Sâbiîler

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Sâbiîler
Arapçaٱلصَّابِئَة ٱلْمَنْدَائِيُّون
Sâbiîler ibadet sırasında
Sâbiîler ibadet sırasında
Toplam nüfus
60,000[1] - 70,000[2]
Dinler
Sâbiîlik
Kutsal kitaplar
Ginza Rabba, Qolusta, Mandaean Book of John, Haran Gawaita
Diller
Sâbiîce liturji dili
Neo-Mandaic, Arapça and Farsça

Sâbiîler (Arapçaٱلصَّابِئَة ٱلْمَنْدَائِيُّون, romanizeaṣ-Ṣābiʾah al-Mandāʾiyūn) güney Mezopotamya ovasına özgü etno-dinsel bir gruptur ve tek tanrılı Gnostik bir din olan Mandaeizm'in takipçileridir. Muhtemelen antik çağlardan kalan son Gnostik gruplardan biri ve vaftizi ilk uygulayanlardandır. Sâbiîler, bugün günlük Irak Arapçası ve Modern Farsça konuşuyor olmalarına rağmen, geçmişte Aramice'den gelişen bir Sami dili Sâbiîce'yi anadili olarak kullanmaktaydı. Sâbiîce esas olarak ayin dili olarak korunmuştur. 2003 Irak Savaşı'ndan sonra 60,000-70,000 kişilik Iraklı sabii topluluk dünyaya dağıldı; Topluluğun çoğu komşu İran, Suriye ve Ürdün'e taşındı veya Orta Doğu'nun ötesinde diaspora toplulukları oluşturdu. İran Sâbiîleri ise dinsel zulümlerin bir sonucu olarak sayıca azalmaktadır.[3][4]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]