Saffat Suresi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Saffat Suresi
سورة الصافات
Sınıfı Mekki
İsmin anlamı sıra sıra dizilenler, saf saf duranlar
Sayısal bilgiler
Sure numarası 37
Ayet sayısı 182
Kelime sayısı 865
Harf sayısı 3790

Saffat Suresi, Mekke döneminde indirildiğine inanılan 182 Ayetten oluşur. Sure, adını ilk ayette geçen “es-Saffat” kelimesinden almıştır. Saffat, sıra sıra dizilenler, saf saf duranlar demektir.

Konuları[değiştir | kaynağı değiştir]

Surede başlıca, gökten haber çalan şeytanların kovulmasından, meleklerden, cinlerden, kıyamet ve ahiretten söz edilir. Nuh, İbrahim, İsmail, İshak, Musa, Harun, İlyas, Lut ve Yunus gibi peygamber kıssalarına yer verilir.

Ba'l tapınması da bu surede tartışılan konulardandır.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarihsel önce:
En'am Suresi
Wikisource-logo.svg Sure metni: Saffat Suresi Tarihsel sonra:
Lokman Suresi
Kur'an da sırası: