Ostrogotlar

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Ostrogotların hakim olduğu bölge

Ostrogotlar(Ostrogoth), Roma İmparatorluğu'nun son dönemlerinde ortaya çıkmış bir Cermen kabilesiydi. Ostrogotlar, Gotların doğu koluydu. Gotların batı koluna ise Vizigotlar deniyordu.

Gotlar M.S. 1. yüzyılda İskandinavya'yı bırakıp, Vistül nehrinin alt kısmında yerleşmişlerdi. 2. yüzyılda Karadeniz'in kuzey kıyılarına gelmişler, 3. yüzyılda ise birçok kafileler halinde Yunanistan, Trakya ve Anadolu'nun sahil şehirlerine yerleşmişlerdi. Akrabaları olan birçok kavimleri çeşitli bölgelerde bıraktıktan sonra etnik bütünlüklerini kaybetmiş ve Ostrogotlar (Doğu Gotları) ile Vizigotlar (Batı Gotları) olmak üzere ikiye ayrılmışlardır. Gotlar, sağlam idari, askeri teşkilatlar kurup, güçlenerek Roma İmparatorluğu elindeki Daçya'yı işgal etmişlerdir. İmparatorluk ile sıkı münasebetleri sonucu Ostrogotlar medenileşmeye başlamışlardır. Hatta bunlardan bir kısmı Roma ordusuna asker olarak katılmışlardır. Roma İmparatorluğunun sınırlarına yapılan baskılar, Cermenlerin çoğalması ve İmparatorluğun zayıflaması sonucu kuvvetlenen Vizigotlar Dacya'yı bütünüyle ele geçirip, Bizans'a, Balkanlar'a ve Kuzey İtalya'ya doğru yayılıp, buraları istila etmişlerdir. M.S. 269-270 yıllarında Roma İmparatorlarından II. Claudius ve Aurelianus batıya doğru olan Got akınını durdurmuşlardır. Gotlar, I. Constantinus ile ittifak anlaşması yapmışlar, Piskopos Ulfilas (Wulfila), İncil'i Vizigot diline tercüme ederek, Gotlar'ın, Hristiyanlığı kabul etmelerini sağlamıştır.


Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Kurulma[değiştir | kaynağı değiştir]

Hun istilalari[değiştir | kaynağı değiştir]

Hunlar Sonrasi Gocler[değiştir | kaynağı değiştir]

İtalya'da Krallık[değiştir | kaynağı değiştir]

Italya ve Balkanlarda Ostrogot Kralligi haritasi

Ostrogotlar Kralları'nın en tanınmışı olacak ve Büyük Teoderik ismini taşıyacak çocuk yaklaşık 454'de, Ostrogotların Hunları mağlup ettikleri Nedao Muharebesi'nden hemen sonra doğdu,. Babası bu muharebede Ostrogot komutanı olan Teomdemir idi ve Ostrogotlar'ın İtalya'ya göç yapmadan önce yaşadıkları topraklarda Amal Hanedanı'ndan Ostrogotlar Kralı olarak hüküm sürmekte idi. Teodorik 10 yasında çocukken I. Leo'nun imparatorluk döneminde Bizanslılara bir diplomatik rehine olarak gönderildi. Çocukluğunun tümü Konstantinopolis'deki Bizans sarayında geçti ve bu sarayda bir Bizanslı prensinin alacağı gayet derin eğitimi aldı. Bizans yönetimini gerçekte idare eden Barbar kavimli asker Aspar onun hocası olmuştu.[1]Teodorik Bizans sarayında iken tam bir saraylı olarak Bizans İmparatorluğu idareci sınıfının karşılaştığı anlaşmazlık, çatışmalar, entrikalar ve savaşlar arasında eğitilip büyüdü.

Bu sırada Bizans sarayından bulunup yetiştirilen diğer bir Ostrogot diplomatik rehine, Teodorik'in uzaktan akrabası olan babası Triarius adlı Bizans topraklarında yerleştirilmiş olan bir alt Ostrogot kabilesi reisi olan "Teodor Starbo" 'da bulunmaktaydı. 472'den beri Ostrogot kaviminin iki lideri olan Teodemir'in oğulu Büyük Teoderik ile Teoderik Strabo Doğu Roma için devamlı büyük tehlike arzediyordu. Impartor Zeno uyguladığı siyaset ve diplomasi ile bu iki potensiyel lideri bazan birbirlerine düşürmeye başarmıştı. Ama bu iki potensiyel Ostrogot lideri de Doğu Roma içindeki imparatorluk taht kavgalarından faydalanıp Ostrogotlar lehine faydalar sağlamayı başarmışlardı. Bu iki potensiyel lidere yüksek yıllık tazminat sağlamak ve her ikisine de yüksek Doğu Roma ünvanları vermek suretiyle Zeno Ostrogotların Konstantinopolis üzerine yürümelerini engel oldu. Teodorik'e bu eğitimi sonunda İmparator Zeno bir soylu Bizanslı olarak patrici olma şerefi, Magister Militum rütbesi ve hatta Roma konsülü unvanı verdi.

