Sebe' Suresi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Sebe' Suresi
سورة سبأ
Sınıfı Mekki
İsmin anlamı Yemen’de bulunan bir bölgenin ve bir kabilenin adı
Sayısal bilgiler
Sure numarası 34
Ayet sayısı 54
Kelime sayısı 884
Harf sayısı 3510

Sebe' Suresi (Arapça: سورة سبأ) Kur'an'ın 34. Suresi, Mekke döneminde indirildiğine inanılan 54 ayetten ibarettir.

Sure adını, 15. ayette geçen “Sebe’ ” kelimesinden almıştır. Sebe’ (Seba), Yemen’de bulunan bir bölgenin ve eski bir kabilenin adıdır. Bu kabilenin adı Saba Krallığı, toplumu da Saba halkı isimleriyle de anılır. Bu yöre dönemin en verimli bahçelerine ve MÖ 800 yıllarında yapılan Marib Barajı isimli kerpiçten yapılmış büyük bir baraja sahiptir.

Kerpiçten yapılma Marib Barajı'nın yıkılması ile MÖ 500 yıllarında taş yapı kullanılarak yeni bir baraj inşa edilmiştir.

Muhtemelen kerpiç barajın yıkılması efsanevi Arîm Seli ve Sebe halkının helakı gibi Kur’an’da da konu edilen hikâyelerin doğmasına yol açmıştır.

Daha sonra dağılma sürecine giren kabilenin büyük bir bölümü Suriye ya da Mekke'ye göç etmiştir.

Surede başlıca paganların ahireti inkâr etmeleri, Davut ve Süleyman Peygamberlerin kıssaları ve paganların Muhammed'in peygamberliği hakkındaki şüpheleri konu edilmektedir.

İran minyatüründe Belkıs

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarihsel önce:
Lokman Suresi
Wikisource-logo.svg Sure metni: Sebe' Suresi Tarihsel sonra:
Zümer Suresi
Kur'an'da sırası: