Nekrofobi

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Nekrofobi, Ceset görülmesi ya da ölümün düşünülmesi sonucu ortaya çıkan saplantılı ve aşırı korkudur. Fobiye sahip kişi, gerek başka insanlara karşı saldırganlık ve öldürme itkisi duymanın, gerek yasaklanmış olduğunu düşündüğü cinsel içgüdülerini doyuma ulaştırmanın “cezasını” çekmektedir.

Semptomları şunlardır: nefes darlığı, hızlı nefes alma, düzensiz kalp atışı, terleme, ağız kuruluğu ve sarsma, hasta ve huzursuz hissetme, psikolojik istikrarsızlık ve tamamen korku ve dehşet hissi. Hasta her vakit bu fobiyi hissedebilir. Bir şey korkusunu tetiklediğinde, ölen bir hayvana yakın hissetme veya sevilen bir arkadaşının cenaze töreninde olma hissini yaşayabilir. Bu fobi, kişi ölüme şahit olunca veya çocukken cenaze törenine katılmak zorunda bırakıldığında gelişebilir. Bazı hastalar korkutucu bir medyayı gördükten sonra bu fobiye yakalanır.

Bunun yanında fobiye sahip kişi ceset göremez, ölüm korkusu sırasında inanılmaz sanrılı durumlar gösterir ve kendini kaybeder. Bilim adamlarına göre bu fobi 11-16 yaş aralığında çocukların Gözü açık kalan Ceset gördüklerinde travma etkisi meydana gelebilir ve hemen ardından çocukları 'Major Depresyon' bekleyebilir.

Bu fobi genellikle insanlar tarafından pek umursanmaz, hatta bazı insanlar bu fobiye sahip olanlardan nefret eder. Sonuçta bir gün bizde onlardan olacağız ve bizler öldükten sonra bizim cesetlerimizden korkacaklar diye düşünürler ve sinir bozucu bulmaktalar.

Nekrofobi kelimesi, "ceset" için Yunan nekrosundan (νεκρός), "korku" için Yunan fobosundan (φόβος) türetilmiştir.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Thomas, Clayton L., M.D., M.P.H. (1993). Taber's Cyclopedic Medical Dictionary, Edition 18. F.A. Davis. ISBN 0-8036-0194-8.