Teodorik Ostrogotların çoğunluğu gibi Hristiyan'dı ama Aryanizm mezhebine bağlı olduğu için Kalkedon Prensiplerini uyan diğer Katolik hristiyanlardan bazı değişik inançlar taşımaktadaydı.

481'de potensiyel Ostrogotlar lideri olabilecek Teodor Strabo öldü. Aynı yıl bütün Ostrogotlar kavmıne kral olarak Teomdemir'in oğlu Teodorik seçildi. "Büyük Teodorik" olarak da anılmaya başlandı. Teodorik çok iyi bir Bizans eğitimi almış ve tam bir kültürlü Bizans soylusu gibi olmuş idi. Ama kendi kavimi başına kral olduğu zaman, kavmıne oturacak ve gelişecek bir arazi ve ülke aramaya başladı. Bu nedenle Balkan yarımadasında Doğu Roma İmparatorluğu için çok büyük tehlike kaynağı olmaya başlamıştı.

487'de Bizans İmparatoru Zeno bu tehlikeyi önlemek için uygun bir tedbir buldu. Bira barbar Germen Heruli kavimi lideri olan Odoacer İtalya'da Bati Roma Imparatoru Romulus Augustus'u 476 yılında tahttan indirip Batı Roma İmparatorluğu'nu yıkıp, kendine İtalya Kralı ünvanı alarak İtalya'nın tümünü yönetmeye başlamıştı. Bu kendini tum Roma Imparatoru olarak goren Dogu Roma Impoaratoru Zeno'yu tedirgin etmekteydi. 488'de Büyük Teodorik bir Bizanslı elçi olarak bir diplomatik heyet ile tarafından İtalya'ya gönderildi. Bu diplomatik heyetin amacı İtalya'da kendine İtalya Kralı ünvanı verip İtalya'nın tümünü yöneten bir Odoacer'a gözdsgi vermek ve onun bu görevden ayrılıp İtalya'nın yönetimini esas yönetim hakkı olan Doğu Roma İmparatorlugu'na terketmesini istemekti. Beklendiği gibi Odoacer bu teklifi kabul etmedi ve İmparator Zeno böylece Ostrogot Kralı olan Teodorik'i Odoacer ile savaşıp İtalya'yı almasını; bu bölgeye Ostrogotların göç etmesini ve Bizansa tabi olacakn yeni bir Ostrogot Krallığı kurmaya tesvik etti. Teodorik 488'de bu hedefe erismek için bir askeri kampanyaya başladı. Ostrogotlar önce Gepid kavimini mağlup edip Panonya'yı istila ettiler ve Padanıya'ya girdiler. Ostrogot ordusu Julian Alplerini geçip İtalya'ya girdi. 28 Ağustos 490'da ile Odoacer'in İtalya ordusuna karşı İsonzo Muharebesi'nde galip geldi. Odoacer Verona'ya kaçtı; oranın surlarını pekiştirip savunma mevzileri yaptırdı. Fakat Ostrogotlar ordusu surlar önüne geldiğinde, şehir kalesine kapanacağına, kale önüne çıkıp Ostrogotlar ordusuya bir meydan muharebesi yapmayı tercih etti. 30 Eylül 490'da Verona Muharebesi'ne girişti ve bunda da Odoacer mağlup oldu. Odoacer başkenti Ravenna'ya kaçtı. Teodorik Ostrogot ordusu ile kuzey İtalya yürüdü ve Mediolanum (Milano) ve Pavia'yi eline geçirdi. Mediolanum'da Odoacer'in İtalya ordusunun büyük bir kısmı komutanları general Tufa tarafından Teodorik'e teslim edildi. Tufa'ya inanan Teodorik teslim olan Tufa komutasında en iyi askeri birliklerini Revanna üzerine gönderdi. Fakat Tufa tam bu şehir önünde iken yine taraf değiştirdi ve emrine verilmiş en iyi Ostrogotlar birliklerine saldirip onlari elimine etti. Teodorik elindeki Ostrogot birlikleri ile Ticinum (Pavia)'a sığındı. Odoacer ise Ravenna'dan çıkıp Teodorik'i Ticnium'da kuşattı.

