Zikir

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Zikir, hatırlamak, anmak, zihinde tutmak, unutmamak anlamına Kur’an kaynaklı bir terimdir. Tasavvufta zikir kendisine sıklıkla atıf yapılan bir kavramdır.

Kur'an ifadeleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kur'an'ın birçok yerinde geçen zikir kavramı, Allah ile kul arasındaki iletişimi ifade eden bir anlama sahiptir. Kur'an'da anma, yad etme, hatırlama (12:85); şükretme, hatırda tutma (2:40,47); diline dolama (21:36, 60); anlama, akletme, düşünme, ibret alma (6:80, 126; 7:57); ün, şan, kendisi ile bilinen, izzet kazanılan şey (94:4); öğüt verme, öğüt alma (3:7; 13:19; 37:13) şeklinde kullanılmıştır.

Tasavvufi yorumlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Tasavvufta her şartta ve durumda Allah'ın varlığını beyninde ve kalbinde hissetme hali olarak yorumlanır. Buna göre Kur'an kendisini ez-Zikr şeklinde isimlendirerek vahyin kendisini hatırlatıcı olarak tanımlamıştır. Bu kavrayışa göre zikir konuşma ve vücut hareketleriyle yapılan pratiklerden öte bir anlama sahiptir.

Tarikatların pratiğinde Allah'ı çok anıp azametini düşünmek ve esma-ül hüsnasını okuyup tefekkür etmek zikir olarak nitelenir ve tarikatlerde sık sık zikir toplantıları yapılır

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. Zikir ve Daraltılan Anlamı
  2. Zikir Üzerine
  3. Zikir Kavramının Kur'an'daki Kullanımları