Emine Erdoğan

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Emine Erdoğan
Türkiye Cumhurbaşkanı Eşi
Görevde
Makama geliş
28 Ağustos 2014
Yerine geldiği Hayrünnisa Gül
Kişisel bilgiler
Doğum Emine Gülbaran
16 Şubat 1955 (1955-02-16) (61 yaşında)
İstanbul, Türkiye
Eşi Recep Tayyip Erdoğan (1978–günümüz)
Çocukları Ahmet Burak Erdoğan (d. 1979)
Necmettin Bilal Erdoğan (d. 1980)
Esra Erdoğan Albayrak (d. 1983)
Sümeyye Erdoğan Bayraktar (d. 1985)
Yaşadığı yer Ankara, Türkiye
Dini İslâm

Emine Erdoğan[1][2] (evlilik öncesi soyadı Gülbaran; d. 16 Şubat 1955, İstanbul), 12. Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın eşi.

Aslen Siirtli olan Hayriye ve Cemal Gülbaran'ın kızıdır. Dedesi Hamdi Ali Gülbaran, Siirt’ten İstanbul’a göçmüş, Fatih’e yerleşmişti. Eğitimine Zeynep Kamil İlkokulu’nda başladı, daha sonra Mithatpaşa Akşam Sanat Okulu’na devam etti ancak buradan mezun olmadı. 15 yaşında iken ağabeyi Hüseyin'in örtünmesini istemesini ‘Nasıl Örtündüler?’ kitabında şöyle anlattı: "...O kadar ki ağabeyim bana örtünmem gerektiğini söylediği zaman intihar etmeyi bile düşünmüştüm. Nasıl olur da örtünürdüm! Çevremde bir tane örneği yoktu. Köy gibi bir yerde olsam neyse... Orada dikkati çekmezdim. Ama burada olamazdı. Bu karışık duygular içindeyken, bir vesileyle Şule Yüksel Şenler’le tanıştım. Bu tanışma beni çok etkiledi. Böylelikle bir Müslüman hanımın hem modern hem kültürlü hem de örtülü olabileceğini gördüm. Hemen o anda örtünmeye karar verdim."[3] Emine Erdoğan, Gençlik yıllarında aktif bir biçimde Sivil Toplum Kuruluşlarında görev aldı. Ayrıca ‘İdealist Kadınlar Birliği’nin kurucu üyeleri arasında yer aldı.[1][2]

Emine Erdoğan "İdealist Kadınlar Birliği"'ne katıldı. Buradaki bir konferans çalışması esnasında Recep Tayyip Erdoğan ile tanıştı ve 4 Temmuz 1978 tarihinde evlendiler. Çiftin Ahmet Burak, Necmettin Bilal, Esra ve Sümeyye adlarında dört çocuğu bulunmaktadır.[2]

Gönüllülük bilincini arttırmak üzere hazırlanan ‘Toplum Kalkınmasında Gönül Elçileri’ projesini himaye eden Emine Erdoğan, çocuk istismarına karşı; "7 çok geç" gibi erken çocukluk eğitiminin önemini vurgulayan çeşitli kampanyalara da destek vermiştir.[4]

Galeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]