Fatıma bint Muhammed

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Git ve: kullan, ara
Fatıma bint Muhammed
Doğum 606 veya 614
Mekke
Ölüm 632
Medine
Lakabı Ümmü Ebîha (Babasının Annesi)
Eşi Ali
Çocukları Hasan ibn Ali
Hüseyin ibn Ali
Ümmügülsüm bint Ali
Zeynep bint Ali
Muhsin ibn Ali
Ebeveynler Muhammed bin Abdullah
Hatice bint Hüveylid

Fatıma bint Muhammed, Fatıma Zehra, Fatimeh El Zehra veya Ez Zehra (Arapça: فاطمة الزهراء, Farsça: فاطمه زهرا), İslam peygamberi Muhammed'in kızı, Ali bin Ebu Talib'in eşi.

İslam peygamberi Muhammed’in ilk eşi Hatice bint Hüveylid’den olan kızıdır. Muhammed’in soyu, Fatıma ve eşi Ali bin Ebu Talib’in çocukları yoluyla devam etmiştir, çünkü, Muhammed’in vefatından sonra hayatta kalan tek çocuğu Fatıma’dır. Sünni inanışına göre 606, Şia'ya göre 614 yılında Mekke'de dünyaya gelmiştir. 632 yılında, Medine'de babasının ölümünden 6 ay sonra ölmüştür.

Konu başlıkları

[değiştir] Hayatı

Ehli Aba Serisi

Fatıma
Muhammed'in Kızı


MuhammedAli

FatımaHasanHüseyin
Bu kutu: gör  tartışma  değiştir


Doğum tarihiyle ilgili çeşitli rivayetler olsa da bunlardan en güçlüleri 614 (Şia görüşü) ve 606 (Sunni görüşü) yıllarıdır ve iki rivayette doğumun Mekke civarlarında olduğu görüşündedir. Fatıma, Muhammed 45 yaşında iken dünyaya geldi. [1]

Doğumundan önce, Muhammed'n düşmanları, onun son oğlunun da öldüğü görünce, Muhammed'in soyunu sürdürecek kimsenin kalmayacağı, yolunun da bu yüzden mahvolacağı yönünde propaganda başlatmışlardı. Muhammed, kendisine nazil olan Kevser Suresi ile müjdeyi almıştır:

"Şüphesiz biz sana bol hayır (bereketli nesil) vermişiz. Öyleyse Rabbin için namaz kıl ve kurban kes. Doğrusu asıl ebter (soyu kesik) olan sana kin duyandır." [2]

Küçük yaşından itibaren, babasının her işine koştuması, onu bir anne gibi koruyup kollaması sebebiyle, babası Muhammed ona; “Ümmü Ebîha” yani "Babasının Annesi" lakabını vermiştir. [3]

624’de, babası İslam peygamberinin kuzeni Ali ile evlendi.

Babasının vefatının ardından, çeşitli anlaşmazlıklar yüzünden yapılan saldırılar esnasında, isminin Muhsin koyulacağı kararlaştırılan çocuğunu, henüz hamileyken, düşürdü.

Naaşı, kendi isteği doğrultusunda, gecearısı ve gizlice gömüldü, halen mezarı bilinmemektedir.

[değiştir] Çocukları

Fatıma, Ali bin Ebu Talib ile olan evliliğinde, ikisi kız, ikisi oğlan olmak üzere dört çocuk sahibi olmuştur. Beşinci erkek çocuğuna (Muhsin ibn Ali) hamileyken, düşmanları tarafından fiziksel şiddete maruz kalmış ve çocuğunu düşürmüştür. [4]

Çocuklarının isimleri;

[değiştir] İslam Dini'ndeki Yeri


İslam

İnançlar

Allah

Allah'ın varlığı ve birliği
Melekler
Kutsal kitaplar
Muhammed peygamber ve
diğer İslam peygamberleri
Ahiret
Kader

