Erzincan Askerî Lisesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Erzincan Askerî Lisesi
Erzincan Askerî Lisesi brövesi.jpg.png
Kuruluş
  • 1891 (Hamidiye Kışlası olarak)
  • 1905 (Erzincan Harbiyesi olarak)
  • 1955 (Erzincan Askerî Lisesi olarak)
Kapanış 1966
Ülke Türkiye
Şehir Erzincan
Türü Askerî lise
Eğitim dili Türkçe
Yabancı dil(ler) İngilizce

Erzincan Askerî Lisesi Erzincan'da eğitim vermiş eski askerî lise.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

1891 yılında 4. Ordu Komutanı Müşir Mustafa Zeki Paşa tarafından inşa ettirilen kışlaya II. Abdülhamid'e ithafen Hamidiye Kışlası adı verildi. 1905 yılına kadar kışla olarak kullanıldı. 1905 yılında her ordu merkezinde bir harbiye kurulması kararlaştırılınca arazi Erzincan Harbiyesine tahsis edildi. II. Meşrutiyet'in ilanı ve Abdülhamid'in halini müteakip diğer taşra harbiyeleri gibi kapatıldı.

25 Temmuz 1916'da Erzincan’ın Ruslar tarafından işgalinde işgalciler tarafından kışla ve depo olarak kullanılmıştır. 13 Şubat 1918’de Erzincan’ın kurtuluşundan sonra kışla, muhafazaya memur erlerin hata ve ihmalleri sonucu yanmıştır.

1939 Erzincan depreminde de hasar gören bina 1944 yılında yıkılarak yeniden inşasına başlanılmış biten bölümleri 1950 yılında itibaren aşama aşama 3. Ordu birliklerinin kullanımına tahsis edilmiştir.

29 Mayıs 1955 tarihinde Erzincan Askerî Lisesi ve Ortaokulu olarak kullanılmaya başlanılmıştır. 1958 yılında lise ve ortaokul ilk mezunlarını vermiş ve ortaokul kısmı kapatılmıştır. Ortaokulun 2. ve 3. sınıfına geçen öğrenciler 1959 yılında İstanbul’da açılan Selimiye Askerî Ortaokuluna nakledilmiştir. 10 yıllık öğretim hayatından sonra 1965-1966 eğitim döneminde öğrenci alınmadı ve okul kapatıldı. Liseden mezun olanlar Kara Harp Okuluna, lise 2 ve 3. sınıf öğrencileri de Kuleli Askerî Lisesine gönderilerek kapatılmıştır.[1]

Daha sonraki yıllarda bazı tadilatlar geçiren bina 3. Ordu karargâhına dönüştürüldü.[2]

Saat kulesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Okulun müdüriyet binası üzerinde yükselen üç katlı ahşap saat kulesi yukarı doğru daralan bir yapıya sahipti. En üst katının dört cephesinde Roma rakamlarıyla ifade edilen dairesel kadranlar bulunan kulenin tepe noktasında yuvarlak bir küre yer almaktaydı.[3]

Mezunları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Cansever, Meltem (Haziran 2009), Türkiye'nin Kültür Mirası 100 Saat Kulesi, İstanbul: NTV Yayınları, s. 96, ISBN 9786055813239 
  2. ^ https://www.dogugazetesi.com/erzincan/erzincan-harbokulunu-istiyor-h14269.html
  3. ^ Acun, Hakkı (2011), Osmanlı İmparatorluğu Saat Kuleleri, Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, s. 97, ISBN 9789751623706