Teodorik ve Odoacer böylece birbirleri ile savaşmaktayken German asıllı Barbar Germen kavimlerden olan "Burgundililer" kuzey-batı İtalya'da bulunan ve savunmasiz kalan Ligürya'ya akın yaparak bu arazileri tahrip edip, büyük ganimet topladılar ve resmen Romalı vatandaşı olan birçok kişiyi köle olarak esaret altına aldılar.

Ağustos 490'da Vizigot kralı II. Alarık tarihte pek nadir görülecek şekilde Ticinumda muhasara altında bulunan Ostrogotlar Kralı Teodorik'e askeri yardım birlikleri gönderdi. Bu kenti kuşatan Odoaker bunun üzeriene kuşatmayı bırakmak zorunda kaldı. Teodorik ve Ostrogotlar ordusu Ticimnum'dan çıkıp Odoacer ordusu peşine düştü. İki ordu 11 Ağustos 490'da Addo Nehri Muharebesi'ne giriştiler. Bu muharebede de Teodorik galip geldi ve Odoaker Ravenna'ya çekildi. Onu takip eden Teodorik ve Ostrogotlar ordusu Revanna'yı kuşatma altına aldı. Fakat Ravenna etrafında bataklıklar ve göller bulunan ve bu nedenle ikmal ve tedariki nisbetten kolaylıkla sağlanan çok koronaklı bir savunma mevkii idi. Kuşatama uzadıkça uzadı ve üç yıl kadar sürdü. Ancak 2 Şubat 493'da Ravenna Piskoposu'nun aracılığı ile iki taraf birlikte müzakerelere girip bir barış antlaşması imzaladilar. İtalya Teodorik'in Ostrogot Kralığı ve Odoaker'in İtalya Krallığı arasında ikiye bölündü ve Ravenna her iki kısmın da başkenti olacaktı.

15 Mart 493'de her iki tarafta barışı kutlamak için "Ad Laurentum" sarayında bir ziyafete gittiler. Bu ziyafet sırasında yemekler yendikten sonra şerefe kadehler kaldırıldığı zaman Toeodorik kılıcını çekip Odoaker'in boğazına saplayıp onu şahsen katletti. Aynı gün Teordorik'in verdiği emirler üzerine kan gövdeyi götüren büyük bir katılam uyguladılar. Ostrogot ordusu Ravenna'da bulunan tüm Odoaker ordusu askerlerini teker teker arayıp öldürdü. Odoaker'in karısı, kardeşi ve diğer akrabaları da öldürüldü.

Üç yıl süren savaştan sonra 100,000-200,000 kadar Ostrogot İtalya'ya göç ettirildi. Ravenns başkentli olarsk yeni Ostrogot Krsliği kuruldu. Teodorik'in Ostrogot Krallığı İtalya, Sicilya, Dalmaçya ve İtalya'nın kuzeyindeki bazı arazilerde iyice yerleşmiş oldu. Teodorik Ostrogot Krallığı tebaları üzerinde tam hükmü olmakla beraber hukuken Roma vatandaşlığı taşıyan İtalya'lar için Konstantinopolis'de bulunan Doğu Roma İmparator'un naibi olarak hükümet etmekte idi. Teodorik gerçekte tüm İtalya üzerinde mutlak hükümdar olmakla beraber hayatının sonuna kadar hukuki olarak Roma vatandaşlarına karşı hukuken bir "naiplik" görevi olduğunu devamlı ilan etmekten vazgeçmedi. Böylece Teodorik hukuken aynı topraklar üzerinde yaşayan değişik hukuki statülü, değişik hukuklu, değişik dili olan, Hristiyanlığın iki ayrı mezhebinden olan iki değişik halk kütlesi üzrinde değişik iki hukuki statü ile hüküm sürdü. Bu iki değişik statülü halk arasında nikah huküne yasaktı. Teodorik aynı zamanda Toulouse şehrinde başkentleri olarak Galya (Fransa) ve İberik Yarımadası'nın üzerinde hükümdarlık yapan Vizigot Krallığı'nın da Teodeorik'in damadı olan kral II. Alarik'in ölümüyle onun yerine Vizigot Kralı ilan edilen Teodorik'ik torunu Amalrik için Teodorik naiplik görevini taşıyıp hukuken bu arazileri de yönetimi altında idi.

Teoderik hükümetinin son yıllarında Franklar ve Burgundililer krallıkları ile yakın müttefiklik kurmak için bir seri diplomatik evlenmeler organize etti. Teoderik boylece tüm Germen kaviminden halklar üzerinde bir tek güç olmak istmekteydi. Onun bu hedefi ona gayet önemli diplomatik güçler kazsndiracak diye Bizans ımpartorluğu yarafından endişe ile karşılanmaya başlandı. Bizans imparatoru, Franklar kralı olan I. Clovis ile müttefiklik görüşmelerine başladı. Bu görüşmelerden ortaya çıkan ittifak Teodorik öldükten sonra Ostrogotların İtalya'da yenilip oradan atılmalarına ufak da olsa bir etki yapmıştır.

Ravenna'da Büyük Teodorik'in anıt-mezarı


Bizans İmparatorluğu ile savaş[değiştir | kaynağı değiştir]

Büyük Teodorik'in 436'da Ravenna'da ölümü ile Ostrogotlar ve Vizigotlar kavimlerini idaresi yine birbirinden ayrıldı. Teodorik'in torunu olan Vizigot Krali Amalarık İberik yarımadasındaki İberia ve Septimania'da Vizigotların kralı oldu. Büyük Teodorik'in kızı Amalasuntha'nın oğlu olan Athalarik 10 yaşında iken Ostrogotlar Kralı ilan edildi. 526-534'de Athalrik'in hükümdarlığı döneminde annesi ve Teodorik'in kızı Amalasuntha naip kraliçe olarak Ostrogotlar Krallığı'nı yönetti. Amalasuntha oğlunun da, babası Teodorik ve kendi gibi iyi bir Bizans Roma eğitimi almasını istemekteydi. Ama Ostrogot asiller Amalasuntha'yı oğlunun eğitiminin Ostrogot asiller tarafından yapılmasını sağlamak için zorladılar. Bu Got tipi eğitim ile Genç Athalarık alkolik içkiler kullanıp gayet şefih bir hayat yaşamaya başladı. Amalasuntha gittice popüler olmaktan çıkmaktaydı. Üç Ostrogot asılını kendi naiplik hükümetine karşı komplo yapmak suçu ile önce sürgüne gönderdip sonra da idam ettirdi. Aynı zamanda Bizans Imparatoru i. Justınianos ile iletişime geçip kenidni ve Ostrogot Krallığiahazinesinin Konstantinopolis'e nakledilmesişni sağlamaya çalıştı. Daha 18 yasında iken ve daha yetişkin sayılmaz iken Kral Athalarık 534'e oldu.

Ostrogotlar Krallığı Teodorik'in kızı olan Amalasuntha Kraliçe olarak eline geçirdi. Fakat Kraliçe olarak ortak hükümdar olarak kuzeni olan Theodabad'i hükümdarlığa geçirdi. Fakat bu son iki hükümdar doneminde de kendi Ostrogot kavimi içinde elit olan asilleri arasındaki anlaşmazlıkları ve çatışmaları önleyemedi. Sonunda Theodahad ya kendi emri ile ya da diğer asillerin komplolarına müsaade ederek Amalasuntha'yi Kraliçelikten atarak Toskana'da Bolsena Golü üzerinde bulunan Martana adasına sürgüne ve hapise gönderdi. 30 Nisan 534/535'de Amalasuntha sürgünde iken bu adada hamamda iken boğularak öldürüldü.

İtalya'da Ostrogotların arasında çıkan anlaşmazlıklar Doğu Roma İmparatoru olan I. Justınianos'da tekrar Batı Roma arazilerini kendi Doğu Roma arazilerine katma idealini gerçekleştirme hevesini doğurdu. I. Justinianos'd Ostrogotlar anlaşmazlıkların bu idealine yetişmek için büyük bir fırsat doğurduğunu gördü. 536'da Bizans Imparatoru general Belisarıus'ya sağladığı Bizans ordusu ile Ostrogotalara saldırıp İtalya'yı onlar elinden almak için emir verdi. Böylece 535'de Gotik Savaşı başladı. Belisarius 536'de çok kolay bir şekilde Sicilya'yı zaptedip Bizanslılar eline geçirdi ve İtalya ana karasına geçip Güney İtalya'da ilerlemeye başladı.

Ostrogotlar Kralı Theodabad'ın Belisarıus'un ilerleryerek 536'da Napoli'yi kuşatma altına almasına karşı hiçbir karşı tedbir almaması onu Ostrogotlar Krallığı ilerigelenlerinden gocundurdu. Kral Theodabad'i çok pasif bulan ve Kraliçe Amalasuntha'nın kızı ve Büyük Teodorik'in torunu olan, Matasuntha'nın kocası olan General Vitiges 538'da onu tahttan indirerek Ostrogot Kralı olarak kendisi tahta geçti. Çok geçmeden de daha önce kral olan Theodabad'i öldürttü. Vitiges Ostrogot asilleri arasında çıkmış olan anlaşmazlıklara çare bulmak için birbiriyle çatışan her asılı öldürmek suretiyle bir teror yaratarak çare bulmayı denedi. Fakat tahtı hukuksuz olarak ele geçirmesi ve asillerin öldürülmesi Ostrogotlar arasında yeni ve gayet kanlı çatışmaların çıkmasına neden oldu.

Bu arada İtalya anakarasında ilerleyen Bizanslılar ordusu 536'da Napoli ve Roma'yi eline geçirdi. Sonra Belisarıus kuzeye yürüyerek Mediolum Milano ve sonunda 540'da Ostrogot başkenti olan Ravenna'yi eline geçirdi. 540'da Bizanslılarin eline geçen Ravenna'da Ostrogotlar Kralı Vitiges ve Matasuntha esir olarak Belisarıus'a teslim oldular. Belisarıus her ikisini de Konstantinopolis'e gönderdi. Vitiges'e orada patrici statüsü verilerek uarada yaşadı ve hiç çocuksuz öldü. Onun ölümünden sonra dul karısi Matasuntha Bizans Imparatoru'nun yeğeni olan patrici statülü ve sonradan 550'de İtalya'da Bizans ordularına komutan tayin edilecek olan general Germanus ile evlendi.

Bundan sonraki 2 yıl içinde 2 tane yeni Ostrogot Kralı (İldibad 540-541 ve Erarık 540) tahta çıkartılıp tahttsn indirldi. .

Bu sırada imparator Justınianos gayet cömertçe Ostrogotlar lehinde bir barış teklifini ortays attı. Bu teklife göre Ostrogot Krallığı Kuzeybatı İtalya'da tamamen bağımsız olarak kalacak ve Ostrogotların İtalya'da yaşayan Romalılradan topladığı zenginliklerden oluşan Ostrogot devleti hazinesinin sadece "yarısı" Bizanslılara verilecekti. Belisorius bu teklifin ayrıntılarından hoşlanmamakla beraber imparatorun barış teklifini Ostrogotlara iletti. Fakat Ostrogotlar Bizans İmparatoru I. Justınianos'a hiç inanmamakta idiler ve teklifinin bir tarafında kendilerine tuzak hazırlandığını düşünmeye başladılar. Fakat Ostrogotlar, Belisarıus'un kendilerine karşı yaptığı savaşta gayet adil ve iyi görüşlü davrandığını bilmekteydiler. Onun ıiçin İmparatorun barış teklifini eğer Belisarıus tümüyle kabul ettiğini belirtirse kabul edeceklerini açıkladılar. Bu karşı teklif, Belisarius teklifin tümüne inanmadığı için Bizanslı komutanı bir çıkmaz sokağa soktu. Eğer teklifin hepsini kabul ederse onun şahsen teklifin her madddesine inanmadığını bilen Ostrogotların kendine inancını sarsacaktı' ama eğer tümünü kabul etmediğini bildirirse İmparator'un teklifi boşa gidecek; bundan imparator kendisine karşı gayet negatif olarak etkilenecek ve barış da olmayacaktı.

Totila'nın Floransa surlaraini yıktırması. Kaynak:Giovanni Villiani Cronic adli yazma kitabı

Ostrogot asillerinden bir klik, muharebeleri ve Bizansların Ravenna şehrinin onunme gelmesis ile Ostrogotlara şehir ve arazilerini göğünü yeni kaybetmiş olan kendi kralları olan Vitiges'i Bizanslıalra ve özellikle Belisarıuşa karşı gayet yumuşak davranmakla kendinin zayıf ligi göstserdiğini iddiası ile onu suçlayarak onun krallıktan atılmasını ve yeni ve güçlü bir kral seçilmesini istemeye başlamışlardı. AnM ravenna'nın katbedilidisi ve Kral Vitiges'in Bizanslılara esir düşmesi bu bahaneleri hiçe indirmişti. Yeni bir Ostrogotlar Kralı bulmak gerkemekteydi. Bu kliğin lideri olan Erarik yeni Ostrogot kralının Bizans komutanı Belisarıus olmasını teklif etti etti ve bunun için birçok yandaş Ostrogot asili topladı. Fakat Belisarıus politikacı değildi ve bir asker olup Bizans Imparatoru I. Justınianos'a hala sadık idi. Belisaurıus bu Östrogot kliğinin teklifini kabul etmiş gibi davrandı ve Ostrogotların başkenti Revanna'ya yürüyerek krallık tahta geçme törenine gidermiş gibi harekete geçti. Fakat Belisarius Revanna'ya girince önce bu kliğin liderlerini toplatip hepsini hapse attırdı ve sonra da tüm Ostrogotlar yönetiminde bulunan arazileri İmparator I. Justınianos adına Bizans Imparatorluğu arazilerine kattığını ilan etti.

