Çin Halk Cumhuriyeti Uyrukluk Kanunu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Çin Halk Cumhuriyeti telsik sertifikası.

Çin Halk Cumhuriyeti Uyrukluk Kanunu (Basitleştirilmiş Çince: 中华人民共和国国籍法; Geleneksel Çince: 中華人民共和國國籍法; pinyin: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Guójí Fǎ), Çin Halk Cumhuriyeti'nde uyrukluğu düzenler. Çin uyrukluğu genellikle doğum yoluyla (ebeveynlerin en az birisi kendisi Çin uyrukluğuna sahip olduğu durumda) ya da telsik yoluyla alınır.

Çin Halk Cumhuriyeti Anayasası'na göre Çin Halk Cumhuriyeti uyrukluğuna sahip tüm bireyler Çin Halk Cumhuriyeti vatandaşlarıdır.[1] Ancak pratikte Anakara Çin'de vatandaşlık hukou sistemiyle çalışır; Hong Kong ile Makao özel idarî bölgeleri (ÖİB) ise kendi oturma izni kurallarına sahip.

Teoride Çin Uyrukluk Kanunu, Çin Halk Cumhuriyeti'nin her üç kurucu bölgesinde (yani Anakara Çin, Hong Kong ÖİB'si ve Makao ÖİB'si) ikamet eden Çin uyruklu bireyler için de jure olarak geçerlidir. Ancak Hong Kong ve Makao ÖİB'lerinin karmaşık tarihi nedeniyle Hong Kong[2] ile Makao üzerindeki egemenliğin devrinden[3] önce Uyrukluk Kanunu'na Çin Ulusal Halk Kongresi tarafından özel "açıklamalar" eklendi. Sadece Hong Kong ve Makao'da kalıcı olarak ikamet eden bireyler için geçerli olan bu yorumlamalar, Anakara Çin'de ikamet edenlerin tabi olduğu hukou sisteminden büyük oranda farklılık gösteren bu ÖİB'lere özel ayrı bir Çin uyrukluk sınıfı oluşturmuştur.

Kanun, Beşinci Ulusal Halk Kongresi'nin Üçüncü Oturumu'nda kabul edildi, Ulusal Halk Kongresi Daimi Komitesi Kürsü Başkanı'nın 8 Nolu Emri'yle yayımlandı ve 10 Eylül 1980 tarihinde yürürlüğe girdi.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]