Fetih Suresi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Fetih Suresi
سورة الفتح
Folio from a Koran (8th-9th century).jpg
Abbasiler döneminden, yaklaşık olarak 8. - 9. yüzyıl civarından kalma bir Kur'an sayfası. Kufi yazı ile yazılmış olan ayetler, Fetih Suresi'nin 27-28. ayetleridir.
Sınıfı Medeni
İsmin anlamı Zafer, Galibiyet
Sayısal bilgiler
Sure numarası 48
Ayet sayısı 29
Kelime sayısı 560
Harf sayısı 2456

Fetih Suresi (Arapça: سورة الفتح , Surat'ul Feth), Kur'an'ın 48. suresidir. Medine'de indirildiğine inanılmakta olan 29 ayetten oluşur.

Sure, adını 1, 18 ve 27. ayetlerde geçen “fetih” kelimesinden almıştır.

Muhammed ve ashabını Mekke'ye ilerlerken gösteren bir betimleme; kanatlı betimlenen varlıklar İslam'daki Dört Büyük Melek olan: Cebrail, Azrail, Mikâil ve İsrafil'dir. Siyer-i Nebi; 1595.

Surede başlıca, hicretin sekizinci yılında Muhammed peygamber ile Mekkeli müşrikler arasında gerçekleşen Hudeybiye Antlaşması, cihad, savaştan geri kalanlar ve Mekke'nin fethi konu edilmektedir.

Fetih, Türkçeye de geçmiş bir kelimedir ve açmak anlamına gelmektedir, fakat zafer, galibiyet anlamlarında kullanılmaktadır.

Tarihsel önce:
Cum'a Suresi
Wikisource-logo.svg Sure metni: Fetih Suresi Tarihsel sonra:
Maide Suresi
Kur'an da sırası: