Şu'ara Suresi
| Sınıfı : Mekki | |
| İsmin Anlamı | şairler |
| Başka isimleri | |
| Sure numarası | 26 |
| Geliş Zamanı | |
| İstatistikleri | |
| Ayet Sayısı | 227 |
| Kelime Sayısı | 1322 |
| Harf Sayısı | 5517 |
| Konuya göre ayet dağılımı |
|
Şu'ara Suresi (Arapça: سورة الشعراء) Kur'an-ı Kerim'in 26. suresi.
Mekke döneminde inmiştir. 227 ayettir. Sure, adını 224. ayette geçen “eş-Şu’ara” kelimesinden almıştır. “Şu’ara” şairler demektir. Surede başlıca Musa, İbrahim, Nuh, Hud, Salih ve Şuayb peygamberlerin kıssaları dile getirilmekte, müşriklerin, Kur’an’ın vahiy dışı bir kaynağa dayalı olduğu iddialarına karşılık, onun bir vahiy eseri olduğu vurgulanmakta, söz konusu kaynakların Kur’an üzerinde hiçbir etkisinin bulunamayacağı ifade edilmektedir.
| Tarihsel önce: Vakı'a Suresi |
 Sure metni: Şu'ara Suresi |
Tarihsel sonra: Neml Suresi |
| Kur'an da sırası: | ||
|
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 |
||
