Nas Suresi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Nas Suresi
سورة الناس
Sınıfı Mekkî
İsmin anlamı Halklar/ İnsanlar/ Bilinenler
Başka isimleri Halklar
Sayısal bilgiler
Sure numarası 114
Ayet sayısı 6
Kelime sayısı 20
Harf sayısı 80

Nas Suresi (Arapça: سورة الناس) Kur'an'ın 114. ve son suresidir.[1] Sure 6 ayetten oluşur.[2]

Sure ismini her ayetin sonunda yer alan ve insan anlamına gelen nas kelimesinden almıştır.[3] Mekke'de indirildiğine inanılmakta olan sure iniş sırasına göre 21. suredir. Felak Suresi ile aynı konuyu işleyen sure, insanların ve İslam mitolojisinde insanlara bir takım zararlar verebileceklerine inanılan cinlerin kötülüğünden Allah'a sığınmayı emretmektedir. İlk 3 ayetinde Allah'ın “rab, melik, ilâh” sıfatlarına vurgu yapılmaktadır. Çeşitli İslami kaynaklarda şifa verici ve koruyucu özellikleri, yatmadan önce ve namazlardan sonra okunması vurgulanmaktadır.[4] Felak suresi ile birlikte muavvizeteyn (iki koruyucu) olarak anılmaktadır. Bu surede ayetler sin (س) harfi ile bitmektedir.

Adı[değiştir | kaynağı değiştir]

Nas kelimesi çoğu çeviride insanlar olarak çevrilmiştir.[5] Kimi çevirilerde ise halk olarak çevirisi yapılmıştır.[6] Fakat son ayette hem 'cin' hem de 'nas' tan bahsetmesi itibarıyla nas kelimesini insanlar (çoğul) olarak çevrilmesi, Diyanet İşleri Başkanlığı'nca uygun görülmüştür.[7]

Sahih-i Buhari'de[değiştir | kaynağı değiştir]

Zirr bin Hubeyş: Ubey bin Ka'b'a Felak ve Nas suresinin durumunu sordum. O da: "Resulullah'a sordum, kendisi: Bana bu şekilde söylendi, ben de bu şekilde size söyledim buyurdu. Biz de rasulullahın söylediği gibi söylüyoruz" dedi, demiştir."[8]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Önce nüzûl eden sure:
Felak Suresi
Wikisource-logo.svg Nas Suresi'nin tam metni Sonra nüzûl eden sure:
İhlas Suresi
Mushaf sırasına göre sureler