Fakat bu haber Konstantinopolis'e vardığı zaman imparator, Belisarıus'un Ostragot Krallığı'nı yalancıktan olsa bile kabule etmesinden, gayet alındı ve bazılarına göre Imparator generalini kıskandı. Bu sırada Bizans Imparatorluğu doğudan Sasaniler tarafından saldırı altında bulunmaktaydı ve imparator bu saldırılara karşı koyabilecek yetenekli bir general aramaktaydı. Ayrıca imparator yeni Bizans eline geçmiş olan İtalya'da istikrarlı ve fazla mütecaviz olmayan bir lider istemekteydi. İtalya'nın kuzeyindeki sınır kuzeyinde bulunan Franklar Bizans'a karşı hiç dostça davranmamaktaydılar ve bunların güneye doğru saldırıya geçmelerini önlemek için iyice savunulan bir sınır ve Franklaar hucum etmek için hiç bahane sağlamayacak bir diplomatik İtalya idaresi gerekmekteydi. I. Justınianos bu nedenleri gösterek Belisarıus'u İtalya'dan geri çekti ve doğuya Sasanilere karşı savaşan Bizans ordulari başına gönderdi. İtalya'nın geçici olarak Bizans yönetimini de İtalya'da bulunan ve Bizans Imparatoru Anatasius'a karşı isyan etmiş olan general Vitalian'in kuzeni olan Bizanslı general Johannes'e verdi.

545'de Belisarıus tekrar İtalya'ya döndü ve İtalya'da politik ve askeri durum çok değişmişti. 541'de kendini Ostrogot Kralı ilan eden Erarik o yıl Bizanslılar aleyhinde olan bir Ostrogot asiller kliği tarafından yapılan bir komplo ile devrilmiş ve yerine bu Ostrogot miliyetçisi asiller kliğinin başında olan Totila tahta geçmirilmişti. Totila çok iyi bir asker ve generaldi. Ostrogotlar onun yönetimi altında yeniden kendilerini topladılar ve Bizanslılari İtalya'dan atmak için askeri kampanyaya başladılar. Totila komutasındaki Ostrogot ordusu Bizanslılar eline geçemiş olan Kuzey İtalya'yı tekrar fethetti ve Bizanslılari Roma'dan kovup o şehri Ostrogotlar idaresi altına almayı başardı. Bunun için yeniden 545'de İtalya'ya geri gönderilen Belisarıus geri dönünce tekrar Ostrogotlara karşı insiyatifi ele alarak onlara karşı saldıraya geçti. Fakat Belisarius'un bu başarısı imparator Justınianos'u kıskandırdı ve İtalya'daki Belisarius ordusuna mali kaynak, ikmal ve tedarik desteklerini kısmasına neden oldu ve ek asker de gönderilmez oldu. Bu para, insan ve malzeme desteğinden yoksun kalan Belisarius saldırgan askeri stratejiden vazgeçip, savunmacı bir strateji uygulamak zorunda kaldı. 548'de ise I. Justınianos Belisarıus'u İtalya'da komutanlıktan tümüyle uzaklaştırdı ve onun yerine kendisinin daha çok itimat ettiği en yüksek hadim Bizans sarayı yöneticisi olan Narses'i İtalya'da Bizans ordusu komutanı olarak tayin etti.

Narses gayet yetenekli bir general olarak İtalya'da kendini gösterdi. Temmuz 552'de Ostrogotlar ve Bizanslılar orduları arasında yapılan Tağınae Muharebesi'nde Bizanslılar gayet kanlı bir galibiyet kazandılar. Ostrogot Kralı Totila muharebede öldürüldü. Ostrogotların İtalya'da askerlik yapabileceklerinin hepsini toplayan ve son bir Ostrogot ordusu kuran yeni Ostrogot Kralı Theia Narses'in komutasındaki Bizans ordusu ile Ekim 552/553'de Mons Lactarius Muharebesi'ne girişti. İki gün süren bu muharabede de Ostrogotlar büyük hezimete uğratıldılar ve yeni kral Taeia bu muharabede öldürüldü.

Ostrogotlar Büyük Teodorik'in ölümünden itibaren bir kavim olarak güç ve nüfus kaybetmekte idiler. Mons Lactarıus Muharebesi ile Ostrogotlarin İtalya'da hakim durumları sona erdi ve İtalya Bizanslılar hakimiyeti altına girdi. 550'li yıllar sonunda Ostrogot generali "Vidin" bir Ostrogot ayaklanması başlattı. Ama bu ayaklanma Ostrogotlar için sonuçsuz kaldı. Bizanslılar bu ayaklamayı bastırdılar; Vidin'i esir aldılar ve idam cezası uygulamak üzere 561/562'de Konstantinopolis'e gönderdiler. Bu son mağlubiyetetn sonra İtalya'da kalmış olan Ostrogotlar göçe başlayarak güney Avusturya'ya geçtiler ve orada yerleştiler.

Ostrogotların İtalya'ya yerleşmeleri orada bulunan Romalı ve oraya göç edip yeni gelen bir barbar Germen asıllı Ostrogot asilli halk arasında bir birleşip kaynasip yeni bir milli İtalya kurulmasına neden olmsdi. Bu birleşip kaynaşma ile yeni bir İtalyan dili ve milliyetinin oraya çıkması ancak Lombardlar'in İtalya'ya göçü ile sağlandı. Bu nedenle İtalya'da halk arasında Ostrogotların imajının bir istilacı, sömürgeci ve yabancı olarak geçici hüküm sürücü kavim olarak geçmesine neden oldu.

Ostrogot hükümdarları[değiştir | kaynağı değiştir]

Amal Hanedani[değiştir | kaynağı değiştir]

Sonraki krallar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kronoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 271 : Roma İmparatorluğu'nun ilk gerilemesi. Romalı lejyonların Dakya'dan geri laınması ve bu arazilerin Ostrogotlar tarafından ele geçirilmesi.
  • 371 : Ostrogotlar yönetiminin [[Hunlar] idaresi altına alınmaya başlaması.
  • 375 : Hunların ilerleyerek güney Rusya'da bulunan yörel Ostrogot krallıklarının Hunlara idaresi altına alınmalarai.
  • 425 : Vandallar, Ostrogotlara ve Vizigotlarin kavimler göçünü basalatıp Roma İmpartorluğu sınırlarına yerleşmeleri ve kendilerien Roama tabi kavimi statüsü bağışlanması.
  • 454 : Ostrogotların Attila'nin ölmesinden sonra onun varisi olan oğluna karşı ayaklanmaları ve Thiumidir komutasında onlara karşı "Nedao Muharebesi"'ni kazanması ve Hunların Merkezi ve Doğu Avrupa'da üstünlüklerienin kırılması.
  • 456 : Ostrogot'ların aşağı Tuna boylarında Panonya'da tabi kavim olarak yerleştirilmeleri.
  • 493 : Ostrogotlar Kralı olan Büyük Theodorik'in Bizans Imparatoru Zeno desteği ile İtalya'ya kendini İtalya Kralı ilan etmiş olan Odoacer'i tahtından atıp kendini Bizans'a bağlı imparatorluk naibi olarak İtalya'ya yönetimini alması ve Ostrogotlların italya'ya yerleşmesi.
  • 526 : Büyük Teodorik'in dizanteriden ölümünden sonra 10 yasina Athalarık'in Ostrogotlar kralı olması. Büyük Teodorik'in kızı olan annesi Amalasuntha'nin naip olmasi.
  • 534 : 2 Ekim'de Ostrogotlar Kralı olan Athalarık'in ölmesi.
  • 535 : Teodorik'in kızı olan annesi Amalasuntha'nın Kraliçe olması ve ortak hükümdar olarak Theodahad'i Ostrogotlar Krallığı tahtına çıkartması. Büyük Teodorik'in kızı olan Amalasuntha'nin Theodahad tarafından Toskana'da Bolsena Golü üzerinde bulunan Martana adasına sürgüne ve hapse gönderilmesi ve çok geçmeden boğdurulsrak öldürülmesi. Bizans Imparatoru I. Justınianos tarafından İtalya'nın tekrar Roma yönetimie geçmesi için Gotik Savaşı (535-554)'ni başlatılıp Belisarius komutasında İtalya'ya bir Bizans ordusu gönderilmesi.
  • 536 : Zayıf ve etkisiz bir kral olarak görülen Ostrogotlar Kralı Theodad'in bir klik tarafından komplo ile tahtan indirilmesi. Yerine Ostrogot Kralı olarak Büyük Teodorik'in torunu olan Matasuntha'nın kocası olan önemli bir general olan Witiges'in Ostrogot Kralı yapılması. Vitiges emriyle sabık kralın öldürülmesi.
  • 537 : Ostrogotlarin 508'den beri ellerinde bulundurduklari Güney Fransa'da Provans'dan çekilmeleri. Kral Witiges'in Roma'yı eline geçirmek için Birinci Roma Kuşatmasına başlaması.
  • 539 : İtalya'da Roma'dan sonra en önemli şehir olan Milano'nun Ostrogotlae tarafındna fethi. Şehrin talan edilmesi ve şehirde yaşayan tüm erkeklerin öldürülmesi ve kadınlarin köle yapılıp esir pazarlarında satılmaları.
  • 540 : Ostrogotlar Kralı Vitiges bir yıl süren Roma kuşatması sonunda arkasından Bizans süvarileri saldırısı mümkün olduğu anlaşılınca kuşatmayı bırakmak zorunda kaldı. Aralarında anlaşmazlıklar olmasına rağmen saldırılara devam eden Bizanslılar Ostrogotların başkenti olan Ravenna'yi aldılar. Kral Vitiges ve karısı teslim olup Konstantinopolis'e götürüldüler.
  • 541 : Erarik kendini Ostrogotlar Kralı ilan etti. Ama Bizanslılara yakın olduğu iddia ile bir klik tarafındna tahttan indirildi ve Bu kliğin lideri olan Totila Ostrogotlar Kralı oldu.
  • 543 : Ostrogotlar İtalya'daki köylüler ve tarım işçileri lehine büyük bir ziraat reformu uyguladılar.
  • 543 : Ostrogot Kralı Totila, Faventia (Faenza)'da Bizanslılarai yenerek Floransa'yi kuştmaya aldı. Sonra Totila Mücellıum Muharebesi'nde Bizanslıları yenerek güneye yürüyerek Napoli'yi kuşattı ve eline geçirdi..
  • 546 : Ostrogot Kralı Totila yine bir yıl süren Ostrogot Roma Kuşatmasina başladı ama bu sefer Roma Ostrogotlar eline geçti.
  • 547 : Roma tekrar Belisarius komutasındaki Bizanslılar eline geçti. Bizanslilar Ostrogotlar Kralı Totila'nın Roma kuşatmasına karşı başarı ile direndiler.
  • 548 : Bizanslılar komutanı Bellisarıus İtalya'daki komutasından alındı ve yerine Bizans ordusu komutanlığına yükske saray idarecisi hadim Narses geçirildi.
  • 549 : Ostrogotlar üçüncü defa Roma kuşatmasına geçtiler. Bu sefer de Ostrogotlar ve kralları Totila Roma'yı ellerine geçirdiler.
  • 552 : Bizans generali Narses Ostrogotlarla yapılan Taginae Muharebesi'nde gayet kararlı bir galibiyet kazandı. Ostrogot Kralı Totila muharebede öldürüldü.
  • 553 : Bizans generali Narses Kral Totila'nın yerine geçen yeni Ostrogotlar Kralı Teia ile yaptığı Mons Lactarius Muharebesi'nde galip geldi. Ostrogot Kralı Teia bu muharebede öldürüldü.
  • 554 : Bizans Imparatoru I. Justınianos "Pragmnatic Sanction" adli bir İmparatorluk Kanunu ile İtalya'daki Bizans yönetimini yeniden organize etti. 20 yıl kadar süren Gotik Savaşı' sonucunda tamamen yıkılıp harap edilen İtalya'ya bir düzen getirmeyi hedef aldı.
  • 562 : Son Ostrogotlar ayaklanması olan Vidin'in ayaklanması Bizanslılar tarafından bastırıldı.


Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Blackman, Clifford R. (2008) The Worlds of Medieval Europe, Oxford:Oxford University Press, ISBN:978-0-19-533527-9 [[1]]<;/ref>

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Bury, John Bagnell (1923). History of the Later Roman Empire Cilt. I & II, Macmillan & Co., Ltd.
  • Amory, Patrick (2003), People and Identity in Ostrogothic Italy, 489–554. Cambridge: Cambridge University Press, ISBN 0-521-52635-3. (İngilizce)
  • Burns, Thomas S. (1984), A History of the Ostrogoths, Bloomington:Indiana University Press ISBN=0-253-32831-4 [[2]] (İngilizce)
  • Heather, Peter (1996) The Goths, Oxford:Blackwell Publishers ISBN: 0-631-16536-3 [[3]] (İngilizce)
  • Heather, Peter (1995) "Theoderic, king of the Goths." Early Medieval Europe, Cilt:4, No:2 (Eylul), s.145-173. {{ing}]