Livor mortis

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Ölümün aşamaları,
ölüm belgeleri
ve Ayrışma

Pallor mortis
Algor mortis
Rigor mortis
Livor mortis
Kokuşma
Ayrışma
İskeletleşme

Bir cesette livor mortis.

Livor mortis (Latin: livor—"mavimsi renk," mortis—"ölüm"), ölüm sonrası morarma (Latin: postmortem—"ölümden sonra", lividity—"maviye dönme") ya da ölüm lekeleri ölüm belirtilerinden biridir. Livor mortis kanın vücudun zemine yakın yerlerinde çökmesi sonucu olur, deride kırmızı morumsu renk değişikliklerine neden olur. Kalp durduğunda kan vücutta hareketi edemez ve ağır kırmızı kan hücreleri yerçekimi etkisiyle kan serumunun içinde çökerler.

Ölümden üç saat yirmi dakika kadar sonra görülmeye başlar ve 4-5 saat içinde kan kılcal damarlar içinde pıhtılaşmaya başlar. Maksimum morluk 6–12 saat arasında gözlenir. Kan dolu aralıklarına göllenir. Rengin yoğunluğu kandaki indirgenmiş hemoglobin miktarına bağlıdır. Renk bozulması, kılcal damarlar baskılandığı için toprak ya da başka bir nesne ile temas halinde olan vücut bölgelerinde meydana gelmez. damar duvarları genişleme nedeniyle geçirgen hale geldikçe, kan doku aralıklarına sızar ve lekeler meydana gelir.

Etki eden faktörler[1][değiştir | kaynağı değiştir]

  • Dolaşımdaki kan hacmi.
  • Kanın pıhtılaşma süresi.
  • Hemogkobin oranı ve indirgenmesi.
  • Oksijen tüketimi
  • Isı-nem oranı

Kullanımı[değiştir | kaynağı değiştir]

Adli hekimler ölüm yaklaşık zamanını belirlemek için bir araç olarak livor mortis varlığını veya yokluğunu kullanabilirler. Livor mortis varlığı da kalp masajına başlamanın veya devam etmenin beyhude olacağının bir göstergesidir. Ayrıca Livor mortis, cesedin hereket ettirilip etiirilmediğini anlama da adli tıp uzmanlarınca kullanılır. Örneğin yüzüstü yatan bir cesedin sırtında bu lekelerden oluşmuşsa, onun hareket ettirildiği anlaşılır.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Yorulmaz C.,Şanyüz Ö.,Ketenci Ç.,YENİ YASALAR ÇERÇEVESİNDE HEKİMLERİN HUKUKİ VE CEZAİ SORUMLULUĞU,TIBBİ MALPRAKTİS VE ADLİ RAPORLARIN DÜZENLENMESİ,Ölüm Olgularında Hekim Sorumluluğu ve Postmortem İncelemeler,s.193-213
  • Calixto Machado, "Brain death: a reappraisal", Springer, 2007, ISBN 0-387-38975-X, p. 74
  • Robert G. Mayer, "Embalming: history, theory, and practice", McGraw-Hill Professional, 2005, ISBN 0-07-143950-1, pp. 106–109
  • Anthony J. Bertino "Forensic Science: Fundamentals and Investigations" South-Western Cengage Learning, 2008, ISBN 978-0-538-44586-3