Şems Suresi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şems Suresi
سورة الشمس
Sura91.pdf
Sınıfı Mekki
İsmin anlamı güneş
Sayısal bilgiler
Sure numarası 91
Âyet sayısı 15
Kelime sayısı 54
Harf sayısı 249

Şems Suresi (Arapça: سورة الشمس), Kur'an'ın 91. suresidir.[1] Sure 15 ayetten oluşur.[2]

Mekke'de indirildiğine inanılmakta olan sure ismini ilk ayette geçen ve güneş anlamına gelen şems kelimesinden alır.[3] İlk ayetleri güneşe, aya, geceye, gündüze, yere ve göğe yeminle başlar.

Şems Suresi'nde Allah'ın kudretinden, iyilik yapanların kurtuluşa ereceklerinden, kötülük yapanların ise ziyanda olduklarından, Allah'ın Elçisi Salih peygamberi yalanlayan, Allah'ı inkar eden Semud toplumunun başına gelenler dişi deve ve onun su içme hakkı örneği özelinde anlatılır.

Peygamber'e özgü sureler grubundandır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Arşivlenmiş kopya". 1 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2019. 
  2. ^ "Arşivlenmiş kopya". 28 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2019. 
  3. ^ "Arşivlenmiş kopya". 1 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2019. 
Önce nüzûl eden sure:
Kadr Suresi
Wikisource-logo.svg Şems Suresi'nin tam metni Sonra nüzûl eden sure:
Büruc Suresi
Mushaf sırasına göre sureler