Muzaffer Ozak

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Muzaffer Ozak (d. 1916, İstanbul - ö. 13. Şubat 1985, İstanbul), "Aşkî" mahlasıyla da bilinen Türk vâiz, sahaf, müezzin, mutasavvıf, Halvetiyye'nin Cerrâhiyye şubesinin 19'uncu postnişîni.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul'un Karagümrük semtinde doğdu. Babası Konyalı Hacı Mehmed Efendi, annesi Ayşe hanımdır. Babası küçük yaşta vefât edince yetim kaldı. İlk tahsilini babasının medrese arkadaşı Abdurrahman Sâmî Saruhânî'nin himâyesinde yaptı. Fatih Camii başimamı Mehmed Rasim Efendi'den Kur'ân-ı Kerîm ve tecvid, Gümülcineli Açıkbaş Mustafa Efendi'den Arapça dersleri aldı. Kâmil Akdik, Nûri Korman ve İsmail Hakkı Altunbezer'in Güzel Sanatlar Akademisi'ndeki hat ve tezyinat derslerine dinleyici olarak katıldı.

İstanbul'da Ali Yazıcı, Soğanağa ve Karagümrük Kefeli camii'nde müezzinlik yaptı. Kefeli Camii imamı Şâkir Efendi'den sahaflık sanatını öğrendi. Daha sonra Beyazıt Camii'ne müezzin olarak tayin edildi. Buradaki görevinden sonra Vezneciler Camcı Ali Camii'ne, orası yıkılınca da Kapalı Çarşı Camii'nde tayin oldu.[1]

Birçok Avrupa ülkesi ve ABD'de, dervişleriyle birlikte yaptığı toplu zikirleriyle tanınmıştır. Yaşadığı dönemin dervişlerince Efendi sanıyla anılan Ozak, yazdığı ilahilerde Aşkî mahlasını kullanmaktaydı. Ozak ayrıca, Sahaflar Çarşısı'nda bir kitapçı dükkânı işletmekteydi ve günümüze kadar da "Sahaflar şeyhi" olarak anılır. Umut Zen ve Sibel Can gibi sanatçılar tarafından seslendirilen "Allah u Allah" ilahisi ile adını duyurmuştur.

Ozak Sahaflar Çarşısı'nın eski sahaflarından biriydi.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "En büyük tehlike atom bombası değil kibir". İstanbul: Habertürk. 7 Eylül 2014. 4 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Şubat 2017.  Bilinmeyen parametre |arşiv= görmezden gelindi (yardım)

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]