Suriye Türkmen Ordusu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Suriye Türkmen Ordusu
Official Flag of Syrian Turkmen.jpg
Aktif 2012 - günümüz
İdeoloji Türk milliyetçiliği, Sünni İslamcılık
Liderler Ebu Bekir Muhammed Abbas
Merkezleri Lazkiye, Suriye
Operasyon
sahası
Lazkiye, Halep, İdlip, Humus, Hama
Kuvveti 10,000 (2013)[1]
Müttefikler

Türkiye Türkiye

Suriye Özgür Suriye Ordusu
El Nusra Cephesi[2][3]

Ahraruş Şam[2]
Rakipler

IŞİD
Suriye Suriye Silahlı Kuvvetleri

People's Protection Units Flag.svg YPG [4]
Savaşlar(ı)

Suriye İç Savaşı

Suriye Türkmen Ordusu ya da Suriye Türkmen Tugayları (Arapça: التركمان جيوش سورية), Suriye'de kurulan Türkmen silahlı oluşum.[5] 7 Ağustos 2012 tarihinde kurulmuştur. Beşşar Esed yönetimine karşı, silahlanan Türkmenler orduya katılmıştır.

Suriye'nin kuzeyindeki Türkmen köylerinde yaşayan insanlar, silahlanarak muhaliflerin yanında savaşa katılmışlardır.[6] Sayıları 10,000 civarındadır.[7] Komutanı ve kurucusu Albay Ebu Bekir Muhammed Abbasdır.

Suriye Türkmen Ordusu Lazkiye, İdlip ve Halep'te etkindir. Bunun yanında Hama, Humus, Kuneytire ve Rakka'da da Arapların liderliği altında muhalif saflarda yer alan Türkmen tugayları mevcuttur.[8]

Suriye Türkmen Ordusu, PKK'nın Suriye kolu olan Demokratik Birlik Partisi (PYD)'ye karşı bir tutum sergilemektedir.[9][10] Suriye Türkmen Ordusu'nun amacı Suriye'deki Türkmenlerin Esed sonrası oluşacak zeminde haklarını kazanmasıdır.[11] Suriye Türkmen Ordusu, YPG'nin Afrin ile Kobani kantonlarını birleştirerek, Cerablus-Azez hattını Kürt yönetimine katma ihtimaline karşı Halep'in kuzey kırsalında da etkinliğini arttırmaya çalışmaktadır.[12]

Suriye Türkmen Ordusu askerleri

Suriye'deki Türkmen Tugayları[değiştir | kaynağı değiştir]

Halep[değiştir | kaynağı değiştir]

Halep'teki Türkmen tugayları, Suriye Demokratik Türkmen Hareketi ile bağlantılıdır.[13] Liderleri Halepli bir Türkmen olan Ali Başirdir.[14] Mahmud Süleyman liderliğindeki Fatih Sultan Mehmed Tugayı, Halep'in merkezinde 6 mahalleyi kontrol etmektedir. Zahir Baybars Tugayı, IŞİD varlığından önce Cerablus'ta görev yapmıştır. Şehit Ali Yılmaz birliği Bab-i Limon'da, Buhai ve İmadettin Zengi birlikleri ise Münbiç'te etkindiler. Alparslan Tugayı, Azez ve Cerablus arasında etkindi. Sultan Abdülhamid ve Yıldırım Beyazıd Tugayları Halep kırsalında faaliyet göstermektedirler.[13] Ayrıca Halep'teki Suriye'nin Özgürleri ve Furkat Sultan Murad isimli grupların da üyesidirler.[15]

Humus[değiştir | kaynağı değiştir]

Humus'ta 43 adet Türkmen köyü bulunmasına rağmen ayrı bir Türkmen tugayı oluşturulmamıştır. Bunun yerine, Humus'ta Araplarla birlikte savaşmaktadırlar. Genel olarak Humus Kalkanı Taburu, Rahman Şehitleri Taburu, Şüheda el Hak, Fatih Sultan Mehmed, Zara Askerleri, Alparslan ve Humus Türkmenleri taburlarında yer almaktadırlar.[16]

İdlip[değiştir | kaynağı değiştir]

İdlip'te Ricalullah Ahrar, Bağımsız Türkmenler ve Hananu Kalkanı büyük oranda Türkmenlerden oluşmuştur.[8] Ayrıca İdlip'te, İslami Cephe ve Özgür Suriye Ordusu ile yakın koordinasyon halinde pek çok Türkmen tugayı bulunmaktadır.

