789004282735 p. 234
  5. ^ Kurtubî, tefsir, 2/39
  6. ^ alusi, ruhul-meanî, 15/499
  7. ^ Askalanî, Ahmed b. Ali, El-imtinâ bi’l-erbaîne’l-mütebâyinetü’s-sima’, 1/110
  8. ^ http://www.jewishencyclopedia.com/articles/5018-death-angel-of (İngilizce)
  9. ^ Sahihi Buhari, 2/113 ve 4/191
  10. ^ Sahihi Muslim 4/1843