Enbiyâ Suresi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Enbiyâ Suresi
سورة الأنبياء
Sınıfı Mekki
İsmin anlamı peygamberler
Sayısal bilgiler
Sure numarası 21
Ayet sayısı 112
Kelime sayısı 1174
Harf sayısı 4925

Enbiya Suresi, Mekke'de nazil olmuştur. 112 ayettir. Bilhassa bazı peygamberler ve onların kavimleriyle olan münasebetlerinden bahsettiği için Enbiya (peygamberler) Suresi adını almıştır. Kendinden önce gelen Ta-Ha Suresi'nin sonlarında geçen dümdüz yolu, geniş tarzda anlatır.

Mekke müşriklerinin akaid esaslarına yaptıkları itirazlara cevaplar verir. İnsanlara tarihin çeşitli dönemlerinde doğru yolu gösterip fazilet mücadelesi yapan nebilerin (Musa, Harun, İbrahim, Lut, İshak, Yakub, Nuh, Davud, Süleyman, İsmail, İdris, Zul-Kifl, Yunus, Zekeriya, Yahya ve İsa nebilerin, bilhassa İbrahim’ın islam dinini tebliğlerini ve faziletlerini ayrıntılı olarak nakleder.

Sonunda bu kıssaların gayesi olarak, İslam’ın tek din olduğu bildirilip Peygamber Muhammed teselli edilerek sure sona erdirilir.

Tarihsel önce:
İbrahim Suresi
Wikisource-logo.svg Sure metni: Enbiyâ Suresi Tarihsel sonra:
Mü'minun Suresi
Kur'an da sırası:

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114