Marlon Brando

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Marlon Brando
1963'te Marlon Brando
Genel bilgiler
Doğum adı Marlon Brando, Jr.
Doğum 3 Nisan 1924(1924-04-03)
Omaha, Nebraska
Ölüm 2 Temmuz 2004 (80 yaşında)
Los Angeles, Kaliforniya
Uyruk ABD
Evlilik(ler)i Anna Kashfi (1957–59),
Movita Castaneda (1960–62),
Tarita Teriipia (1962–72)
Çocukları Christian Brando,
Cheyenne Brando,
Stephen Blackehart,
Zanzy Brando
Ebeveyn(ler)i Dodie Brando
Meslek(ler) Aktör
Etkin yıllar 1944–1980,
1989–2004
Resmî sitesi http://www.marlonbrando.com/
BAFTA Ödülleri
En İyi Erkek Oyuncu
1953 Viva Zapata!
1954 Julius Caesar
1955 On the Waterfront
Akademi Ödülleri
En İyi Erkek Oyuncu
1954 On the Waterfront
1972 The Godfather

Marlon Brando (d. 3 Nisan 1924, ö. 1 Temmuz 2004) 20. yüzyılın en önemli sinema oyuncusu olarak gösterilen, Oscar ödüllü Amerikalı oyuncu.

Kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Küçük yaşta tiyatroya başlamış olan aktör, New York'ta Lee Strasberg, Elia Kazan, Stella Adler ve Emir Zahirovic'den senelerce oyunculuk dersi almıştır. Ancak kendisi üzerinde en önemli etkiyi Stella Adler'in (dolaylı olarak ünlü Rus tiyatrocu Konstantin Stanislavski'nin) yapmış olduğunu ısrarla belirten Brando, Actors Studio'nun kurucularından olmasa da 1952'den itibaren stüdyonun dünya çapında ün kazanacağı dönemde başında bulanan Lee Strasberg'in kendini hocaların hocası gören kibirli tavrı karşısında hep muhalif olmuştur. Oyunculuk hayatı üzerinde, bir zamanlar Henry Fonda'yı sahnelere kazandıran tiyatrocu annesinin etkisi olduğunu da yadsımaz. "Hala Hollywood'da bulunmamın tek nedeni parayı reddedecek ahlaki cesaretimin olmayışıdır" diyecek kadar cesur, 1972'de The Godfather filmiyle aldığı Oscarı reddedecek kadar da asi biriydi. 2. Oscarını Amerika'nın Kızılderililere karşı uyguladığı politikayı protesto etmek için ödülü almaya dahi gelmemiştir. On the Waterfront (Rıhtımlar Üzerinde) ile gerçekleştirdiği performansla tüm zamanların en iyi oyuncularından biri olduğunu kanıtladı; ama Brando'nun yakın dostu Elia Kazan'ın da bu başarıda rolü vardı. Elia Kazan film için başta Frank Sinatra ile anlaşmış olmasına rağmen, yapımcı Spiegel'in de etkisiyle Brando'yu başrole koymuştur. Kült filmler arasına giren bir diğer filmi ise "Last Tango in Paris" filminde Bernardo Bertolucci ile çalışmıştır.Filmlerinde kendine has bir tarzı vardı. Bunlardan birkaçı; Repliklerini ezberlemeyi reddederdi küçük kağıtlar kullanırdı. Bir filmde sesinin daha boğucu çıkması için yanaklarına pamuklar doldurdu. The Man (1950) filmindeki Ken Wilcheck rolü için haftalarca tekerlekli sandalyeli gazilerle birlikte olmuştu. Brando ülkesinde Kızılderili ve siyahların hakları için aktif olarak çalışmıştı. Hollywood sinemasının Kızılderililere karşı tutumunu pek çok yollarla protesto etmiş, düşman edinmiştir. Oğlunun cinayet davasında mahkemede kendisini 'ateist' olarak tanımlasa da, dini inancı bulunduğunu hayatının akışında pek çok yerde belirtmiş, özellikle kızılderili manevi inançlarına kendini yakın hissettiğini belirtmiştir. Oğlu Michael Jackson'ın korumalarından biriydi. 1995'te Larry King Live'de konukken, Larry King'i dudaktan öpmüştü. Uyuşturucudan kurtulmaya çalışan kızı intihar etti. 2001 yılında zatürreden dolayı hastaneye kaldırıldı. Empire dergisinin 'Film Tarihinin 100 Seksi Starı' listesine 14. sıradan seçilmişti.

Brando'nun A Streetcar Named Desire filminin setinde Carl Van Vechten tarafından çekilmiş bir pozu (1948)

Rol aldığı filmler[değiştir | kaynağı değiştir]

Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Kazan, Elia. Bir Yaşam. Nihal Yeğinobalı (Çev.) (1989) İstanbul:Güneş Yayınları
  • Brando, Marlon. Annemin Öğrettiği Şarkılar. Gürol Koca (Çev.) (1995) İstanbul:Remzi Kitabevi, ISBN 975-14-0491-6
  • Grobel, Lawrence. Conversations with Brando. (1999) New York:Cooper Square Press, ISBN 0-8154-1014-X

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]