Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 8. Kongresi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 8. Kongresi
Delegates of the 8th Congress of the Russian Communist Party (Bolsheviks).jpg
Kongre delegeleri. İlk sıra, soldan sağa: I. Smilga, V. Schmidt, S. Zorin. Orta sıra, soldan sağa: G. Evdokimov, J. Stalin, V. Lenin, M. Kalinin, P. Smorodin. Üst sıra: P. Malkov, E. Rahja, Said Galiyev, P. Zalutsky, J. Drobnis, M. Tomski, M. Kharitonov, A. Joffe, D. Ryazanov, Badaev, L. Serebryakov, M. Lashevich
Durum Tek parti
Türü Siyasi parti kongresi
Konum Moskova
İlk düzenlenme 18 Mart 1919
Son düzenlenme 23 Mart 1919
Organizatör Rusya Komünist Partisi (Bolşevik)
Katılım 313,766 parti üyesini temsilen 301 oy kullanma hakkına sahip delege ve konuşma hakkına sahip 102 delege

Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 8. Kongresi, Moskova’da 18-23 Mart 1919 tarihinde yapılmıştır. 313,766 parti üyesini temsilen 301 oy kullanma hakkına sahip delege ve konuşma hakkına sahip 102 delege katılmıştır. 8. Merkez Komite de bu kongrede seçilmiştir.

Kongre'nin gündemi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 7. Merkez Komite Raporu
  • RKP (b) Programı
  • Komünist Enternasyonal Kuruluşu
  • Savaş durumu ve savaş politikası
  • Kırsalda yapılan çalışmalar
  • Teşkilat problemleri
  • Diğer işler

18 Mart[değiştir | kaynağı değiştir]

Vladimir Lenin, açılış konuşmasını 16 Mart'ta ölen Yakov Sverdlov'a adadı. Ayrıca Merkez Komite Raporu'nu da sundu. Mihail Kalinin, Sverdlov'un yerine devletin Sovyet başı oldu. Bu makamı öldüğü Mart 1946 tarihine kadar elinde tuttu.

19 Mart[değiştir | kaynağı değiştir]

8. Parti Kongre'sinde onaylanan RKP(b) Parti Programı

Parti Programı üzerine Rapor, o günün en önemli konusuydu.

Kongre, yeni Parti Programını kabul etti. Bu program kapitalizm ve emperyalizm tanımlarını içeriyor ve burjuva-demokratik sistemi ile Sovyet sistemini karşılaştırıyordu. Sosyalizm için Partinin belirli ödevlerini belirliyordu: burjuvanın kamulaştırılmasının tamamlanması; tek bir sosyalist plana göre ülkenin iktisadi hayatının idaresi; ulusal ekonominin yapısına ticaret birliklerinin katılımı; sosyalist emek disiplini; Sovyet örgütlerinin kontrolünde iktisadi alanda burjuva deneyimlerinin kullanımı; sosyalist inşa çalışmalarında orta köylü sınıfın kademeli ve sistematik olarak kullanılması.

Kongre, Lenin'in önerisi ile programa Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi II. Kongresi'nde kabul edilen eski programdaki emperyalizmin kapitalizmin en üst seviyesi olduğu tanımına ek olarak sanayi kapitalizmi ve basit emtia üretimi tanımlarını da ekledi. Lenin bunun hayati olduğunu düşünüyordu ki program iktisadi sistemin zorluğunu dikkate almalı ve ülkedeki orta köylü sınıf tarafından temsil edilen küçük emtia üretimi gibi değişik iktisadi oluşumları da not etmeliydi.

Nikolay Buharin ise kapitalizm, küçük emtia üretimi, orta köylü sınıf ekonomisiyle alakalı cümlelerin programdan çıkarılmasını önerdi.

Buharin ve Georgy Pyatakov, ulusallık sorununda Lenin'den farklılaştılar. Buharin ve Pyatakov, ulusların self-determinasyon hakları ile ilgili cümlenin programa konulmasına karşı çıktılar; bunun proleter devrimi ve farklı ulusların proletaryalarının birleşmesini engelleyeceğini iddia ettiler. Buharin ve Pyatakov'un bakış açılarına Lenin'in itirazı kabul edildi.

Ekim 1917'de ilk politbüro oluşturulduktan sonra, Devrimi yönetmek için, ikinci politbüro parti kongresi tarafından seçildi ve 5 tam üye (Vladimir Lenin, Josef Stalin, Lev Troçki, Lev Kamenev ve Nikolay Krestinsky) ile üç yedek üye (Grigori Zinoviyev, Nikolay Buharin ve Mihail Kalinin) atandı. İlk Orgburo oluşturuldu. Stalin ve Krestinsky burada da üyeydiler. Diğer üç üye Elena Stasova, Beloborodov, Serebryakov, yedek üye ise Muranov idi.

22 Mart[değiştir | kaynağı değiştir]

Kongre, Macaristan Sovyet Cumhuriyeti selamlarını göndermiştir:

« Rusya Komünist Partisi 8. Kongresi, Macaristan Sovyet Cumhuriyeti'ne sıcak selamlarını gönderir. Kongremiz ikna olmuştur ki komünizmin tüm dünyada zafer kazanması çok uzak değildir. Rusya'nın emekçi sınıfı sizin yardımınıza gelmek için büyük gayret göstermektedir. Dünya proletaryası büyük bir dikkatle sizin mücadelenizi izlemektedir ve emperyalistlerin yeni Sovyet Cumhuriyetine karşı ellerini kaldırmalarına izin vermeyecektir. »

Kongre'nin kararları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kongre'de yapılan seçimler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Merkez Komite: 19 tam üye, Merkez Komite üyeliğine 8 aday (yedek) üye
  • Merkez Revizyon Komitesi: üç seçilmiş üye

Kongre'de seçilen Merkez Komite tam üyeleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. Beloborodov, Aleksandr Georgievich
  2. Bukharin, Nikolai Ivanovich
  3. Dzerzhinskii, Feliks Edmundovich
  4. Evdokimov, Grigorii Eremeevich
  5. Zinov'ev, Grigorii Evseevich
  6. Kalinin, Mikhail Ivanovich
  7. Kamenev, Lev Borisovich
  8. Lenin, Vladimir Il'ich
  9. Muranov, Matvei Konstantinovich
  10. Krestinskii, Nikolai Nikolaevich
  11. Radek, Karl Berngardovich
  12. Rakovskii, Khristian Georgievich
  13. Serebriakov, Leonid Petrovich
  14. Smilga, Ivar Tenisovich
  15. Stalin, Iosif Vissarionovich
  16. Stasova, Elena Dmitrievna
  17. Stuchka, Petr Ivanovich
  18. Trotskii, Lev Davidovich
  19. Tomskii, Mikhail Pavlovich

Kongre'de seçilen Merkez Komite yedek üyeleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. Bubnov A. S.,
  2. Vladimirskii M. F.,
  3. Danishevskii K. Kh.,
  4. Mitskiavichius-Kapsukas V. S.,
  5. Artem (Sergeev F. A.),
  6. Smirnov I. N.,
  7. Shmidt V. V.,
  8. Iaroslavskii E. M.,
  9. Gudoshnikov M.T.

Onaylanan Önergeler ve Kararlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Merkez Komite Raporu
  • Programın projesi
  • Savaş konuları
  • Teşkilat problemleri
  • orta köylü sınıfa yaklaşım
  • Kırsalda siyasi propaganda ve aydınlanma ve eğitim çalışmaları
  • Kadın proletarya için çalışmalar
  • Gençlik için çalışmalar
  • Parti ve Sovyet matbuatı

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]