Abese Suresi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Abese Suresi
سورة عبس
Sınıfı Mekki
İsmin anlamı Huzursuzluktan dolayı yüz buruşturmak
Sayısal bilgiler
Sure numarası 80
Ayet sayısı 42

Abese Suresi (Arapça: سورة عبس,Sūratu Abese), Kur'an-ı Kerim'in 80. suresidir.

Tamamıyla Mekke'de indirildiğine inanılmaktadır ve 42 ayettir. Kur'an'da 80. sırada yer alır. Kendisinden önce Nazi'at Suresi, kendisinden sonra Tekvir Suresi suresi yer alır.

Abese, kelime anlamı olarak yüzünü buruşturdu (ekşitti) anlamına gelir ve ilk ayette geçen bir kelimedir. İslam kaynaklarında yer aldığına göre, peygamber Mekke'nin ileri gelenlerine dini davette bulunduğu ve oldukça hassas bir zamanda, Mekke'nin fakir halkından ve gözleri görmeyen Abdullah bin Mektum yanına gelerek kendine Kuran'dan birşeyler anlatmasını istemiş. Peygamber de böyle hassas bir zamanda kendisinin rahatsız edilmesinden dolayı kızmış ve bu şahsa yüzünü ekşiterek sırtını dönmüş. Bu davranışı Allah tarafından hoş karşılanmamış, bu surenin başında yer alan ayetlerle şiddetli bir şekilde uyarılmış. Hatta peygamber Abdullah bin Mektum'u gördüğü zaman gel Allah'ın kendisi sebebiyle beni azarladığı adam dermiş. Söz konusu surenin inişine dair hadisi peygamberin eşlerinden Aişe anlatmış, Urve nakletmiştir:

Urve anlatıyor: "Aişe buyurdu ki: Abese ve Tevellâ suresi âmâ olan İbnu Ümm-i Mektum hakkında nâzil oldu. Şöyle ki: Bir gün Hz. Peygamber'in yanına geldi ve: "Ey Allah'ın Resülü beni irşad et"diye talebde bulunmaya başladı. O sıra Resülullah 'ın yanında müşriklerin ileri gelenlerinden biri vardı. İbnu Ümm-i Mektum'a cevap vermedi, o ısrar edince ondan yüzünü çeviriyor, öbürüne yöneliyor ve: "(Tevhid üzerine) söylediklerimde bir beis görüyor musun?" diye soruyordu. Müşrik: "Hayır!" diye cevap vermişti. İşte sure bunun üzerine indi."[1]

Söz konusu olan Abese Suresi'nin ilk ayetleri şu şekildedir:

1. Kendisine o âmâ geldi diye Peygamber yüzünü ekşitti ve öteye döndü.
2.Ne bilirsin, belki de o arınacak
3. Yahut öğüt alacak da bu öğüt kendisine fayda verecek.
4. Kendini muhtaç hissetmeyene gelince;
5. Sen, ona yöneliyorsun.
6.(İstemiyorsa) onun arınmamasından sana ne!
8., 9., 10. Allah’a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Hadisin kaynağı: Tirmizî, Tefsir, Abese, (3328) ve Muvatta, Kur'ân 4, (1, 203)
Tarihsel önce:
Necm Suresi
Wikisource-logo.svg Sure metni: Abese Suresi Tarihsel sonra:
Kadr Suresi
Kur'an da sırası: