Ammar bin Yasir

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Ammar bin Yasir (Arapça: عمار بن ياسر;‎ doğum: 570, Mekke - ölüm: 657, Sıffin) En tanınmış sahabelerden biridir ve ailesi ile birlikte ilk 13 müslüman arasındadır. Şii Müslümanlara göre, Ali bin Ebu Talib'i destekleyen (Ali Şiası) Dört Sadık Sahabi'den biridir. İslam'ın ilk şehitlerinden olan annesi ve babası gibi bazı ilk müslümanlara uygulan işkencelerden sağ çıkan tek kişidir. Ertesi sene İslam Peygamberi Muhammed ile birlikte Mekke'den Medine'ye hicret etmiştir.Hadise göre, kendisini öldürenleri cennete davet edecek olmasına rağmen, kendisini öldüren grup Ammar bin Yasir'i cehenneme çağıracaktır. Muaviye güçleri tarafından Sıffin'de (günümüzde Suriye'nin Rakka şehri) 657 yılında şehit edilmiştir. Özgür Suriye Ordusu ve El Nusra denilen gruplar tarafından 2013 yılı içinde mezarına saldırılan sahabelerdendir.[1][2] İlk camiyi inşa etmiştir.[3]

İslam öncesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Ammar, İslam Peygamberi Muhammed gibi 'Fil' yılında (570) doğmuştur. Ammar, İslam'dan önce de Muhammed'in arkadaşıydı. Hatice el-Kübra ile evlenmesine vesile olanlardandır. Beni Adiyy kabilesinin kölelerindendi.

Müslümanlığı[değiştir | kaynağı değiştir]

Annesi, İslam'ı kabul eden yedinci kişi olan Sümeyye bint Hayat (Muhammed Hamidullah'a göre Türk kökenli[4]), babası ise Yasir bin Emir idi. Ammar bin Yasir'in annesi ve babası, Muhammed'in akrabaları ve yakın dostları dışında İslam'ı kabul eden ilk kişilerdi. Hicret'ten (622) önceki son yıl içinde, Mekke müşrikleri onlara işkence yapıp onları çarmıha gerdirerek öldürmüşlerdir. Böylece Ammar'ın annesi ve babası, İslam'ın verdiği ilk şehitlerdi.

İşkence[değiştir | kaynağı değiştir]

Mekke Müşriklerinden Ebu Cehil, Peygamber Muhammed'in dostlarına işkence uygulardı. Ammar'ın ailesi en çok işkence görenlerdi. Ammar ve Bilal, Ammar'ın annesi ve babasının kaderini neredeyse paylaşacaklardı, ancak Hamza müşriklerin Ammar'ı ve birçok Müslümanı çölde sakladıkları yeri bulmuş ve onları kurtarmak için imdatlarına yetişmiştir.

Ebu Bekir'in hilafeti[değiştir | kaynağı değiştir]

İrtidad savaşları esnasında, Ammar, yalancı peygamberlik iddiasında bulunan Müseylime'nin lideri olduğu Yamama Kabilesi güçlerine karşı savaşırken bir kulağını kaybetmiştir.

Ali bin Ebu Talib'e sadakatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ammar bin Yasir, Ali'ye olan sadakatıyla ünlü olup, Şia tarafından Muhammed'in ölümünden sonra onun hilafet hakkını en sadık bir şekilde savunanlardan biri olarak kabul edilmektedir. Bedir gazvesi kahramanlarındandır. Aynı zamanda bazı askeri birliğin komutanlığını yapmıştır.

Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Sıffin savaşı'nda (657) Muaviye güçleri tarafından şehit edilmiştir. Onu şehit edenler Ibn Havva Esaksaki ve Ebu el-Adiye idi.[5]

İkrime (radıyallahu anh) anlatıyor: "İbnu Abbas (radıyallahu anh), bana ve oğlu Ali'ye:
"Ebu Said'e gidin, onun rivayet ettiği hadisi dinleyin! dedi. Biz de gittik. Onu, bakımını yapmakta olduğu bir bahçede bulduk." (Bizi görünce) ridasını alıp sarındı. Sonra bize (en baştan) anlatmaya koyularak, mescidin inşaasını zikretmeye kadar geldi ve:
"Biz kerpiçleri tane tane taşıyorduk. Ammar (radıyallahu anh) ise (biri kendi, biri de Resulullah adına) ikişer ikişer taşıyordu. Resulllah (aleyhissalâtu vesselâm) onu gördü. Üzerindeki toprakları çırpmaya başladı ve:
"Vay Ammar'a! Onu bâği (asi) bir grup öldürecek. Bu, onları cennete çağırır, onlar da bunu ateşe çağırır!" buyurdu."[6]

Ikrima'dan aktarilan hadis şöyledir: “Müjde sana ey Ammâr, isyankâr bir gurup tarafından öldürülüp şehît olacaksın. Sen onları cennete davet edeceksin, onlar da seni cehenneme”.[7]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Taberi, Tarih, 1. cilt, s. 3316–3322; 3. cilt, s. 2314–2319;
  • İbn Sad, Tebakat, 3. cilt, 1. bab, s. 176–189;
  • İbn-i Esir, El-Kamil, 3. cilt, s. 308–312;
  • İbn-i Kesir, Tarih, 7. cilt, s. 267-272;
  • El-Minkeri, Sıffin, s. 320–345;
  • İbn Abd el-Berr, El-İstiab, 3. cilt, s. 1135- 1140; 4. cilt, s. 1725;
  • İbn-i Esir, Usd el-Ğabe, 4. cilt, s. 43-47; 5. cilt, s. 267;
  • İbn Ebil-Hadîd, Şerh Nehc'ul Belâga, 5. cilt, s. 252-258; 8. cilt, s. 10-28; 10. cilt, s. 102-107,
  • El-Hakim, El-Mustedrek, 3. cilt, s. 384-394;
  • İbn Abd Rabbih, El-Ikd el-Fariz, 4. cilt, s. 340-343;
  • El-Mesudi, Muruc ez-Zeheb, 2. cilt, s. 381-382,
  • El-Heytemi, Mecmua ez-Zevaid, 7. cilt, s. 238–244; 9. cilt, s. 291–298;
  • El-Belezuri, Ensab el-Eşref (Emir el-Mü'minin'in Hayatı), s. 310–319.

Sunnî görüşler[değiştir | kaynağı değiştir]

Ammar bin Yasir, Sunnî Müslümanlar tarafından İslam Peygamberi Muhammed'in adil sahabesi olarak kabul edilmektedir.

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]