Rakka[değiştir | kaynağı değiştir]

Şeyh Abdullah Dede liderliğinde Enverül Hak isimli bir Türkmen birliğinden bahsedilmiştir. Tel Abyad, Resulayn ve çevre köylerde faaliyet göstermiştir.[8]

Lazkiye[değiştir | kaynağı değiştir]

Bayırbucak bölgesinde faaliyet gösteren pek çok tugay vardır. Bunların en büyükleri Nurettin Zengi, Zahir Baybars, El Huva Bila, Yavuz Sultan Selim, Fatih Sultan Mehmed, Memduh Colha, Bin Tamime, Katip Mustafa, Firsan Tevhid (Birleşik Süvariler), Türkmen Şahinleri ve Sultan Abdülhamid tugaylarıdır. Tugayların hepsi farklı bir bölgede faaliyet göstermektedir. Türkmen Dağı Tugayları Suriye Türkmen Kitlesi tarafından desteklenmektedir.[17][18]

Şam, Hama ve Tartus[değiştir | kaynağı değiştir]

Şam'da, İmam el-Zahabi ve Şubat birlikleri ve Tartus'ta el-Mitras Birliği büyük oranda Türkmenlerden oluşmaktadır. Hama'da özel bir tugay yoktur ve buradaki Türkmenler daha çok Arap tugaylarında savaşmaktadır.[8]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Turkmen seek key positions in new Syrian cabinet., Asianet, Globalpost, 3 April 2013, quoted: Approximately 10,000 Syrian Turkmen are involved in these brigades.
  2. ^ a b "Who are the Turkmen in Syria?". BBC News. http://www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-34910389. Erişim tarihi: 25 November 2015. 
  3. ^ "Syrian war's al-Qaida affiliate calls for terror attacks in Russia". The Guardian. 13 October 2015. http://www.theguardian.com/world/2015/oct/13/syria-al-qaida-group-jabhat-al-nusra-terror-attacks-russia. 
  4. ^ Sami Kohen (26 December 2015). "Suriye Türkmenleri dört cephede savaşıyor (Syrian Turkmen fighting on 4 fronts)". Milliyet. http://www.milliyet.com.tr/suriye-turkmenleri-dort-cephede/dunya/ydetay/2169537/default.htm. Erişim tarihi: 27 December 2015.  Statement: "Kurdish people is not our enemy, but PYD and YPG are, because they kicked Turkmen from their homes, burned villages and are currently trying to displace Turkmen and help Assad against them"
  5. ^ "Suriye Türkmen Ordusu resmi olarak açıklandı". TGRT. http://www.tgrthaber.com/news_viewng.aspx?newsid=832188. Erişim tarihi: 9 Ağustos 2012. 
  6. ^ "Suriyeli muhaliflere Türkmen desteği". Haber7. http://www.haber7.com/dunya/haber/911752-suriyeli-muhaliflere-turkmen-destegi. Erişim tarihi: 9 Ağustos 2012. 
  7. ^ http://www.globalpost.com/dispatch/news/asianet/130403/turkmen-seek-key-positions-new-syrian-cabinet
  8. ^ a b c d ORSAM 2013, pp. 17–19.
  9. ^ http://www.haber7.com/dunya/haber/915003-turkmen-muhaliflerden-birlesme-cagrisi
  10. ^ http://haber.gazetevatan.com/Haber/476295/1/Gundem#.UDefpNaTtlc
  11. ^ http://www.ihlassondakika.com/haber/Suriyede-Turkmenler-tugay-kurdu_495848.html
  12. ^ http://www.trthaber.com/haber/dunya/turkmenlerin-yogun-yasadigi-bolge-pydnin-hedefinde-194572.html
  13. ^ a b ORSAM 2013, s. 15.
  14. ^ Turkmens 'draft; sultans into battle, Hurriyet Daily News, 4 August 2012, Aleppo
  15. ^ https://twitter.com/arabthomness/status/674363749596286976
  16. ^ ORSAM 2013, pp. 16.
  17. ^ http://aa.com.tr/tr/dunya/turkmen-tugayi-komutani-aaya-konustu/259513
  18. ^ ORSAM 2013, pp. 15.