Cebel-i Lübnan Sancağı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Cebel-i Lübnan Mutasarrıflığı
Osmanlı Devleti
1861–1918

Flag of Cebel-i Lübnan Sancağı

Bayrak

Cebel-i Lübnan Sancağı harita üzerinde
1914
Merkez Deyr'ül Kamer[1]
Tarih
 - Kuruluş 1861
 - Fransız isgali 1918
Nüfus
 - 1870[2] 110.000 
Bugün parçası Lübnan

Cebel-i Lübnan Mutasarrıflığı veya Cebel-i Lübnan Sancağı Osmanlı Devletine bağlı özerk bir idari birimi. 1861'de Suriye'de Hristiyan-Müslüman çatışmasından sonra Avrupa devletlerinin isteği üzerine kurulmuştur. Hristiyan valiler tarafından yönetilmiştir. Nüfusun çoğunluğu Maruni idi. Birinci Dünya savaşında özerkliği kaldırılmış ve 1918'de Fransızlar tarafından işgal edilmiştir. Modern Lübnan devleti bu bölgenin genişletilmiş halini oluşturmaktadır.

Mutasarrıflar Listesi[değiştir | kaynağı değiştir]

1861'de yayınlanan ve daha sonra 1864 reformu ile değiştirilen temel mutasarrıflık yönetmeliğine göre bölgeye sekiz tane mutasarrıf atandı. Bunlar:

Tarih Bilinen Adı Doğum adı Dini/Kökeni Notlar
1861–1868 Davut Paşa Garabet Artin Davoudian Katolik Ermeni Istanbullu bir Osmanlı Ermeni'si
1868–1873 Franko Paşa Nasri Franco Coussa Katolik Rum (Melkite) Halepli
1873–1883 Rüstem Paşa Rüstem Mariani Katolik Osmanlılılaşmış Floransalı bir İtalyan
1883–1892 Vasa Paşa Vaso Pashë Shkodrani Katolik Arnavut İşkodralı bir Arnavut
1892–1902 Naum Paşa Naum Coussa Katolik Rum (Melkite) Suriyeli ve ikinci mutasarrıf Franko Paşa'nın üvey oğlu
1902–1907 Muzaffer Paşa Ladislas Czaykowski Katolik Leh
1907–1912 Yusuf Paşa Youssef Coussa Katolik Rum (Melkite) Suriyeli ve ikinci mutasarrıf Franko Paşa'nın oğlu
1912–1915 Ohannes Paşa Ohannes Kouyoumdjian Katolik Ermeni Osmanlı Ermenisi

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynak:[3]

Din 1895 % 1913 %
Sünni 13,576 3,5 14,529 3,6
Şii 16,846 4,3 23,413 5,5
Dürzi 49,812 12,5 47,290 11,3
Maruni 229,680 57,5 242,308 58,3
Katolik Rum 34,472 8,5 31,936 7,7
Rum Ortodoks 54,208 13,5 52,536 12,8
Diğer Hristiyan 936 0,3 2,882 0,7
Toplam 399,530 100 414,747 100

Harita[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Pavet de Courteille, Abel (1876). État présent de l'empire ottoman (Fransızca). J. Dumaine. s. 112-113. 
  2. ^ Reports by Her Majesty's secretaries of embassy and legation on the ... Great Britain. Foreign office. s. 176. 27 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Şubat 2014. 
  3. ^ Joseph Chamie (30 Nisan 1981). Religion and Fertility: Arab Christian-Muslim Differentials. CUP Archive. s. 29. ISBN 978-0-521-28147-8. 27 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2013.