Türklerin genetik tarihi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Türklerin kökeni sayfasından yönlendirildi)
Atla: kullan, ara
Başka dilden çevrilmekte Bu sayfa, başka dildeki Genetic history of the Turkish people maddesinden çevrilmektedir.
Siz de yardım etmek istiyorsanız ya da çeviri yarıda kalmışsa, çalışmaya katılan kişilerle veya çeviri grubu ile iletişime geçip, sayfanın durumunu onlara sorabilirsiniz.
Sayfanın geçmişine baktığınızda, sayfa üzerinde çalışma yapanları görebilirsiniz.


Türkiye genetik tarihinin, tarihi gelişmeler doğrultusunda Orta Asya'ya dayandığı kabul edilmektedir. Fakat Stanford Üniversitesi Tıp Fakültesi Genetik Bölümü'nün hazırladığı "Anadolu'nun genetik profili" araştırması Türkiye'deki genetik profilin az bir kısmının Kuzey-Doğu Asya haplogrubuna dayandığını belirtir. Anadolu Türklerinin genetik bir havuz oluşturduğunu ortaya koymaktadır. İsviçre merkezli iGenea şirketinin yaptığı araştırma ise Türkiye'de yaşayan Türkler'in sekiz farklı coğrafi bölgeye ait haplogrupları taşıdığını belirledi. Araştırmaya göre, Türkiye Avrupalı uluslar arasında en karmaşık genlere sahip topluluğu oluşturmaktadır. Anadolu'nun tarih boyunca istilalara ve göçlere açık olması bu durum için zemin oluşturmaktadır.[1]

İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyesi ve antropolog Timuçin Binder, genetik araştırmaların Türkiye'de yaşayan insanların büyük bölümünün 40 bin yıl önce de bu topraklarda yaşamış olduğunu kanıtladığını belirterek, Orta Asya'dan Anadolu coğrafyasına gelen nüfusun aslında az olduğunu, Türklüğün ırka bağlı değil bir kültürel kimlik olduğu görüşünü savunmuştur. Binder, araştırmaların Anadolu Türklerinin genetik olarak Asya'daki Türkî halklardan çok Balkanlar ve Ortadoğu'daki uluslara daha yakın olduğunu gösterdiğini söylemiştir.[2] ABD'li tarih profesörü Justin McCarthy, Türklerin çok farklı bölgelerden geldiklerini ve tıpkı Amerikalılar gibi köklerinin değişik yerlere dayanmasına rağmen Türk kimliği altında birleştiklerini söylemiştir.[3] ABD'li Mezar DNA-Gen araştırmacısı Nancy Touchette, Türklerin Moğolistan'da 2000 yıllık mezarlarda yaptığı araştırmalar sonucu Türkiye Türklerinde Hun Gen-DNA yapıları ile aynı yapılar bulmuştur.[4]

Yerli Anadolulular Türk grupların Anadolu'ya göçünden sonra Hint-Avrupa dillerinin yerine Türk dillerini kullanmaya başladı.[kaynak belirtilmeli] Bilim insanları dilde bu değişimin geçmiş nüfusların genetik bir ikâmesiyle eşlik edildiği kadarıyla uzun süre tartıştı.[5] ve Orta Asya kaynaklarının üzerindeki aşırı vurguya rağmen,[6] Anadolu Türklerinin bölgeye özgü bir ezici çoğunlukta oldukları kararına varılmıştır.[7]

Anadolu ve ortaçağ Türk göçü[değiştir | kaynağı değiştir]

Anadolu, bilinen insanlık tarihi boyunca, birçok halk ve onların kültürleri için etkileşimin önemli bir merkezi olmuştur. Bu dinamik ırkın pek çok farklı kültürünü ve önemli bir heterojenitesini de teşkil etmektedir. Anadolu'daki Türkî konuşan grupların göçleri, Altay dilleri ve Hint-Avrupa dilleri arasındaki dil engelinde çarpıcı bir değişikliktir. Bu dil değişikliğinin tabiatı hayli bilimsel tartışmaya konu olmuştur. Bazı Türk bilim insanları çoğunlukla politik önyargılarla birlikte bu geçişin, Anadolu'daki yerel nüfusların Türkî konuşma gruplarıyla neredeyse tamamlanmış bir ikâmesi sayesinde meydana geldiğini iddia ettiler. Türkü de içeren diğer bilim insanları, genetik veriye dayalı olarak geçişin, bir Türkleştirme modeli önerisi, seçkin egemenlik yani önemli olmayan genetik desteği aracılığıyla meydana geldiğini iddia ettiler. Bu modeller, her halükârda, tarihi sebepler dışında, çağdaş Türk nüfusunun basit ve yaygın anketleriyle test edilir. Bundan dolayı son bin yıldır Anadolu'yu şekillendiren Türkî konuşma gruplarının karışık kültürel ve demografik dinamiğini anlamak zordur. Anadolu bölgesi çok eski nüfus göçüne ve ilerlemesiyle ilgili olarak son derece önemli bir alanı temsil eder. İlkçağ boyunca Anadolu'da sayısız yerli halkın geniş bir yelpazede beşiğiydi: Asurlular, Hititler, Helenler, Frigler, Traklar, Medler ve diğerleri. Roma Dönemi'nde daha sonra, Moğol istilâsından önce, tahmini olarak Anadolu nüfusu 12 milyonun üzerindeydi.[kaynak belirtilmeli] Oğuz Türkleri, Anadolu'ya taşınan asıl Türkî halkıydılar. Birçok Türk, 1071'deki Malazgirt Savaşı'nda Selçukluların Bizanslılar karşısındaki zaferinden sonra göçlere başladılar. Malazgirt Savaşı'ndan sonraki yüzyıllarda yerli nüfuslar artmakta olan Türk nüfusu benimsemeye başladılar. 1.000.000 civarında Türkî göçmen 12. ve 13. yüzyıllarda Anadolu'ya yerleşti. Ancak 1.000.000 güçlü Türkî grubun bu ilk göçünü, sonraki yüzyıllar içerisinde İran, Kırım ve Türkistan'dan gelen Türk göçmenlerin zincirleme bir akışıyla takip etti. Özellikle Osmanlıların, 1402 yılında Timur'un kuvvetlerine karşı yaptıkları Ankara Savaşı sonrasında birçok Türkmen kabilesi (1071) Malazgirt'ten beri belki de ikinci en önemli göç dalgası olarak İran ve Horasan'dan Anadolu'nun içine aktı.

Anadolu Türklerinin Orta Asya Türkleri ile Genetik Benzerlikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Segment HVS I mtDNA dizilişleri bakımından Anadolu Türklerinin, Orta Asya Türkleri ve Avrupa Halklarıyla Yakınlık-Uzaklık İlişkisi[8]

Son zamanlarda yapılan araştırmalara göre, Anadolu Türklerinin Orta Asya’daki Türk halkları ile genetik yönden benzerlik gösterdiği görülmektedir. Orta Asya Türk halklarının Y-Haplogroup DNA’sında sıklıkla bulunan R1a, R1b ve J kromozomları[9] benzer oranlarda Anadolu Türklerindeki oranlarla örtüşmektedir. [10] Nitekim Yao ve arkadaşları tarafından İpek Yolunda yapılan bir başka araştırmada Avrasya'ya özgü kabul edilen haplogroup sıklıklarının en çok Uygurlarda (%42.6), Özbeklerde (%41.4), Kazaklarda (%30.2) ve az miktarda da Moğollar (%14.3) ile Huilerde (%6.7) bulunduğu belirtilmiştir. [11] Bu araştırmalar, Türklerin Anadolu'ya gelmeden önce de genetik yönden zengin olduklarını ve bu bağlamda Anadolu gen havuzuna katkıda bulunduklarını göstermektedir.

Urumçi’de yaşayan Uygur Türkleri üzerinde yapılan başka bir araştırmada Kafkaslar'da, Orta Doğu'da ve Avrupa'da sık görülen genler ölçülmüş ve Uygur Türklerinin %25.8 J, %22.6 R1a ve %19.4 R1b[12] Y-DNA haplogroup oranlarına sahip olduğu görülmüş; benzer şekilde Anadolu Türklerinin ise bu Y-DNA genlerine %24 J, %7.5 R1a ve %16 R1b[13] oranlarında sahip olduğu başka bir araştırmada belirtilmiştir. Her iki bulgu karşılaştırıldığında Türkler’in henüz Anadolu’ya gelmeden önce R1a, R1b ve J gibi Orta Asya Türk topluluklarında görülen Y-DNA kromozonlara sahip oldukları tahmin edilmektedir[14].

2010 yılında, Kim ve arkadaşları tarafından Moğolistan'ın doğusunda yürütülen arkeolojik bir çalışmada, yaklaşık 2000 yıl öncesine ait Asya Hunlarının mezarlarına rastlanmıştır. Hunların seçkin sınıfına özgü olduğu belirtilen üç iskeletin de Y-DNA genetik testleri yapılarak, Hint-Avrupalı sayılan[kaynak belirtilmeli] paternal R1a Y-kromozomunun yüksek oranda bulunduğu belirtildi. Bu bulguların, paternal R1a Y-kromozomunun Volga bozkırlarından yayıldığına kanıt olabileceği ve bu bağlamda Kurgan hipotezini destekleyeceği belirtilmektedir.[kaynak belirtilmeli] Türklerin öncüsü sayılan Asya Hunlarının 2000 yıl önce bu gene sahip oldukları bu araştırmayla kesinleşmiştir.[15]

Mergen ve arkadaşları tarafından yapılan genetik bir araştırmada, Anadolu'nun farklı bölgelerinden rastgele 75 birey seçilmiş, Genomik DNA D-loop bölgelerinin dizilimleri analiz edilerek Anadolu halkının, Orta Asya Türk toplulukları (Kazak, Uygur ve Kırgız) ve Avrupa toplulukları (İngiliz, Alman, Fransız, Yunan, Bulgar, Fin) ile karşılaştırması yapılmıştır. Segment HVS I mtDNA dizilişleri temel alınarak yapılan karşılaştırmada Anadolu nüfusunun, Avrupa halklarına oranla en çok Orta Asya Türk topluluklarına ve İngilizlere benzediği ortaya çıkarılmıştır. Bu araştırma sonucunda Anadolu Türklerinin, mtDNA genetik yapısı bakımından Orta Asya Türk topluluklarına daha çok benzediği belirlenmiştir.[16]

"Seçkin egemenlik dilini değiştirme" kuramı denemesi (Farklı teoriler)[değiştir | kaynağı değiştir]

Türk halkının DNA'sı üzerindeki veri bir insanın demografik ilerlemesinin Anadolu'dan ve nihayet Avrupa'nın ötesine, ardışık bir biçimde Orta Doğu'da ortaya çıktığı izlemini uyandırmaktadır. Bu ilerlemenin tahminî süresi anatomik olarak Avrupa'daki modern insanların gelişine karşılık gelmekte olan kabaca 50.000 yıl öncesidir.[kaynak belirtilmeli] Bazı araştırmacılara göre Anadoluların, eski Asyalı Türkler kültürel önemiyle birlikte bir (dildeki) istilayı başardıkları hâlde, zayıf bir şekilde genetiksel olarak keşfedilebilir olduklarını gösteren diğer doğu Akdenizliler'den önemli ölçüde farkları bulunmamaktadır.[17] Bu araştırmacılar son genetik araştırmanın, Türklerin Anadolu kökenlerinin ve Türkler ile Asyalı ırklar arasındaki genetik akışının sınırda olabileceği yöre sakinini ima ettiğini öne sürmektedirler.[18]

Öte yandan, bazı araştırmacılar Türk getenik faktörlerine ait çok derin bir Orta Asya katkısını buldular. Böyle bir çalışmaya göre Anadolu Türk istilasının tarihsel ve kültürel sonuçları adamakıllıydı, Türk halkın modern Türk nüfusuna karşı desteği daha az önemli görülmektedir.[19] Orta Asya Türk halklarının Anadolu'ya gelişi ile ilişkilendirilmiş gen akışı oranının çeşitli tahminleri bulunmaktadır.

Türkiye tarafından yapılan Y kromozomları incelemesine dayanan bir çalışma üzerinde, Orta Asyalıların %30 bir genetik katkı yaptıklarını öne sürmüştür.[20] Di Benedetto tarafından yapılan "DNA Diversity and Population Admixtura in Anatolia" (Anadolu'da DNA Çeşitliliği ve Nüfus Karışımı) başlıklı bu çalışmada, Seçkin Kültürel Egemenliğinin olmadığı ama uzun vadede sabit bir genetik katkısının olduğu açıkça görülür. Yerleşik bir nüfusun son göçebe dalgası ile bütün dilini değiştirebilmesi mantıksızdır. Ayrıca din değiştirme de ortaya çıktı ve bunu başarmanın en başarılı yolu Di Benedetto ve diğerleri tarafından desteklenen yerel nüfus ile sıkça kaynaşmaktı. Raporun neticesinde Di Benedetto ve diğerleri, seçkin egemenlik teorisi çok yetersiz olduğu için uzun bir müddette sabit bir genetik katkı olduğunu belirtmektedir. Alternatif, Orta Asya'dan gelen alelerin devamlı bir girdisidir." araştırmasıyla desteklendiği 'sürekli katkı' teorisinin bu yüzden uzun bir dönem boyunca sabit bir katkısı olduğunu gösteriyor.

Ne kadar açıktır ki bugünkü Anadolulu genetik havuzu, Orta Asya Türklerinden en az %13 ve en fazla %30 olarak genetik akım çekti. Dahası göç parçalarının birden fazla dalgasının ve/veya muhtemelen Türk halklarının Orta Asya'dan sürekli akışının, Orta Asya genetik girdisi 11. yüzyılda başlayan en azından 16. yüzyıla kadar (Bu dönemde yaşamış ve %1 genetik girdisi bu süre boyunca Doğu Asya genlerinin Türkiye'deki kaynağı gibi görülen yaklaşık 20 kuşak vardır.) nesil başına %1 ile muhtemel, bu genetik şokunu etkilediği görünüyor. Anadolu'daki Türkler 16. yüzyılda, Anadolu ve Safeviler'de hakim olan bir Türkî aileyi, İran'da hakim olan bir Türkî aileyi, Osmaanlılar arasındaki gergin ilişkiler nedeniyle onların Türkî erkek kardeşlerini Orta Asya'dan koparmışlardır. 16. yüzyıldan 21. yüzyıla kadar orada Orta Asya'dan Anadolu ve Balkanlara doğru az genetik/göçmen akımına kadar hiçbiri yoktu. Türk dili ve genetik donanımı yerel sakinler tarafından Orta Asya ile bundan sonra küçük etkileşimle şekillendirilmesi muhtemelen bu nedenleydi.

Orta Asya ve Ural bağlantısı[değiştir | kaynağı değiştir]

Orta Asya'dan Anadolu'ya doğru bir gen akışı ne ölçüde sorusu, Türk halkının ve hangi rolü Oğuz Türkleri tarafından 11. yüzyıl istilasının içinde bu birtakım çalışmaların konusu olmuş, güncel gen havuzuna katkıda bulunmuştur. Bir etken ki farklı göçmen olaylarının etkileri arasında ayırt edici problemdir, güvenilir sonuçlar vermeyi zorlaştırmaktadır. Son genetik araştırmaları Türkî halkların Orta Asya'dan çıktığını ve bu nedenle Hiung-nu ile ilişkili olabileceğini gösteriyor. Hiung-nu düzenlerinin bir çoğunluğu (%89'u) Asyalı haplogruplara ait ve yaklaşık %11'i Avrupalı haplogruplara mensup olarak sınıflandırılabiliyor. Bu bulgu Asyalı ve Avrupalı nüfuslar arasındaki ilişkilerin Hiung-nu kültürüne göre önde olduğunu ve yaklaşık olarak M.Ö. 3. yüzyıl İskit-Sibiryalı nüfustan iki örnek raporlanmış sonuçları tasdik ettiğini gösteriyor. Çalışmaya göre Türk Anadolulu kabilelerin Moğolistan'daki mezarları, modern Anadolulu Türklerden itibaren Hiung-nu döneminde bulunmuş kalıntılarla bazı ortak genetik belirteçlere sahip gibi görünmekte, Hiung-nu döneminde Moğolistan'ın kuzey bölgesinde ortaya çıkan bazı ataları olabilir. Üstelik, bu babaya ait akrabalar tarafından paylaşılan ntDNA bölümü, bu antik örneklerin olası Türk kökeni öneren Türk efratında bulundu.

Türklerde Haplogrup dağılımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Cinnioglu ve diğerlerine göre (2004) Türkiye'deki haplogrup dağılımı:[kaynak belirtilmeli]

Y Haplogrup
  • J2=%24 - Yakın Doğu, Batı Asya, Orta Asya[21] ve kısmen Kafkasya karakteristiği.
  • R1b=%14.7 - Batı Avrupa, Azerbaycan, Iran ve Doğu Anadolu karakteristiği.
  • G=%10.9 - Kuzey batı Kafkasya halk karakteristiği.
  • J1=%9 - Arap Yarımadası ile Kuzeydoğu Kafkasya karakteristiği.
  • R1a=%6.9 - Çeşitli, Orta Asya, Hint ve Doğu Avrupa topluluklarında yaygın.
  • I1=%3.3 - İskandinavya, Tataristan karakteristiği
  • I2=%2.0- Orta Avrupa ve Balkan nüfuslarının karakteristiği.
  • K=%4.5 - Asyalı nüfusların karakteristiği.
  • L=%4.2 - Hint Yarımadası, Iran, Afganistan nüfuslarının karakteristiği.
  • N=%3.8 - Fin-Ugur (Antik Hun), Sibirya ve Altay halk karakteristiği.
  • T=%2.5 - Akdenizli ve Güney Asyalı nüfus karakteristiği.
  • Q=%1.9 - Kuzey Altay ve Doğu Sibirya nüfus karakteristiği.
  • C=%1.4 - Moğol nüfus karakteristiği.

Türk Y-DNA'sı üzerindeki İleriki Araştırma[değiştir | kaynağı değiştir]

Gökçümen tarafından (2008) Türkiye'den yapılan son araştırma ağız tarihlerini ve tarihsel kayıtları dikkate aldı. Köylere gittiler ve diğer birçok çalışmadaki gibi bir grup üniversite öğrencisinden rastgele bir seçim yapmadılar. Buna göre buradaki sonuçlar aşağıdaki gibidir:

  1. Bir Afşar köyünde anlatılan sözlü hikâyelerde; %57'sinin L haplogrubundan, %13'ünün Q haplogrubundan, %3'ünün N haplogrubundan geldiği bu yüzden Türkiye'deki L haplogruplarının Hindistan'a göre, daha çok, Orta Asya'nın mirası olduğunu göstererek bulundukları Orta Asya'dan geldikleri anlatılır. Bu Asya grupları bu köye %73'e kadar ilave eder. Ayrıca bu Afşarların %10'u E3a ve E3b idi. Türkiye'deki en yaygın haplogrubu sadece %13 olan J2a idi.
  2. Büyük bir Türk köyünün merkezi, oldukça R1 ama çoğunlukla R1b %30'a yakın ve %3 G ile yaklaşık olarak %25 N ve %25 J2a olan çok göç almadı.

Türk Milletlerinde Haplogrup dağılımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Milletler R1b[22] R1a I C O J N T L
Türkiye Türkleri 16.1 6.9 5.1 33.5 3.8 2.5 4.2
Altaylar (Kuzey) 6.0 38.0 0.0 2.0 10.0
Altaylar (Güney) 1.0 53.1 2.1 4.2 11.5
Kazak 5.6 3.7 0.0 66.7 9.0 0.0 1.9 0.0
Kırgız 1.9 63.5 1.9 4.9 2.4 0.0
Uygur 17.6 22.1 0.0 34.0[23] 6.0 0.0 4.4
Özbek 9.8 25.1 2.2 21.4 0.0 3.0
Türkmenistan Türkmenleri 36.7 6.7 0.0 23.8 9.5 0.0
Tatar 8.7 34.1 4.0 23.0
Yakut 80.0

Anadolu Türkleri'nin Otozomal Genetiğinin Türkmenistanlı Türkmenler'le Karşılaştırılması[değiştir | kaynağı değiştir]

Anadolu, Azerbaycan, İran, Balkan ve Türkmenistan Türkleri Oğuz Türkçesi konuşurlar.

Hodoğlugil & Mahley (2012) tarafından yapılan çalışmada Türkiye'nin, Aydın, İstanbul ve Kayseri illerinden toplanan genetik örnekler Kırgızistanlıların genleri ile karşılaştırılmıştır.

Dienekes, Dodecad projesi için bu örnekleri Hodoglugil'den alarak otozomal DNA açısından analiz etmiştir. [1]

Aynı çalışma çerçevesinde Yunusbayev'in Türkmenistan'dan topladığı genetik örnekler de otozomal DNA açısından incelenmiş sonuçları duyurulmuştur:

[2]

Bu analiz otozomal DNA'yı köken olarak en alakalı olduğu bölgelerle ilişkilendirmektedir. Analize temel olan 10 genetik bölge şunlardır: Amerikan Yerli DNA'sı (Amerindian), Batı Asya DNA'sı (West Asian), Avustralya Yerlisi DNA'sı (Australasian), Paleolitik Dönem Afrika DNA'sı (Palaeo African), Neolitik Dönem Afrika DNA'sı (Neo African), Sibirya-Yakut DNA'sı (Siberian), Güney Bölgeleri/Akdeniz DNA'sı (Southern), Doğu Asya-Çin/Japonya DNA'sı (East Asian), Avrupalı-Baltık DNA'sı (Atlantic Baltic), Güney Asya-İran, Afganistan, Hindistan DNA'sı (South Asian).

Türkmenistan ve Türkiye sonuçlarının karşılaştırması aşağıdaki gibidir: (Tablodaki rakamlar ekteki bağlantıdan kontrol edilebilir: [3])

Genetik Köken Türkmenistanlı Türkmenler Aydınlı Türkler İstanbullu Türkler Ermeniler Rumlar
Kızılderili 1.5 0.1 0.3 0 0
Batı Asyalı 45.7 37 47.9 55.4 26.4
Avustralya Yerlisi 0.3 0.4 0.4 0.3 0
Palaeolitik Afrika 0 0 0 0 0
Neolotik Afrika 0 0.2 0 0 0
Sibirya 7.6 8.1 3.5 0 0
Akdeniz 16.2 24.5 24.7 32.9 28.8
Doğu Asya 6.7 4.4 3.7 0 0.2
Atlantik ve Baltık 12.9 25.2 18.5 11 44.6
Güney Asya 9.3 0 1 0.4 0

İstanbul ve Kayseri sonuçları birbirine çok benzediğinden buraya sadece İstanbul sonuçları konmuştur. Türkmenistanlı Türkmenler de esas itibarı ile Anadolu Türkleri gibi Batı Asyalı'dır. Türk dilinin köklerinin Sibirya'da olduğu düşünülmekte ve Sibirya gen kalıntıları Türk dilinin yayılmasını takip etmekte önemli bir işaret olarak kabul edilmektedir. Türkmenistan'daki ve Türkiye'deki Sibirya gen muhtevaları karşılaştırılabilir düzeyde olup Aydın Türkleri'ndeki Sibiryalı gen miktarı Türkmenistanlı Türkmenler'den fazladır.

Anadolu Türkleri'nin kökeni Türkmenistan/İran Türkmenleri ise bu takdirde genetik olarak Anadolu'ya ciddi bir Türkmen göçü olmuş olmalıdır. Zira Türkler'in diğer Anadolulu komşuları/akrabaları olan Yunanlılar'da ve Ermeniler'de Sibirya ve Doğu Asya genleri hiç bulunmamaktadır. Anadolu'ya gelen Selçuklular'in genetiği bugünki Türkmenistanlı Türkmenler'e benziyor ise bu takdirde Türkiye'deki ortalama %5 civarı Sibirya geninin %7.6 Sibirya genine sahip Türkmenler'den aktarılabilmesi için Anadolu'ya orijinal nüfusuna yakın bir oranda Türkmen gelmiş olmalıdır.

Anadolu Türkleri'nin Otozomal Genetiğinin Özbekistanlı Özbekler'le Karşılaştırılması[değiştir | kaynağı değiştir]

Dienekes Alder ve Rolloff isimli popülasyon genetiği karışımını belirleyen programları kullanarak Anadolu Türkleri'nin otozomal genetiğini Özbekistanlı Özbekler'in otozomal genetiği ile karşılaştırdı: [24]

Model Anadolu'nun Türkleşmesi öncesindeki popülasyonunun bugünkü Ermeniler'e benzediğini, Anadolu'ya göçen öncül Türkler'in genetiğinin ise bugünkü Özbekler'e benzediğini varsayıyor.

Rolloff ve Alder analizi şüpheye yer bırakmayacak biçimde Anadolu'ya Özbek etkisini kanıtlamaktadir. Model parametreleri bu genetik etkinin günümüzden (2013 yılı) 800 yıl öncesine işaret etmekte olup zamanlama hata payı artı/eksi 160 yıldır. Yani en fazla 960 yıl once (1053 yılı) ve en yakın 640 yıl önce (1373 yılı) arasındaki bir dönemde Anadolu'ya bugünkü Özbek nüfusuna benzeyen bir öncül Türk göçünün yaşandığı genetik karışım testlerinin sonucudur.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Referanslar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Anadolu'nun Gen Profili
  2. ^ Türkler Orta Asya'dan Gelmedi
  3. ^ Justin McCarthy, Eğrisi Doğrusu - CNN Turk
  4. ^ Nancy Touchette CNN Turk
  5. ^ Türk milliyetçiliğinin çelişkisi ve resmî kimliğin yapısı. Middle Eastern Studies: Orta Doğu Çalışmaları, Aye Kadiolu, Cilt 32, Basım 2 Nisan 1996, s. 177-193.
  6. ^ Orta Asya İncelemesi, Didem Mersin Alıcı, Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul, Cilt 15, Basım 2 Haziran 1996, s. 217 - 231.
  7. ^ Araştırmalar Türkiye Türklerinin genetiksel olarak %64 Kafkaslı, %21 Asyalı ve %15 diğer zeminlerden olduklarını göstermektedir. William Z. Ripley ve Carleton S. Coon, Avrupa Irkları, bkz.: Osmanlı Türkleri.
  8. ^ Mergen H., Öner R. and Öner C. 2004 Mitochondrial DNA sequence variation in the Anatolian Peninsula (Turkey). J. Genet. 83, p.46, Fig.4; http://www.ias.ac.in/jgenet/Vol83No1/39.pdf & http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15240908
  9. ^ Shou WH, Qiao EF, Wei CY, Dong YL, Tan SJ, Shi H, Tang WR, Xiao CJ., Y-chromosome distributions among populations in Northwest China identify significant contribution from Central Asian pastoralists and lesser influence of western Eurasians, J Hum Genet. 2010 May;55(5):314-22. Epub 2010 Apr 23. Quoted:"The J2-M172 lineages likely entered China during the eastward migration of Central Asians."
  10. ^ Prof. J. Douglas McDonald, University of Illinois, Y Haplogroups of the World Online Edition
  11. ^ Yong-Gang Yao, Different matrilineal contributions to genetic structure of ethnic groups in the Silk Road region in China, quoted: "Central Asia be the place of the genetic admixture of the East and the West. Although our samples were from the same geographic location, a decreasing tendency of the western Eurasian-specific haplogroup frequency was observed, with the highest frequency present in Uygur (42.6%) and Uzbek (41.4%), followed by Kazak (30.2%), Mongolian (14.3%), and Hui (6.7%)." Online Read
  12. ^ Yali Xue, Tatiana Zerjal, Weidong Bao, Suling Zhu, Qunfang Shu, Jiujin Xu, Ruofu Du, Songbin Fu, Pu Li, Matthew E. Hurles, Huanming Yang, and Chris Tyler-Smith, Male demography in East Asia: a north-south contrast in human population expansion times, Genetics, 172:4 (April 2006): pages 2431-2439