Temel ibadetler

Şehadet etmek
Namaz kılmak
Zekât vermek
Oruç tutmak
Hacca gitmek

Özel günler

Ramazan Bayramı
Kurban Bayramı

Metin ve tüzeler

Kur'an

Sünnet · Hadis
Fıkıh · Şeriat · Kelam
Tasavvuf

Tarih ve kişiler

İslam'ın zaman dizini
Ehlibeyt · Sahabe
Sünnilik · Şiilik · Haricîlik
Dört Halife · On İki İmam

Kültür ve toplum

Abdest · Bayramlar · Bilim
Camiler · Felsefe · Fitre
Kurban · Mezhepler
Nüfus · Sadaka · Sanat
Takvim · Tarikatlar

Diğer göksel dinler

Musevilik · Hristiyanlık

Din portalı
 g  t  d 

Enes bin Malik'den, her iki ekolünde (Şia ve Sünni) güvenilir saydığı raviler yoluyla nakledilen bir hadis şöyledir;

"Alemlerdeki kadınların en iyisi dört tanedir: İmran kızı Meryem, Mezahim kızı Asiye, Hüveylid kızı Hatice ve Muhammed kızı Fatıma" [5] "Muhammed bu dört kadını alemlerin en iyi kadınları olarak saydıktan sonra Fatıma’yı hem dünyada, hem de ahirette diğer üçüne üstün kılmıştır." [6]

Muhammed bin İsmail Buhari “Sahih”te ve imam Ahmed bin Hanbel “Müsned”de Ebu Bekir kızı Ayşe’den Muhammed’in Fatıma’ya şöyle buyurduğunu naklediyorlar:

"Ey Fatıma! Sana müjdeler olsun, Allah seni alemdeki kadınların üzerine genel olarak ve Müslüman kadınlar üzerine de özel olarak seçti ve seni tertemiz kıldı ve İslam en üstün dindir." [7]

Buhari ve Müslim Sahih'lerinde, İmam Salebi tefsirinde, İmam Ahmed bin Hanbel Müsned'de, ( ve diğer bir çok alim) İbn-i Abbas'dan şöyle naklediyor:

"Şura suresinin 23. ayeti; “De ki: Ben bu tebliğime karşılık sizden bir ücret istemiyorum; istediğim, ancak yakınlarıma sevgidir. Ve kim güzel ve iyi bir iş yaparsa, onun güzelim mükafatını artırırız.” nazil olduğunda sahabeler şöyle dediler: “Ya Resulellah! Allah’ın, sevgisini üzerimize farz kıldığı yakınların kimlerdir?” Resulullah cevaben: “Ali, Fatıma, Hasan ve Hüseyin’dir.” buyurdular." [8]

Mübahele Ayeti'den (“Sana gelen bunca ilimden sonra, yine de bu hususta seninle çekişip tartışmalara girişirlerse de ki: Gelin, oğullarımızı ve oğullarınızı, kadınlarımızı ve kadınlarınızı, nefsimizi (kendimizi) ve nefsinizi (kendinizi) çağıralım; sonra karşılıklı lanetleşelim de Allah’ın lanetini yalan söylemekte olanların üstüne kılalım.”) sonra, Nasrani'lere karşı girişilen bu olayda, Muhammed'le birlikte gelenlerin kim olduğunu sorduğunda, Nasrani bilgini Oskof'a:

"“O genç, O’nun damadı ve amcası oğlu Ali bin Ebi Talip’tir, O kadın O’nun kızı Fatıma’dır, O iki çocuk ise O’nun torunları ve kızının evlatları olan Hasan ve Hüseyin’dir" [9]

Ahzab Suresi'nin 33. ayeti olan “Ancak ve ancak Allah Teala siz Ehli Beyt’ten ricsi (her çeşit pislik ve kötülüğü) gidermek ve sizi tertemiz kılmak ister.” ayetindeki Ehli Beyt'in Ali bin Ebu Talib, Fatıma Zehra, Hasan ibn Ali, ve Hüseyin ibn Ali'nin kastedildiği büyük Sünni alimleri Müslim, Tirmizi, Salebi ve diğer birçoklarınca bildirilmiştir. [10]

[değiştir] İslam Tarihi'ndeki Yeri

Fatıma'nın üzerinde, İslam Dünyası'nın iki büyük ekolü olan Şia ve Sünni dünya arasında popüler olmasa da süregelen tartışmalar vardır. Bunlardan en meşhurları Fedek Arazisi, Fatıma'nın ölene kadar Ömer ve Ebubekir ile küs kalması, ve Fatıma'nın gizlice defnedilmesi üzerine olanlarıdır.

