Nekromansi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Nekromansi (Yunanca: νεκρομαντία, nekromantía, İngilizce: necromancy), ölmüş kişilerin ruhlarını, birçok nedenden dolayı, doğaüstü kötücül güçlere karşı ruhsal koruma olarak çağırma olayına verilen addır.

Geçmiş[değiştir | kaynağı değiştir]

Rönesansla birlikte Avrupa'da nekromansi, kara büyü ve ruh çağırma ile bir tutulmaya başlandı. Böylece, farklı inanışların çıkmasıyla kelimenin kökeni ve anlamı unutuldu. Latince nigromancy (kara sanatlar) inanışı en popüler inanışlardandı. Johannes Hartlieb, oluşturduğu demonoloji terimleri listesinde nekromansiden nigromancy biçiminde bahsetti.[kaynak belirtilmeli] Homeros'un Odysseiasında Endor cadısı nekromansiyi kullanır.

Nekromansi bilgi almak veya ölüleri çağırmak için kullanılan bir yöntemdi. Antik Mısır ve Babil'de ortaya çıkmıştır. İsrail, Çin ve Greko-Roman halklarında da bolca tatbik edildi. Hristiyan kilisesi için nekromansi , şeytani ruhlarla alışveriş , mücrim merakla gerçekleştirilen ayinler ve yasak olan ruh çağırma eylemiyle eş anlamlıydı.