Günâh, (Arapça: خطيئة (khata'), إثم (ithm)), (Farsça: گناه (gonāh), (Urduca: گناہ) genellikle dinî bağlamda kullanılan bir terimdir. Tanrı'nın açıkladığı ilâhi kanunlara karşı yapılan bilinçli ihmâlkârlık veya inkâr olarak da tanımlanabilir. Günâh işleyenlere veya günâhı olanlara günahkâr denir. Büyük günah işleyene fâsık denir. Küçük günahta ısrar, büyük günaha yol açar. Büyük günahta ısrar ise küfre götürür.[1] 72,[2] 76[3] veya 99[4] büyük günah vardır. Günümüz Türkçesinde Tanrı'nın (İslâm'da Allah'ın) arzu ve emirlerine uygunsuz her şeyi tanımlamak için kullanılır. İbrahimî dinler de dâhil olmak üzere, birçok farklı inanç ve felsefede, dinî nitelik taşısın taşımasın, günah kavramı mevcuttur. Türkçe'de bu kavram için kullanılan günâh sözcüğü Farsça kökenlidir. Örneğin haksız yere adam öldürmek, hırsızlık yapmak, dinde bid'at çıkarmak, rüşvet almak ve vermek, emanete hıyanet etmek, başkasının hakkını yemek, domuz eti yemek, alkol tüketmek, kumar oynamak, küfür etmek, yalan söylemek, faizcilik yapmak, zînâ etmek İslâm dinine göre haram ve günâhtır.
Dinlere göre günahlar [değiştir]
İslamiyette haksız yere adam öldürmek, Bid'at işlemek, alkol kullanmak, domuz eti yemek, yalan söylemek, yalan yere şehadet etmek, zina etmek, livata etmek, kumar oynamak, harama helal demek, helale haram demek, gıybet etmek, iftira atmak, hırsızlık etmek büyük günahtır.
Hristiyanlık'ta [değiştir]
Hristiyanlarda günah affetme papaza para verilerek yapılmaktadır.[5]
Hint dinlerinde [değiştir]
Ayrıca bakınız [değiştir]
