Basiliscus

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Basiliscus
Flavius Basiliscus
Bizans İmparatoru
Solidus Basiliscus-RIC 1003.jpg
Basiliscus adına basılan bir sikke
Hüküm süresi 9 Ocak 475 – Ağustos 476
Önce gelen Zeno hâlindan önce
Sonra gelen Zeno ikinci defa
Tam adı Flavius Basiliscus
Ölüm tarihi Kışın 476-477
Ölüm yeri Kapadokya
Delia Zenonis
Hanedan Leo hanedanı
Çocukları Marcus: Önce Sezar ve sonra ortak imparator

Basiliscus (Latince: Flavius Basiliscus) (ö. 476/477) Yönetimi 9 Ocak 475 - Ağustos 476 aralığında Leo hanedanı'na bağlı Bizans imparatoru idi.

İmparator Zeno'nun bir isyan sonucu zorla Konstantinopolis'i terk etmesi nedeniyle imparator olmuştur. Yönetimi çok kısa olmuştur: 9 Ocak 475 - Ağustos 476 aralığında. Basiliscus I. Leo'nun karısı imparatoriçe Aelia Verina'nın erkek kardeşiydi. Zeno ise Aelia'nin kızı Ariadne evliydi. Basiliscus'un imparatorlarla akrabalığı ona askerî bir kariyer sağlamıştır (küçük başlangıç zaferlerinden sonra). Basiliscus komutanlığı altında Vandal Afrikası üzerine yapılan askerî sefer Orta Çağlarda yapılan en geniş ve buyuk askeri operasyondu. Fakat bu seferde yenilgisi Doğu Roma İmparatorluğu için bir felakete yol açmıştır.

475'de, I. Leo'yu takip eden barbar asıllı imparator Zeno'nun halk tarafından tutulmamasını istismar ederek ve Verina tarafından organize edilen bir entrika ile Zeno'un Konstantinopolis'den kaçması nedeniyle, Basiliscus Doğu Roma imparatorluk tahtına geçmeyi başardı. Fakat kısa imparatorluk yönetimi doneminde Basiliscus, Konstantinopolis halkının ve kilisenin önemli temel desteğini yanlış dinsel politikası nedeniyle kaybetti. Basiliscus halkın çoğunluğunun kabul ettiği Chalcedon Ekomenik Konseyi prensiplerinin aksi olan Miyafizist doktirini (yani İsa'nin tek kişi olup hiç ayırım olmadan, hiç karmaşıklık olmadan ve hiçbir değişme olmadan hem ilahiliğini hem insanlığını tek bir tabiat (fizis) içinde birleştirdiğini) yaymaya çalışmıştı. Ayni zamanda halk Basiliscus'un, imparatorluk sarayındaki önemli mevkilere sadece kendini tutan kişileri yerleştirmesi, politikasından da hoşnutsuzluk duymaktaydı. Böylece Zeno imparatorluk tahtını tekrar geri almak için çalıştığında, şehre hiçbir direnç bulmadan zaferle girdi. İkinci defa imparator olan Zeno, Basiliscus'u ve ailesini yakalatıp öldürttü.

Basiliscus ve Zeno arasındaki mücadele, Dogu İmparatorluğu'nun Eylül 476'da Batı Roma İmparatorluğu'nun çöküp tarihten kaybolmasına, karışmasını önlemiştir. Bu tarihte bir Heruli kabile reisi olan, Odoacer Batı Roma İmparatoru olan Romulus Augustus'u görevinden azletmiş olduğunu ilan etmiş ve İmparator tacını ve imparatorluk simgesi mücevharatları halâ Roma İmparatorluğu merkezi sayılan Konstantinopolis göndermişti. Tam o sırada Zeno imparatorluk tahtını tekrar kazanmıştı. Zeno'nun bu karışık zamanda yapabilecegi tek icraat Odoaker'i İtalya için düks tayin etmek olabilmişti ve böylece Batı Roma İmparatorluğu son bulmuştu.

Aslı ve imparatorluktan önceki görevleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Basiliscus olasılıkla Balkanlar asıllıdır. Basiliscus, I. Leo'nun karısı olan Aelia Verina'nın erkek kardeşi idi. Tarihçi Antakyalı Ionnais'den elde kalan bir yazı parçasına göre Heruli kabile reisi olan Odoacer ve Basiliscus'un yeğeni Hermatius kardeştiler ve bundan Basiliscus'un Heruli kabile reisi olan Odoaker'in amcası olduğu çıkarılmaktadır. Birçok tarihçi bu yorumu kabul etmemektedir ve hiçbir kaynak Basiliscus'un yabancı asıllı olduğunu bildirmektedir. Basiliscus'un Zenonis adlı bir eşi ve en az bir oğlu (Marcus) olduğu bilinir.

Basiliscus'un askeri kariyeri I. Leo altında başlamıştır. İmparator kayın-biraderi Basiliscus'a Trakya için düks yani başkomutan ünvanı vermiştir. 463'te Basiliscus ordu komutanı olarak bu bölgedeki Bulgarlar üzerine başarılı bir askerî sefer düzenlemiştir. 464'te Trakya için Magister militum görevini Rusticius'dan devralmış ve bu görevde Gotlar ve Hunlar'a karşı da bazı başarılar kazanmıştır. Bu nedenle İmparator Leo'nun gözünde Basiliscus'un değeri artmıştır. Basiliscus'un askerî ve siyasi kariyerlerinde ilerlemesi, kızkardeşi Varina'nin imparator olan kocasına nüfuzu dolayısıyla, çok hızlı olmuştur ; ve 485de konsüllük görevini yüklenmiş ve belki de particus sınıfı içine atanmıştır. Fakat bazı tarihçiler ancak 471/472'de, sarayda bulunan güçlü Cermen etkilerini elimine etmesinde Leo'ya yardımda bulunması nedeni ile particus sınıfına geçirilip 'konsüllük görevi verildiğini iddia etmektedirler.

Vandallara karşı felakete dönen sefer[değiştir | kaynağı değiştir]

Modern Tunusda bulunan Cap Bon Basiliscus komutasındaki Bizans filosunun Vandalların başkenti olan Kartaca'ya karşı olan seferinde karaya çıktığı mevkidir.

468'de I. Leo Kartaca'da başkentleri olan Vandallar üzerine bir sefer hazırlamış ve Basiliscus'u bu sefere komutan tayin etmiştir. Vandal kırallığını istila etmek niyetiyle yapılan bu sefer Akdeniz tarihinde yazılı kayıtlara geçen en büyük askerî sefer olarak bilinmektedir. Bu sefer 10.000 gemiye binirilmiş 100.000 askeri kapsayan bir birleşik deniz-kara harekati olarak planlanmıştı. Bu büyük harekatın nedeni Vandal Kırali Geiseric'i, 455'de eski Batı Roma İmparatorluğu başkenti olan Roma'ya hücum edip şehri talan etmesi ve eski İmparator III. Valentinianin dul karısı olan İmparatoriçe Licinia Eudoksia'yı ve kızlarını rehine olarak alması dolayısıyla cezalandırmaktı. Bu seferin planı Doğu İmparatoru I. Leo, Batı İmparatoru Anthemius ve Roma Eyaleti olan İllyricum'da ozerk olarak hukum suren General Marcellinus tarafından birlikte hazırlanmıştı. Sefer üç koldan hareket öngörmekteydi: Basiliscus dogrudan dogruya gemilerle ordusunu Kartaca'ya götürecekti; Marcellinus ikinci bir orduyla Sardinya'ya hücum edip o adayı zapedecek ve Eddessa (Urfa)lı Heracklius'da üçüncü bir ordu ile Kartaca'nın doğusunda eski Libya sahiline karaya çıkıp Kartaca'ya ilerliyecekti.

Eski ve modern tarihçiler Basiliscus'un komutası altındaki gemi ve asker sayılar hakkinda ve sefer için harcamalar hakkında değişik bilgiler vermektedirler. Tarihçilerinden Nikeforos Gregoras'a göre 100.000 gemi Cedrenus'a göre 110.013 gemi ile asker sefere katılmıştı ve her gemi 100 asker taşıdığıına göre asker sayısı 1.000.000 ile 1.101.300 arasındadır. Bu sefer için yapılan parasal harcama en muhafazkar olarak (o zamanki imparatorluğun bir yıllık gelirine eşit olarak) 32 ton altın olarak tahmin edilmektedir. Her iki değer de gayet büyük bir asker sayısı ve haracama meblağı tutmaktadır.

Basiliscus Kartaca'ya 40 mil uzakta olan su anda Cap Bon adi olan Promontorium Mercurii'de karaya çıktığı zaman Marcellinus ve Hercalius Sardinya ve Libya'yı ellerine geçirmiş bulunuyorlardı. Gaiseric Basiliscus'dan barış şartlarını hazırlamak için 5 gün izin istedi. Barış müzakereleri sürerken Geiseric kendi gemilerini toplayıp büyük Roma filosuna hücuma geçti. Vandallar birçok sayıda gemiyi yanar maddelerle yükleyip gece sırasinda habersiz ve gaf içinde olan Roma filosu yakınlarına çekip götürdüler ve bu ateş gemilerini ateşe verip Bizans filosuna yönlendirip, çok sayıda Bizans gemisini yaktılar. Bazı Bizans gemileri kaçmaya çalıştı ise de bunların önü de Vandal donanması tarafından kesildi. Basiliscus bu deniz harbi olurken Afrika'dan gemi ile ayrılıp kaçmaya koyuldu. Bizans komutan yardımcısı Ioannes, Vandalların eline geçmiş ve Vandal Kıralı'nin oğlu Genso tarafından iyi karşılanmıştı; ama bu durumunu onurina yediremediği için ağır zırhlar giyinik olarak denize atlayıp boğuldu. Bizans filosunun yarisi yandı, battı veya Vandallar tarafından ele geçirildi. Diğer yarısı ise Basiliscus'a Afrika'dan kaçışında refakat etti.

Yalniz Basiliscus'un filosu ve ordusu için değil, üç koldan gelmesi planlanan bütun sefer bir felakete dönüştü. Heraclius Trablusgrap'ya doğru çöl üzerinden geri çekildi ve geriye çağrılıncaya kadar iki yıl Trablusgrap'da kalmak zorunda kaldı. Marcellinus Sicilya'ya doğru çekildi ve Basiliscus burada kendisini bulacaktı. Fakat hedefine varamadan Marcellinus gemi kaptanlarından biri olan Ricimer tarafından öldürüldü. Buna en sevinen Romalı komutanların kendi adamları tarafından öldürülüp Vandalların katkısını istemediğğini belirten Vandal Kıralı Geisric olmuştu.

Basiliscus ise sonunda Konstantinopolis'e dönmeyi başardı. Halkın ve imparatorun gazabından kurtulmak için Ayasofya kilisesinde saklandı. Fakat imparatorun karısı aracılığıyla I. Leo, karısının kardeşi olan Basiliscus'u af etti; fakat Trakya'da Heraclia Sintica(Marmara Ereğlisi)'ne sürgüne gönderdi.

İmparatorluğa çıkış[değiştir | kaynağı değiştir]

471 ve 472 yıllarında Bassilicus Alan asıllı Magister militum rütbeli Aspar'ın öldürülmesi olayında yardım sağlayarak I. Leo'nun sarayda olan Cermen nüfuzunu ortadan kaldırmasına destek sağladı. Aspar'ın ölümü Trakya'da Ostrogot asıllı Trakyalı olan Theodorik Strabo liderliğinde bir isyanın çıkmasına neden oldu. Basilicus bu isyanı bastırmak uzere o bölgeye gönderildi ve yeğeni olan Armatus yardımıyla bu görevde başarı sağladı. Bundan dolayı 474 yılında caput senatus (Senatörler arasında birinci rütbeli) ünvanı verildi.

I. Leo ölduğü zaman tahtını, kızı Ariadne ve damadı olan Zeno'nun oğlu ve kendi torunu olan II. Leo'ya bırakmıştı. Fakat II. Leo'nun on ay süren imparatorluğu sonunda beklenmedik şekilde öldü. Babası Zeno imparator olarak ilan edildi. Konstantinopolis ahalisi Zeno'nun barbar asıllı olmasından dolayı ona bir antipati duymaya başladılar. Bunun yanında Theodorik Starbo başta olmak üzere, ordunun Cermen asıllı olan kısmı I. Leo'nun ordudaki Ostrogot'ların gücünü azaltmak için yüksek rütbelere getirdiği İsaurya asıllı subaylardan hoşnut değildiler. En son olarak Zeno kendisi gibi İsauryalı olan general İllus'u kendine düşman yapmıştı; hâlbuki Basilius bu generale parasal yardımda bulunmuştu. Eski Imparatorice Verina entrikalar çevirerek imparator Zeno aleyhinde bir isyan çıkartırmayı başardı. Theodorik Strabo, İllus ve Armatus tarafından desteklenen bu isyan gittikçe ciddi başarı kazanmaya başladı; Verina Zeno'yu Konstantinopolis'i terk edip kaçmasını telkin etti ve bunu Zeno'ya kabul ettirmeyi başardı. Zeno Konstantinopolis'de yaşıyan bazı İsauryalılar ve devlet hazinesi ile birlikte kendi ülkesine kaçtı. O zaman 9 Ocak 475'de Basilicus Hebdemon sarayında yüksek saray mensup ve memurları ve Senato tarafından Augustus olarak ilan edildi.

Konstantinopolis halkından büyük bir güruh her ne sekilde olursa olsun Zeno'dan intikam almak niyetinde idi; ve şehirde oturup Zeno ile ayrılıp kaçmayan İsauryalılar bu güruhun hedefi oldu ve halk haklı haksız bunlari arayıp hemen hemen hepsini öldürdüler. Yeni imparator bu katliama engel olacak hiçbir harekette ve sözde bulunmadı.

Basilicus bir yeni hanedan kurmak icin karısı Aelia Zenonis'e Augusta ünvanını verdi; oğlu Markus'u Sezar ilan etti. Hem kendi profilini hem de oğlunun profilini birlikte gösteren ve hükümdarlıklarını kutlayıcı sikkeler bastırdı ve ayrıca İmparatoriçe'nin büstünü gösteren özel altın ve bronz sikkeler darp ettirdi.

İmparatorluk dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Basilikus'un imparatorluk dönemi önce halk tarafından iyi karşılandı, ama sonra İmparator birçok hiç popüler olmayan hatalı siyaset takip etmeye başlayınca halk tarafından yerilmeye başlandı.

Yolsuzluklar ve Konstantinopolis yangını[değiştir | kaynağı değiştir]

Yeni imparatorun karşılaştığı ilk buyuk sorun devlet hazinesinin boşaltılmış olmasıdır. Basiliscus gerekli devlet harcamalarını karşıyabilmek için önce vergi yükünü yeni ağır vergilerle artırdı. Bu yetişmeyince devlet görevlerini açık artırmayla satışa geçti. Aynı zamanda Konstantinopolis valisi Prefect Epinicus desteği ile kilise ve manastırlardan devlete para yardımı toplamaya başladı. Bütün bunlar halk arasında yaygın hoşnutsuzlar doğurdu.

476'da Konstantinopolis büyük bir yangın afeti geçirdi. Şehrin bakırcı ve bronz kapkacak yapan bir kısmında başlayan yangın şehrin ana sarnıcının yanında bulunan Basilks adlı büyük kütüphaneye sıçradı. Bu kütüphane imparator Juliyen kurulmuş olup 120.000 cilt yazma eser ihtiva ediyordu; bunlar arasında 35 metre uzunlukta bir parşömen üzerinde yaldızla yazılmış Homer'in İlyada ve Odise eserleri de vardı ve bütün bunlar yanıp kül oldu. Diğer bir trajedi ise Lausus Sarayı'nın, içindeki paha biçilemez klasik heykellerle birlikte, yanması idi. Bu sarayda kaybolun emsalsiz heykeller arasında Sisam (Samos)'dan getirilen Hera, Rodos'daki Lindos'tan getirilen Atena ve Knidos'dan getirilmiş Afrodit heykeli de bulunuyordu. Konstantinopolis halki bu afeti imparatorun uğursuzluğuna atfetti.

İşbirlikçileri ile gerginlik[değiştir | kaynağı değiştir]

Basiliscus imparatorluk tahtına geçmek için sarayda bulunan önemli kişilerin desteğine dayanmıştı. Fakat bunların desteğini hemen kaybetti. Bunların başında kiz kardeşi imparator I. Leo'nun karısı olan Verina gelmekteydi. Kızkardeşinin desteğini kaybetmesine neden Magister Officiarum yüksek rütbesini taşıyan Particius'u idam ettirmesiyle olmuştu. Verina, Patricius'un sevgilisi idi ve imparatoriçe entrikalarını Patricius'la evlenip onu imparatorluk tahtına çıkartmak için hazırlamış ve Zeno aleyhinde çıkartılan isyan bu hedefi sağlamak için Verina tarafından organize edilmişti. Fakat Basilicus kızkardeşinden daha kuznazca davranmış ve Senato mensuplarının ve yüksek saray erkanının Patricius değil kendini Bizans imparatoru olarak ilan etmelerini sağlamıştı. Basilicus tahta geçtikten sonra hemen Patricius'un öldürülmesine emir vermişti, çünkü kendi yerine imparator olarak geçebilmek için entrika ve komplolar hazırlayabilecek tek kişinin Patricius olduğunu bilmekteydi. Sevgilisini idamından çok etkilenen Verina, tarihçi Candidus'a göre, bu sefer kardeşi aleyhine Zeno lehinde entrikalar hazırlamaya başladı. Fakat Verina'nin bu planını Bascilicus öğrendi; Basilicus'un Verina'nin öldürülmesi için verdiği karar, ancak Armatus'un araya girmesi ile önlenebildi.

Diğer taraftan İsauryalı Zeno'ya olan nefreti dolayısıyla, magister militum yüksek rütbesini taşıyan Theodrik Strabo yeni imparatorun tarafını tutmuştu. Fakat Basiliscus, karısının sevgilisi olduğu söylenen, yeğeni olan Armatus'a da Magister militum unvanı vermiş ve onu Starbo ile eşit kılmıştı. Bundan hiç hoşlanmayan Strabo da yeni imparatorun tarafını tutmayı bıraktı. En son olarak, çok nüfuzlu olan İllus ise Basiliscus'un Konstantinopolis halkının kentteki İsauryalılara karşı giriştiği kıyımı önlemeye çalışmaması nedeniyle tedirgin davranmaktaydı.

Dinsel uyuşmazlıklar[değiştir | kaynağı değiştir]

Tam bu sırada Konstantinapolis bir dinsel uyuşmazlik dolayisiya ikiye ayrıldı. İki değişik teolojik prensibe inanlar bulunmaktaydı: Kalcedon (Kadikoy) Ekomenik Konsey doktrinine göre İsa'nin hem ilahî hem de insancıl iki değişik tabiatı vardı; hâlbuki Miafizistlere göre İsa'nin, ilahî ve insancıl tabiatları birbirinden ayrılamaz olarak, tek tabiatı bulunmaktadaydı. 451'de İmparator Markianos tarafından toplanan Kalcedon (Kadikoy) Ekomenik Konsili Batı'da Papa'nın ve Doğu'da birçok piskoposların desteği ile Miafizist doktirini red etmişti. Fakat Miafizist doktirinin birçok güçlü savunucusu hala bulunmaktaydı. Bunlara arasında görevlerinden atılmış olan iki tane eski önemli Patrik 'de vardı: eski İskenderiye Patriği II. Timoti Aelurus ve eski Antakya Patriği Peter Fullo.

Basiliscus impartorluğa geçtiginden beri Monofizit doktirinlerine destek sağlamaktaydı. Tarihçi Zacgarias Scholasticus'un belirtiğine göre Mısır'da bulunan ve Monofizit doktirinlere inanan bir grup keşiş İmparator Leo'nun oldugu haberini alınca Zeno huzuruna çıkıp eski Patrikleri olan Timoti lehine bir toplu dilekçe sunmaya karar vermişlerdi. Bunlar Konstantinopolis'e vardıkları zaman Zeno'nun tahtından indirilip Basiliscus'un imparator olduğunu öğrendiler. Basiliscus'un eski doktoru olan ve o zaman Magister Officiorumm ünvanı ile yüksek bir mevkide bulunan Theoctistus bu keşişlerden birinin kardeşi idi ve bu nedenle keşişler heyeti Basiliscus'un huzuruna çıkmayı başardılar. İmparatoriçe ve Theoctistus desteği ile Basiliscus'u eski patriklerin tekrar eski görevlerine atanmaları emrini vermesine ikna edebildiler. Böyleleikle sürgün edilmiş Monofizit doktirine inanan iki patrik, Timoti Aelurus ve Peter Fullo, Hristiyan Kilisesi içinde yeniden güç kazanmış oldular.

4 Nisan 475'te İskenderiye Patriği Timoti Aelurus'un telkinlerine inanan Imparator Basilicus Hristiyan kilisesi piskoposlarına bir genelge (Enkyklion) yayınlayarak sadece ilk uç ekomenik konsilin kararlarına uymalarını ve dördüncü Kalcedon Ekomenik Konsil kararlarını kabul etmemelerini istedi. Bu imparator kararı her piskopos tarafından okunup imzalanacaktı. Doğu piskoposlarının çoğu bu İmparator genelegesini kabul edip imzalarını koydular. Fakat Konstatinopolis Patriği Acacius, başkent halkının çoğunlugu ile birlikte, bunu kabul etmedi ve İmparator Basiliscus aleyhtarı olduğunu şehir ahalisine açıkca belirtmek için Ayasofya'da bulunan ana mihrabı ve en önemli ikonları kara kumaşlarla donattırdı.

İmparatorluktan düşmesi ve ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

İmparator Zeno tarafından bastırılan sikke

.

İmparator olmasından hemen sonra Basilicus, General Illus ve kardesi Trokundus'u bir ordu ile İsaurya'ya kaçıp bir korumalı kalede bir İsauryali kabile reisi hayatı yaşayan eski imparator Zeno üzerine göndermişti. İsaurya'da yaptığı harekatta İllus, Zeno'nun kardeşi Longinus'u esir olarak eline geçirmişti. Fakat Basiliscus bu iki generala yaptığı vaadleri tutmadı. Ayrıca Konstantinopolis'den gelen haberlere göre halkın vergileri artıran, memurlukları satan, yahut kayırdığı kişileri geçiren ve Monofizit'leri ve onlarin doktirinlerini savunan bir imparator yerine, barbar asıllı bir imparatoru tercih edeceğini bildirilmekteydi. Böylece İllus taraf değiştirerek Zeno'ya imparatorluğu geri alma için yaptığı askeri çabalarinda destek vermeye başladı.

476 yazında Zeno yeni hazırladığı ordu ile Konstantinopolis üzerine yürümeye başladı. Basilicus onun üzerine yeğeni Harmatius komutasında bir ordu gönderdi. Bu genç acayip hareketleri ve giyiniş ile çok gösterişci birisi olarak tanınmakta idi. Imparator'un karisi yengesi olan Zenonis ile bir aşk hayatı yaşadığı söylenmekte idi. Komutanlığa magister militia rütbesi ile atandığı gün Aşil elbiselerini giyip Homer'in o mitik karakterinin rolünü oynayarak Hipadrom'da kendini göstermişti. Zeno ve taraf değiştirmiş İllus Harmatius'la müzakere etmek istediklerini bilirdiler. Bu müzakerelerde, eğer taraf değiştirirse, kendine hayat boyunca magister militum ve oğlu Basiliscus'u da Sezar' nvanı verilebileceği açıklandı ve genç Harmatius'da bunu kabul edip ordusunu Zeno emrine verdi. Diğer taraftan Konstantinopolis'de bulunan ordu parçaları ise Strabo emri altında Trakya'da Zeno taraftarı olan Gotlar üzerine yürümek için başkentten ayrıldı. Böylece Zeno Temmuz 477de Konstantinopolis kapılarına geldiğinde kendine karşı duracak hiçbir askeri birlik sehirde bulunmamakta ve şehir halkı da lehinde bulunmaktaydı. Senato şehir kapılarının eski imparator İsauryalı Zeno'ya açılmasını emretti. Zeno hiçbir direniş görmeden yeniden imparator oldu.

Basiliscus bir defa daha Ayasofya'ya sığındı. Fakat Patrik Acacius aracılığı ile kendini Zeno'ya teslim etmek için müzekereler başladı. Kendisinin kanı akıtılmayacağı sözü verilince teslim oldu. Basilicus, karısı Aelia Zenonis ve oglu Markus Kapadokya'da bulunan bir kaleye hapse gönderildi.[1] Kalede bir kuru sarnıç içinde hapsedilip soğuk ve açlık nedeniyle (hiç kanları akmadan) ölmüşlerdir.

Basiliscus 20 ay imparatorluk yapmistir. Tarihsel kaynaklar kendisini önce başarılı bir general olarak görürler, ama kendisine yeteneklerinden çok üzerinde dayanıldığını; çok yüksek görevler üzerine yuklediklerini ve yetenek eksikliği dolayısıyla Basiliscus'un başarılı olamamış olduğunu bildirirler.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Kale adı hakkında zamanın tarihçileri arasında anlaşma bulunmamaktadır. Limnae, Cucusus ve Acusus isimleri verilmektedir.

Zamanındaki tarihçiler[değiştir | kaynağı değiştir]

Resmî unvanlar
Önce gelen:
Zeno
Bizans İmparatoru
9 Ocak 475 – Ağustos 476
Sonra gelen:
Zeno