I. Dünya Savaşı Atlantik Cephesi
| Atlantik Cephesi | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| I. Dünya Savaşı | |||||||
 RMS Lusitania gemisinin batışını tasvir eden bir Alman kartpostalı. | |||||||
| |||||||
| Taraflar | |||||||
| Komutanlar ve liderler | |||||||
| Güçler | |||||||
|
~500 Kraliyet Donanması muhribi[1] ~250 ABD muhribi[2] Çeşitli silahlı trol tekneleri ve daha küçük tekneler Savunma silahlarıyla teçhiz edilmiş ticaret gemileri 366 Q-gemisi | 351 U-bot | ||||||
| Kayıplar | |||||||
|
5.000 ticaret gemisi batırıldı.[3] 15.000 sivil gemici hayatını kaybetti. 104 harp gemisi batırıldı.[4] 42 harp gemisi hasar gördü. 61 Q-gemisi batırıldı.[5] |
217 U-bot birkaç sebepten ötürü kaybedildi. 6.000 denizci hayatını kaybetti. | ||||||
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
Atlantik Cephesi, genelde Alman İmparatorluğu ile Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı arasındaki karşılıklı ablukanın bir parçası olarak; Alman U-botlarının, büyük ölçüde Britanya Adaları çevresindeki denizlerde ve Akdeniz'de İtilaf devletlerinin ticaret yollarına karşı yürüttüğü deniz harekâtlarının olduğu cephedir.
Alman İmparatorluğu'nun hammadde eksikliği Atlas Okyanusu'nda yeni sömürgeler aramak için bir neden olmaya başlamıştı. Aynı amaç içerisinde olan Birleşik Krallık ise Atlas Okyanusu'nu Alman U-botlarından temizleyip tek başına Atlantik'e sahip olmak istiyordu. Bunun sonucunda İngiliz Kraliyet Donanması ve Kaiserliche Marine arasında deniz savaşları başladı. Almanların Atlantik'te İngilizlere yardıma gelen Amerikan gemilerine saldırması üzerine Amerika Birleşik Devletleri I. Dünya Savaşı'na resmen katıldı. Sadece İngiliz Kraliyet Donanması'nın yanı sıra Japon İmparatorluk Donanması, Amerikan Donanması, Brezilya Donanması, İtalyan Donanması ve Fransız Donanması İtilaf Devletleri safında Atlantik'teki deniz savaşlarına katılmıştır.
Alman U-botları, 12 milyon sicil kayıtlı gros tonajının üzerinde yaklaşık 5.000 gemiyi batırmış; muharebelerde 178 denizaltı ve yaklaşık 5.000 personel kaybetmiştir.[6] İtilaf Devletleri, gemi inşası ve özellikle konvoy sisteminin devreye alınması gibi karşı tedbirlerin birleşimi sayesinde, deniz nakliyat tonajını nispeten sabit bir seviyede tutmayı başarmışlardır.[7]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "WW1 British Destroyers". Naval Encyclopedia. 14 Nisan 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "World War 1 Battleships: The American Destroyer". Warfare History Network. 15 Ocak 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "How the uboats launched the age of unrestricted warfare". Wired. 21 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi1 Ocak 2018.
- ^ Helgason, Guðmundur. "Ships hit during WWI: Allied Warships hit during WWI". German and Austrian U-boats of World War I - Kaiserliche Marine - Uboat.net.
- ^ "RN Q-ships". gwpda.org. 14 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2015.
- ^ Copping, Jasper (20 Aralık 2013). "Secrets of Kent's WW1 German u-boat". The Telegraph. 21 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2014.
- ^ Klovland, Jan T. (2017). "Navigating through torpedo attacks and enemy raiders: Merchant shipping and freight rates during World War 1". NHH.
 | Savaş ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |
