Nekrofobi

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Nekrofobi, Ceset görülmesi ya da ölümün düşünülmesi sonucu ortaya çıkan saplantılı ve aşırı korkudur. Fobiye sahip kişi, gerek başka insanlara karşı saldırganlık ve öldürme itkisi duymanın, gerek yasaklanmış olduğunu düşündüğü cinsel içgüdülerini doyuma ulaştırmanın “cezasını” çekmektedir.

Semptomları şunlardır: nefes darlığı, hızlı nefes alma, düzensiz kalp atışı, terleme, ağız kuruluğu ve sarsma, hasta ve huzursuz hissetme, psikolojik istikrarsızlık ve tamamen korku ve dehşet hissi. Hasta her vakit bu fobiyi hissedebilir. Bir şey korkusunu tetiklediğinde, ölen bir hayvana yakın hissetme veya sevilen bir arkadaşının cenaze töreninde olma hissini yaşayabilir. Bu fobi, kişi ölüme şahit olunca veya çocukken cenaze törenine katılmak zorunda bırakıldığında gelişebilir. Bazı hastalar korkutucu bir medyayı gördükten sonra bu fobiye yakalanır.

Bunun yanında fobiye sahip kişi ceset göremez, ölüm korkusu sırasında inanılmaz sanrılı durumlar gösterir ve kendini kaybeder. Bilim adamlarına göre bu fobi 11-17 yaş aralığında çocukların kafası kopan, organları vücudundan ayrılan veya gözü açık kalan insan, hayvan cesedi gördüklerinde fobinin oluştuğu belirtiliyor. Aşırı travma etkisinin meydana gelmesiyle beraber hemen ardından bu fobiye sahip kişileri 'Majör Depresyon' bekleyebilir.

Bu fobi genellikle insanlar tarafından pek umursanmaz, hatta bazı insanlar bu fobiye sahip olanlardan nefret eder. Sonuçta bir gün bizde onlardan olacağız ve bizler öldükten sonra bizim cesetlerimizden korkacaklar diye düşünürler ve sinir bozucu bulmaktalar.

Nekrofobi kelimesi, Yunanca nekros (νεκρός) yani "ceset" ve Yunanca fobos (φόβος) "korku" kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.[1]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Thomas, Clayton L., M.D., M.P.H. (1993). Taber's Cyclopedic Medical Dictionary, Edition 18. F.A. Davis. ISBN 0-8036-0194-8.