Egretta novaehollandiae

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Vikipedi:TaksokutuVikipedi:Taksokutu
Egretta novaehollandiae
Korunma durumu: Asgari endişe (LC)
White-faced-Heron444.jpg
Bilimsel sınıflandırma
Alem: Animalia (Hayvanlar)
Şube: Chordata (Kordalılar)
Sınıf: Aves (Kuşlar)
Takım: Pelecaniformes (Pelikanlar)
Familya: Ardeidae
(Balıkçılgiller)
Cins: Egretta
Tür: E. novaehollandiae
Binominal adı
Egretta novaehollandiae
Latham, 1790
Sinonimler

Ardea novaehollandiae

Dış bağlantılar
Commons-logo.svg Wikimedia Commons'ta Egretta novaehollandiae ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.
Wikispecies-logo.svg Wikispecies'te Egretta novaehollandiae ile ilgili detaylı taksonomi bilgileri bulunur.

Egretta novaehollandiae balıkçılgiller (Ardeidae) familyasından bir kuş türü. Avustralasya'da bulunur.

Fiziksel özellikleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Erişkinler görece küçük boyutlu soluk mavi-gri kuşlardır. Alın, tepe, çene ve boğazlarının üst tüyleri beyazdır. Tepedeki beyazlık bireyden bireye değişlik gösterir.[1] İrisleri gri, yeşil, mat sarı ya da tarçın rengi olabilir.[1] Göz ile gaga arasında kalan kısımlar kara renklidir. Gaga kara renklidir ama tabanı soluk gridir.[1] Üreme döneminde boyunda ve göğüste pembemsi-kahverengi ya da bronz renkli ve sırtta mavi-gri uzun tüyler çıkar.[2]

Erişkinlerin ortalama ağırlığı 550 g civarındadır.[3] ve boyları 60 ila 70 cm arasında değişir.[4]

Erişkin olmayan kuşların boğazları beyaz geri kalan tüyleri soluk gri renklidir[5] ve sıklıkla alt tüylerinde kızıllık bulunur.[4] Yavruların tüyleri gri renklidir.[1]

Dağılımı ve yaşam alanı[değiştir | kaynağı değiştir]

E. novaehollandiae, Yeni Gine, Torres Boğazı adaları, Endonezya, Yeni Kaledonya, Yeni Zelanda, Antarktika altı adaları ve Avustralya'nın kuru bölgelerinin dışı da dahil olmak üzere Avustralasya'nın çoğunda bulunur.

Hem tatlısu hem de tuzlusu sulak alanlarında yaşar.

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d Kushlan, James Anthony; Hancock, James, Thelwell, David (2005). The Herons. Oxford University Press. s. 170. ISBN 0-19-854981-4. 
  2. ^ McKilligan, Neil (2005). Herons, Egrets and Bitterns. CSIRO Publishing. ss. 104. ISBN 0-643-09133-5. 
  3. ^ nzbirds.com - White-faced heron
  4. ^ a b Birds in Backyards - White-faced Heron
  5. ^ Pizzey, Graham; Knight, Frank (1997). Field Guide to the Birds of Australia. Sydney, Australia: HarperCollinsPublishers. ss. 111. ISBN 0-207-18013-X.