İçeriğe atla

Kuzey Almanya Konfederasyonu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Kuzey Almanya Konfederasyonu
Norddeutscher Bund (Almanca)
1866–1871
Avrupa'daki Kuzey Almanya Konfederasyonu'nun 1870 civarındaki bir haritası.
Avrupa'daki Kuzey Almanya Konfederasyonu'nun 1870 civarındaki bir haritası.
Kuzey Almanya Konfederasyonu (kırmızı), Alman İmparatorluğu kurulurken katılanlar (turuncu)
Kuzey Almanya Konfederasyonu (kırmızı), Alman İmparatorluğu kurulurken katılanlar (turuncu)
TürFederasyon
BaşkentBerlin
Yaygın dil(ler)Almanca, Aşağı Almanca, Danca, Lehçe, Kaşupça, Silezyaca, Çekçe, Yukarı Sorbca, Aşağı Sorbca, Polapça, Litvanca, Yidiş, Fransızca, Felemenkçe
Resmî din
Çoğunluk:
Protestanlık
Azınlık:
DemonimKuzey Alman
HükûmetKonfederal parlamenter yarı başkanlık anayasal monarşi
Başkan 
• 1867-1871
I. Wilhelm
Şansölye 
• 1867-1871
Otto von Bismarck
Yasama organıÇift meclisli
Federal Konsey
Reichstag
Tarihî dönemYeni Sömürgecilik
18 Ağustos 1866–1871
23 Ağustos 1866
16 Nisan 1867
1 Ocak 1871
18 Ocak 1871
4 Mayıs 1871
Para birimiVereinsthaler
Öncüller
Ardıllar
Alman Konfederasyonu
Schleswig
Prusya (vilayet)
Posen (vilayet)
Alman İmparatorluğu

Kuzey Almanya Konfederasyonu (AlmancaNorddeutscher Bund)[1], başlangıçta Prusya Krallığı öncülüğünde Ağustos 1866'da tesis edilen bir Alman askerî ittifakıydı ve ertesi yıl içinde bir konfedere devlete (fiilen bir federal devlet) dönüştürülerek Temmuz 1867'den Aralık 1870'e kadar varlığını sürdürdü. Almanya'nın birleşmesi sürecinde bir dönüm noktası teşkil eden bu yapı, günümüzde Almanya Federal Cumhuriyeti adıyla bilinen modern Alman ulus-devletinin ilk kesintisiz hukukî selefi olarak kabul edilmektedir.[2]

Konfederasyon, 1866 Avusturya-Prusya Savaşı’nda Prusya’nın kazandığı zaferin ardından, iki dükalık (Schleswig-Holstein) üzerindeki hükümranlık mücadelesinin neticesinde varlık kazandı. Bu savaş, Prag Barışı (1866) ile sonuçlandı; bu antlaşmada Prusya, Avusturya İmparatorluğu öncülüğündeki mevcut Alman Konfederasyonunun feshedilmesini Avusturya ve müttefiklerine kabul ettirerek, Küçük Almanya modeline göre Kuzey Almanya’da bir federal devlet biçiminde Alman birliğine giden yolu açtı ve bu devlet, sade askerî bir ittifak ile, Kuzey Almanya Konfederasyonu Antlaşması uyarınca Ağustos 1866’da ilan edildi. Bu yapının ilk federal anayasası, Prusya Kralı’nın devlet başkanı sıfatıyla (AlmancaBundespräsidium) makamını üstlendiği anayasal bir monarşi şeklinde düzenlenmiş olup, 1 Temmuz 1867 tarihinde kabul edildi.[3]

Yasalar, ancak evrensel erkek oy hakkına dayalı bir parlamento olan Reichstag ile eyaletlerin temsil organı olan Alman Federal Meclisi'nin onayıyla yürürlüğe konulabiliyordu. Konfederasyonun ilk üç buçuk yıllık döneminde, muhafazakâr-liberal iş birliği, (Kuzey) Almanya’nın hukuk ve altyapı alanlarında birleştirilmesine yönelik önemli adımlar attı. Bu dönemde tasarlanan siyasal sistem ve siyasal partiler, 1870 sonrasında da esas itibarıyla aynı kaldı.

Kuruluşundan kısa bir süre sonra, Kuzey Almanya Konfederasyonu ile İkinci Fransız İmparatorluğu arasında, Fransa İmparatoru III. Napolyon’un yönetimindeki Paris hükümetiyle gerginlik baş gösterdi. 1870 yazında, İspanya tahtı için yeni bir kral belirlenmesi üzerine çıkan anlaşmazlık, 1870-71 Fransa-Prusya Savaşına evrildi. Bu sırada, ilk kurulan Konfederasyon yaklaşık 30 milyon nüfusa sahipti ve bu nüfusun %80’i Prusya sınırları içinde yaşıyordu; bu da, ileride kurulacak Alman İmparatorluğu nüfusunun yaklaşık %75’ine tekabül etmekteydi. Bu koşullar altında, daha önce Konfederasyon’a karşı bir tutum sergileyen Güney Alman devletlerinden Baden, Hessen-Darmstadt, Württemberg ve Bavyera nihayetinde Konfederasyon’a katılma kararı aldılar.[4]

