Çin'de ulaşım

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Çin'de ulaşım, son yıllarda büyük bir büyüme ve genişleme yaşamıştır. Havaalanları, yollar ve demiryolu inşaatı, Çin'deki önde gelen iş kaynaklarındandır.

Ülkedeki ana ulaştırma modunu oluşturan demiryolu, uzun mesafelerde kullanılmaya başlandı, 20. yüzyılın ortalarından beri uzunluk açısından iki katına çıktı ve bu genişletilmiş demiryolu ağı, tüm ulusa hizmet vermektedir. Büyük şehirlerde ayrıca faal durumda, inşaat halinde ya da planlama stajında bulunan metro sistemleri mevcuttur. Yol ve karayol sistemleri de hızlı bir genişleme sürecine girdi ve Çin'de motorlu araç kullanımının hızlı şekilde artmasına yol açtı. Çin'deki ulaşım sistemi, devasa topraklarında ulaşım düğümlerinden oluşan geniş bir ağ içermektedir, fakat bu düğümler, ekonomik açıdan daha gelişmiş kıyı bölgelerinde ve büyük nehirlerin üstündeki şehirlerde yoğunlaşma eğilimindedir.[1]

Çin'deki ulaşım altyapısının fiziki durumu ve kapsamı, coğrafyaya göre büyük farklılıklar göstermektedir. Uzak bölgelerdeki kırsal alanlar halen mekanik olmayan ulaşım araçlarına bağımlıyken Şanghay merkezini o şehrin uluslararası havalimanına bağlamak için modern bir maglev tren sistemi kuruldu.

Çağdaş Çin'deki ulaşım sistemlerinin çoğu, 1949'da Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşundan bu yana inşa edilmiştir. 1950'den önce, sadece 21.800 km'lik (13.546 mil) demiryolu hattı vardı. 2010 yılında demiryolu ağı o zamandan beri 90.000 km'ye (55.923 mil) genişletilmiştir.[2] Demiryolu ulaşımı halen ülkedeki en popüler ulaşım vasıtasıdır, fakat 1990'ların sonlarından beri hava yolculuğu da büyük bir büyüme yaşamıştır. 1990'da başlayan "Ulusal Otoyol Sistemi"yle ülkeyi otoyollar vasıtasıyla bağlayan hükümet çabası, 2012 yılının sonunda otoyol ağını 97.000 km'ye genişlettirerek[3] bunu dünyadaki en uzun otoyol ağına dönüştürdü.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Wikimedia Commons'ta Çin'de ulaşım ile ilgili çoklu ortam kategorisi bulunur.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]