[değiştir] Lakapları ve Diğer İsimleri

Sıklıkla kullanılan bir lakabı Betüldü; Fatıma'tül Zehra'ül Betül veya Fatıma'tül Betül gibi. Türkçede sıklıkla bir kadın ismi olarak kullanılan Fatmanın kökeni de Fatımadır.

  • Ümmü Ebîha (Babasının Annesi)
  • Betül

[değiştir] İlgili Maddeler

[değiştir] Kaynaklar

[değiştir] Dipnotlar

  1. ^ Bihar-ül Envar, c.43, s.9.
  2. ^ Kevser Suresi, Kuran-ı Kerim
  3. ^ Bihar-ül Envar c. 43, s. 16, 19; Keşf’ul- Ğumme, c.2,s.93.
  4. ^ Ebu’l- Hasan bin Ali bin Hüseyin el-Mesudi “Müruc-uz Zeheb”
  5. ^ Ahmed bin Hanbel, Müsned; Hafız Ebubekir Şirazi, Nüzul’ul-Kur’ân fi Ali
  6. ^ Hatip, Tarih-i Bağdat
  7. ^ Buhari, Sahih; Hanbel, Müsned
  8. ^ Buhari ve Müslim Sahihlerinde, İmam Salebi Tefsirinde, İmam Ahmed bin Hanbel Müsned'de, Taberani “Mu’cem’ul-Kebir”de, Süleyman Belhi el-Hanefi “Yenabi’ul- Mevedde”nin 32. babında Tefsir-i İbn-i Ebi Hatem’den, Hafız Ebu Naim-i İsfehani’nin Menakıb, Vasit, ve Hilyet’ul- Evliya’sından ve Feraid-i Himvini’den,İbn-i Hacer-i Mekki “Savaik”in 14. ayetini açıklarken Ahmed’den,Muhammed bin Talha eş-Şafii “Metalib-i Süul”un 8. sayfasında, Taberi “Tefsir-i Taberi” adlı kitabında, Vahidi “Esbab’un- Nüzul”da,İbn-i Meğazili eş-Şafii “Menakıb”da, Muhibbuddin Taberi “Riyaz”da,Mumin Şeblenci “Nur’ul- Ebsar”da, Zemahşeri Tefsirinde, Süyuti “Dürr’ül- Mensur”da,
  9. ^ Fahri Razi Tefsir-i Kebir’de, imam Ebu İshak Salebi “Keşf'ul- Beyan”da, Celaluddin Süyuti “Dürr’ül- Mensur”da, Gazi Beyzavi “Envar’ut- Tenzil”de, Carullah Zemahşeri “Keşşaf”da, Müslim bin Haccac “Sahih”de, Ebu’l- Hasan Fakih bin Meğazili eş Şafii el-Vasitî “Menakıb”da, Hafız Ebu Naim İsfehani “Hilyet’ul- Evliya”da, Nuruddin Maliki “Fusul’ul- Muhimme”de, Şeyh’ul- İslâm Himvini “Feraid”de, Ebu'l- Muayyid Harezmi “Menakıb”da, Şeyh Süleyman Belhi el-Hanefi “Yenabi’ul- Mevedde”
  10. ^ Müslim, Tirmizi, Salebi, Secistani, Ebu Naimi İsfahani, Ebu Bekr-i Şirazi, Suyuti, Himvini, Ahmed bin Hanbel, Zemahşeri, Beyzavi, İbn-i Esir, Beyhaki, Taberani, İbn-i Hacer, Fahr-u Razi, Nişaburi, Askalani, İbn-i Asakir