  13. ^ Distribution of European Y-chromosome DNA (Y-DNA) haplogroups by country in percentage, Feb 2012, http://www.eupedia.com/europe/european_y-dna_haplogroups.shtml
  14. ^ The Eurasian Heartland: A continental perspective on Y-chromosome diversity Online Edition
  15. ^ Kim et al. A western Eurasian male is found in 2000-year-old elite Xiongnu cemetery in Northeast Mongolia, Am J Phys Anthropol. 2010 Jul;142(3):429-40, quoted pg.2 "The Kurgan expansion hypothesis explains the IndoEuropean expansion from the Volga steppe region (Gimbutas, 1973; Mallory, 1989).The paternal Y-chromosome single nucleotide polymorphisms (Y-SNP) R1a1 is considered as an Indo-European marker, supporting Kurgan expansion hypothesis (Zerjal et al., 1999; Kharkov et al., 2004; Haak et al., 2008). Recent finding of R1a1 in the Krasnoyarsk area east of Siberia marks the eastward expansion of the early Indo-Europeans (Keyser-Tracqui et al., 2009). R1a1 was not found in Scytho-Siberian skeletons from the Seby¨stei site of Altai Republic or in Xiongnu skeletons from Egyin Gol of Mongolia (KeyserTracqui et al., 2009)." quoted p.10: ", paternal, maternal, and biparental genetic analyses were done on three Xiongnu tombs of Northeast Mongolia 2,000 years ago. We showed for the first time that an Indo-European with paternal R1a1 and maternal U2e1 was present in the Xiongnu Empire of ancient Mongolia"
  16. ^ Mergen H., Öner R. and Öner C. 2004 Mitochondrial DNA sequence variation in the Anatolian Peninsula (Turkey). J. Genet. 83, p.46, Fig.4; http://www.ias.ac.in/jgenet/Vol83No1/39.pdf & http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15240908
  17. ^ Arnaiz-Villena, A.; Gomez-Casado, E; Martinez-Laso, J (2002). "Akdenizli nüfuslar arasındaki nüfus genetik bağları HLA alel dağılımı ve tarihî bir açıdan tanımlandı." Tissue Antigens 60
    (2): 111–121.
  18. ^ Rosser, Z. H.; Zerjal, T.; Hurles, M. E.; Adojaan, M.; Alavantic, D.; Amorim, A.; Amos, W.; Armenteros, M.; Arroyo, E.; Barbujani, G.; Diğerleri, (2000). http://evolutsioon.ut.ee/publications/Rosser2000.pdf
  19. ^ Comas, David; Francesc Calatell, Eva Mateu, Anna Pérez-Lezaun, Elena Bosch, Losa Martínez-Arias, Jordi Clarimon, Fiorenzo Facchini, Giovarini Fion, Donata Luiselli, Davide Pettener, F; Jaume Bertranpetit, E; Pérez-Lezaun, A; Bosch, E; Martínez-Arias, R; Clarimon, J; Facchini, F ve diğerleri. (1998).
  20. ^ http://www.ncbi.nim.nih.gov/pubmed/11385601
  21. ^ Journal of Human Genetics (2010) 55, 314–322; doi:10.1038/jhg.2010.30; published online 23 April 2010, Link. Alıntı: "The J2-M172 lineages likely entered China during the eastward migration of Central Asians."
  22. ^ Second column gives the Percentage of the particular haplogroup among the Sample Size
  23. ^ Shou et al (2010), Y-chromosome distributions among populations in Northwest China identify significant contribution from Central Asian pastoralists and lesser influence of western Eurasians, Journal of Human Genetics 55, 314-322 (May 2010) | doi:10.1038/jhg.2010.30, Link to the table of haplogroup distribution and Y-chromosome diversity in 14 northwestern populations, Quote: "Uygurs, J2-M172 17/50=34%"
  24. ^ Turkler'in rolloff and ALDER analizi