Bunu takiben, 1 Ocak 1871’de kısa ömürlü yeni bir anayasa yürürlüğe girdi ve başlangıç kısmı ile 11. maddesinde "Alman İmparatorluğu"nun kurulduğu ilan edildi. Ancak bu anayasa yalnızca dört ay süreyle yürürlükte kaldı. Fransa’ya karşı kazanılan zaferin ardından, Versay Sarayı’ndaki Aynalar Salonu’nda, Alman prensler ve üst düzey askerî komutanlar, I. Wilhelm’i “Alman İmparatoru” ilan ettiler.[5]

Konfederasyon'dan İmparatorluk'a geçiş süreci, Alman İmparatorluğu Anayasasının 4 Mayıs 1871 tarihinde yürürlüğe girmesiyle tamamlandı; bu anayasa, monarşinin sona erdiği tarihe dek yürürlükte kaldı. Fransa ise imparatorluğu, 10 Mayıs 1871 tarihli 1871 Frankfurt Antlaşması ile resmen tanıdı.[6][7]

Konfederasyon üyeleri

[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuzey Almanya Konfederasyonu'nu meydana getiren krallık ve düklükler şöyle sıralanıyordu:

  1. Prusya Krallığı ve Lauenburg Dükalığı
  2. Saksonya Krallığı
  3. Mecklenburg-Schwerin Büyük Dükalığı
  4. Mecklenburg-Strelitz Büyük Dükalığı
  5. Oldenburg Büyük Dükalığı
  6. Saksonya-Weimar-Eisenach
  7. Braunschweig Dükalığı
  8. Saksonya-Meiningen
  9. Saksonya-Altenburg
  10. Saksonya-Coburg ve Gotha
  11. Anhalt
  12. Schwarzburg-Rudolstadt Prensliği
  13. Schwarzburg-Sondershausen Prensliği
  14. Waldeck Prensliği
  15. Reuss Yaşlı Kolu Prensliği
  16. Reuss Genç Kolu Prensliği
  17. Schaumburg-Lippe Prensliği
  18. Lippe Prensliği
  19. Hür Hansa Birliği üyesi Hamburg
  20. Hür Hansa Birliği üyesi Lübeck
  21. Hür Hansa Birliği üyesi Bremen
  22. Ayrıca, Hessen Büyük Dükalığı'nın Main nehrinin kuzeyinde kalan kısmı

Ayrıca Bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Alternatif bir çeviri "Kuzey Almanya Federasyonu"dur. Almanca Bund terimi, Alman anayasal tarihinde (a) 1815 Alman Konfederasyonu gibi devletler birliği anlamındaki konfederasyonlar (Almanca Staatenbund) için, ancak aynı zamanda (b) Almanya Federal Cumhuriyeti veya Amerika Birleşik Devletleri gibi federal devletler (Almanca Bundesstaat ya da Föderaler Staat) için de kullanılır.
  2. ^ Bakınız: Michael Kotulla: Deutsche Verfassungsgeschichte. Vom Alten Reich bis Weimar (1495–1934). Springer, Berlin 2008, s. 526. R. Stettner, içinde: H. Dreier (ed.), Grundgesetz-Kommentar, cilt 2, ikinci baskı 2006, Madde 123, Rn. 14. Bernhard Diestelkamp: Rechtsgeschichte als Zeitgeschichte. Historische Betrachtungen zur Entstehung und Durchsetzung der Theorie vom Fortbestand des Deutschen Reiches als Staat nach 1945. İçinde: Zeitschrift für Neuere Rechtsgeschichte 7 (1985), s. 187 ve devamı.
  3. ^ Michael Kotulla: Deutsche Verfassungsgeschichte. Vom Alten Reich bis Weimar (1495–1934). Springer, Berlin 2008, s. 487–489.
  4. ^ Michael Kotulla: Deutsche Verfassungsgeschichte. Vom Alten Reich bis Weimar (1495–1934). Springer, Berlin 2008, s. 525–527.
  5. ^ Die Reichsgründung 1871 18 Ağustos 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. (İmparatorluğun Kuruluşu, 1871), Lebendiges virtuelles Museum Online, erişim tarihi: 22.12.2008. Almanca metinden çeviri: [...] I. Wilhelm’in arzusu üzerine, Brandenburg Hanedanı’nın 18 Ocak 1701’de krallığa yükselişinin 170. yıldönümünde, Versay Sarayı’ndaki Aynalı Salon’da toplanan Alman prensleri ve yüksek rütbeli askerî yetkililer I. Wilhelm’i Alman İmparatoru ilan ettiler.
  6. ^ Crankshaw, Edward. Bismarck. New York, The Viking Press, 1981, s. 299.
  7. ^ Ernst Rudolf Huber: Deutsche Verfassungsgeschichte seit 1789. Cilt III: Bismarck und das Reich. 3. baskı, W. Kohlhammer, Stuttgart [ve diğerleri] 1988, s. 747.