Nas Suresi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Nas Suresi
سورة الناس
Sura114.pdf
Sınıfı Mekkî
İsmin anlamı Halklar/ İnsanlar/ Bilinenler
Başka isimleri Halklar
Sayısal bilgiler
Sure numarası 114
Âyet sayısı 6
Kelime sayısı 20
Harf sayısı 80

Nas Suresi (Arapça: سورة الناس) Kur'an'ın 114. ve son suresidir.[1] Sure 6 ayetten oluşur.[2]

Sure ismini her ayetin sonunda yer alan ve insan anlamına gelen nas kelimesinden almıştır.[3] Mekke'de indirildiğine inanılmakta olan sure iniş sırasına göre 21. suredir. Felak Suresi ile aynı konuyu işleyen sure, insanların ve İslam mitolojisinde insanlara bir takım zararlar verebileceklerine inanılan cinlerin kötülüğünden Allah'a sığınmayı emretmektedir. İlk 3 ayetinde Allah'ın “rab, melik, ilâh” sıfatlarına vurgu yapılmaktadır. Çeşitli İslami kaynaklarda şifa verici ve koruyucu özellikleri, yatmadan önce ve namazlardan sonra okunması vurgulanmaktadır.[4] Felak suresi ile birlikte muavvizeteyn (iki koruyucu) olarak anılmaktadır. Bu surede ayetler sin (س) harfi ile bitmektedir.

Adı[değiştir | kaynağı değiştir]

Nas kelimesi çoğu çeviride insanlar olarak çevrilmiştir.[5] Kimi çevirilerde ise halk olarak kullanılmıştır.[6]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Önce nüzûl eden sure:
Felak Suresi
Wikisource-logo.svg Nas Suresi'nin tam metni Sonra nüzûl eden sure:
İhlas Suresi
Mushaf sırasına göre sureler