Çin'de fuhuş

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Pezevenkler, potansiyel müşterilere şu resimdeki gibi kartvizitlerini verirler. Bir fahişe talep üzerine bir otel odasına gönderilebilir.

Çin'de fuhuş, hem boyutlarında hem de yasal düzenlemelerinde önemli değişiklikler geçirmiş bir fenomendir. 1949'da Çin Komünist Partisi'nin iktidara gelmesinden kısa süre sonra hükümet, fuhuşun tamamen ortadan kaldırılması amacıyla, 1960'ların başında ulaşılması hedeflenen bir dizi reform başlattı. 1980'lerin başında sosyal kontrollerin kaldırılmasının ardından, Çin'de fuhuş sadece kentsel alanlarda daha fazla görünür hale gelmekle kalmadı; aynı zamanda kırsal alanlara da yayılmaya başladı. Çin hükümetinin gayretlerine rağmen fuhuş, çok sayıda insan kapsayan ve paranın sürekli el değiştiği bir endüstri haline geldi. Aynı zamanda organize suç, hükümet yolsuzluğu ve cinsel yolla bulaşan hastalıklar gibi çeşitli sorunlarla ilişkilidir.

Çin'de fuhuş, çeşitli türler, yerler ve fiyatlarla nitelendirilebilir. Seks satıcılarının farklı sosyal geçmişleri vardır. Geçmiş yıllarda giderek artan sayıda erkek fahişe olsa bile, neredeyse hepsi kadındır. Fuhuşun yer aldığı yerlerin arasında oteller, karaoke barları ve güzellik salonları vardır.

Fuhuş, anakara Çin'de resmi olarak yasadışıdır.[1] Çin hükümeti her zaman fuhuşun örgütleyicilerini durdurmakta karşı sert bir çaba sarf ederken, fahişeler üzerindeki yasal tutumu oldukça tereddütlü. Bazı durumlar ve dönemlerde fuhuş bir suç, diğer durumlarda ise bir hata olarak değerlendirilmiştir. 1980'lerde fuhuşun geri dönmesinden beri hükümet, mahkemelerle polis gibi kurumlar dahil olmak üzere mevcut hukuk sistemini kullanarak fenomene yanıt vermiştir. Bunun dışında sosyal disiplini teşvik etmek amacıyla güçlü polis kampanyaları yoluyla fuhuşa ilişkin eylemlerin kontrol altına alınmasına ısrar etmiştir. Uluslararası sivil toplum örgütlerinin ve yurtdışından yorumcuların çabalarına rağmen, seks işçiliğinin kamu, sosyal örgütler ya da hükümet tarafından yasallaştırılması için çok az destek var.

Mao döneminde fuhuş[değiştir | kaynağı değiştir]

Eski bir genelevde fahişelere yönelik bir "yeniden eğitim" merkezi (Pekin, 1949).

Çin Komünist Partisi'nin 1949'daki zaferinden sonra fuhuşu ortadan kaldırma görevi, yerel yönetim makamlarına üstlendi. Komünistlerin 3 Şubat 1949'da Pekin'i devralmalarından bir ay sonra, Ye Jianying'in altındaki yeni belediye yönetimi şehrin genelevleri kontrol etme politikasını ilan etti. 21 Kasım'da, Pekin'deki kuruluşların her 224'ü kapatıldı; 1286 fahişe ve 434 genelev sahibi, tedarikçi ve pezevenk 12 saat içinde yaklaşık 2400 kadro tarafından tutuklandı.[2] Pekin kampanyası, tarihi hesaplarda büyük başarı olarak nitelendirilmiştir.[2] Ele alınması gereken toplumsal sorunların muazzamlığı ve yerel yönetimlerin sınırlı bütçeleri ve insan kaynakları nedeniyle çoğu şehir, genelev fuhuşunu önce kontrol altına alıp sonra yasaklayarak daha yavaş bir yaklaşım benimsemiştir.[3] Bu yöntem Tientsin, Şanghay ve Vuhan'da kullanıldı.[4][5] Bunun kapsamında tipik olarak, genelev faaliyetlerini kontrol eden ve erkek müşterileri engellemeye çalışan bir hükümet idaresi sistemi vardı. Bunun amacı, her şehirdeki genelev sayısını, kalan genelevlerin Pekin kampanyası tarzında kapatılmasına ve rehabilitasyonun başlamasına neden olacak şekilde azaltmaktı. Rehabilitasyon programları, İkinci Çin-Japon Savaşı sonrasında seks çalışanlarının sayısının 100.000'e ulaştığı Şanghay'da en büyük ölçekte gerçekleştirildi.

1960'lı yılların başında bunun gibi tedbirler, fuhuşun tüm görünür biçimlerini anakara Çin'den temel olarak yok etti. Çin Halk Cumhuriyeti hükümetine göre cinsel hastalıklar, fuhuşun kontrolüyle eşzamanlı olarak anakaradan neredeyse tamamen yok edildi. Bu zaferi işaretlemek için, anakara Çin'deki 29 cinsel hastalık araştırma merkezi 1964'te hepsi kapatıldı[kaynak belirtilmeli].

Marksist teoriye uyarınca seks satan kadınlar, hayatta kalabilmek için fuhuşa zorlanmış insanlar olarak görülüyordu. Bu nedenle fuhuşun ortadan kaldırılması, komünist hükümetinin başlıca başarılarından biri ve Çin Marksizmi'nin üstünlüğünün kanıtı olarak ön plana çıktı.[6][7] Fuhuş, neredeyse otuz yıllık bir dönem boyunca Çin'de ciddi bir endişe kaynağı olarak mevcut değildi. Ancak son zamanlarda yapılan araştırmalar, Maocu rejim altında fuhuşun ortadan kaldırılması tamamlanmaktan çok uzaktı.[8][9] Fuhuş konusunda Çin'in önde gelen uzmanlarından Pan Suiming, özellikle Kültür Devrimi'nin sonuna doğru "görünmez" fuhuşun bazı ayrıcalıklar karşılığında kadrolara cinsel hizmetler sağlayan kadınlar şeklinde Maoist Çin'in ayırıcı bir özelliği haline geldiğini savunmaktadır.[10]

1978 sonrası fuhuş[değiştir | kaynağı değiştir]

Polis kampanyaları sırasında fuhuşla ilgili tutuklamalar (1983-1999)
yıl tutuklamalar
1983 46.534
1989–90 243.183
1996–7 yaklaşık 250.000
1998 189.972
1999 216.660

Çin'de fuhuşun yeniden doğuşu, Deng Şiaoping'in 1978'de uyguladığı ekonomik serbestleştirme reformuyla aynı zamana denk geldi. Ülke çapındaki darboğazlara dayanarak hazırlanan tamamlanmamış istatistiklere göre Çin'deki fuhuş oranı, 1982'den beri her yıl artmıştır.[11] 1989 ile 1990 yılları arasında fuhuşla ilgili faaliyetler nedeniyle 243.183 kişi tutuklandı.[12] Zhang Ping, bu polis figürlerinin, fuhuş endüstrisine gerçekten katılanların toplam insan sayısının sadece yaklaşık yüzde 25-30'unu oluşturduğunu tahmin ediyor.[13] Fuhuş, muhtemelen 1 trilyon RMB'lik yıllık tüketim seviyesine sahip, 10 milyon insanı istihdam eden, Çin ekonomisinin gittikçe geniş bir kesimidir.[14] Çinli ekonomist Yang Fan, 2000'de bir polis kampanyasının ardından yeni işsiz kadın fahişelerin harcamalarının azalması sonucunda Çin GSYİH'sinin %1 oranında düştüğünü tahmin ediyor.[14]

Fuhuşun yeniden canlanması ilk olarak Çin'in doğu kıyılarındaki şehirlerle özdeşleştirilmişti, ancak 1990'ların başından bu yana yerel medyalarda Yünnan, Guizhou ve Tibet gibi doğu kıyılarından uzak ve az gelişmiş bölgelerde yer alan skandallar hakkında rapor edilmiştir.[15][16] 1980'lerdeki tipik seks işçisi profili, Siçuan ya da Hunan gibi yüksek nüfuslu fakat doğudaki büyük şehirlerden uzak eyaletlerden gelen, eğitimi yetersiz olan ve köyden şehire göç etmiş olan genç bir kadın idi. Son on yılda, fuhuş yapan kadınların çoğunluğunun kendi isteğiyle fuhuş yaptıklarının farkına varılmıştır.[17][18] Fuhuşun alternatif bir istihdam şekli olarak yaratabileceği potansiyel faydalar, harcanılabilir gelirin artması, daha yüksek sınıflı sosyal çevrelere erişim ve avantajlı yaşam tarzı seçenekleri içermektedir. Devlet kontrolündeki medya, fuhuş yapan kentsel sakinlere, özellikle de üniversite eğitimli kadınlara dikkat çekmiştir.[19] Fuhuşun giderek artan bir kabul gördüğü gibi de görünüyor. 1997'de yapılan bir araştırmada, Pekin'deki lisans öğrencilerinin %46,8'i fuhuş hizmetleri almayı düşündüğünü itiraf etmiştir.[20] Talep açısından fuhuş, tek çocuk politikasının oluşturduğu cinsiyet eşitsizlikleri ile ilişkilendirilmiştir.[21]

Fuhuş genellikle düşük düzey hükümet yolsuzluğuyla doğrudan bağlantılıdır. Birçok yerel yetkili, rekreasyonal ticari faaliyetlerde fuhuşun teşvikinin turizm ve konaklama endüstrilerini geliştirerek ve vergi gelirinin önemli bir kaynağını oluşturarak ekonomik yararlar getireceğine inanmaktadır.[22] Bazen polis, fuhuş faaliyetlerinin gerçekleştiği yüksek dereceli otellerin işletilmesinde, ya da fuhuş faaliyetlerini görmezden gelmek için rüşvet ya da cinsel hizmet talep etmekte rol oynamıştır.[23] Hükümet yolsuzluğu ayrıca daha dolaylı bir şekilde de fuhuşla ilişkilidir — seks hizmetlerinin tüketimini finanse etmek için kamu fonlarının suistimali. Pan Suiming, Çin'de hükümetteki kendi güç ve otoritelerini kullanarak seksi elde edenlerle seksi bazı sosyoekonomik ayrıcalıklar kazanmak için kullananların arasında bir pazarlık anlaşması içeren belirli bir fahişelik türünün var olduğunu ileri sürüyor.[24]

Hong Kong ve Makao'da fuhuş[değiştir | kaynağı değiştir]

Hong Kong ile Makao, ikisi Çin Halk Cumhuriyeti'ne ait özel idari bölgelerdir. Bu nedenle farklı yasalara tabiidirler. Fuhuş, hem Hong Kong hem de Makao'da yasaldır. Bu durum, bu bölgelerde anakara Çin'le karşılaştırıldığında oranla daha fazla fuhuşun yer almasının yolunu açmıştır. Anakara Çin'den birçok kadın, seks işçiliği yapmak için Hong Kong veya Makao'ya gelir. Bu amaçla kadın ticareti yapıldığı iddiaları yapılmıştır. Hong Kong ile Makao'da ticareti yapılan kadınların kaynak ülkeleri anakara Çin, Moğolistan, güneydoğu Asya, Avrupa ve Güney Afrika.[25][26]

HIV/AIDS[değiştir | kaynağı değiştir]

Birleşmiş Milletler HIV/AIDS Ortak Programı'na göre HIV, Çin'deki seks işçilerinin %0,5'ine bulaşmıştır.[27] Diğer bir araştırma, HIV'in düşük maliyetli seks işçilerinin %5'ine bulaştığını bildirdi.[28] Yünnan eyaletinin bir bölgesinde enfeksiyon oranının %7 kadar yüksek olduğu tahmin edilmektedir. Çin hükümeti, seks işçilerini HIV/AIDS'in önlenmesi konusunda eğitmek için programlar başlattı.[27]

Çinli yaşlıların arasında yükselen HIV/AIDS oranı kısmen seks işçilerinin kullanımına bağlanmıştır.[28]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Wikimedia Commons'ta Çin'de fuhuş ile ilgili çoklu ortam kategorisi bulunur.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "2008 Human Rights Report: China (includes Tibet, Hong Kong, and Macau)" (İngilizce). Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı. 25 Şubat 2009. 19 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20120119151046/http://www.state.gov/g/drl/rls/hrrpt/2008/eap/119037.htm. Erişim tarihi: 4 Aralık 2016.  "Section 5: Discrimination, Societal Abuse, and Trafficking in Persons."
  2. ^ a b "罗瑞卿一夜扫除北平妓女 (Luo Ruiqing tek akşamda Beiping'in fahişelerini ortadan kaldırdı)" (Çince). Halkın Günlüğü. 2000. 14 Mayıs 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20020514193047/http://www.booker.com.cn/gb/paper23/23/class002300006/hwz162063.htm. Erişim tarihi: 4 Aralık 2016. 
  3. ^ Ma, Weigang, haz. (1993) (Çince). 禁娼禁毒 (Fahişelik ve Uyuşturucunun Kesinlikle Yasaklanması Üzerine). Pekin: Juguan jiaoyu chubanshe. ss. 8. 
  4. ^ Sun, Shidong (6 Temmuz 2005). "新中国取缔妓院前后 (Baştan sona yeni Çin'de genelevlerin yasaklanması)" (Çince). Xinhua. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160304025002/http://news.xinhuanet.com/banyt/2005-07/06/content_3181159.htm. Erişim tarihi: 4 Aralık 2016. 
  5. ^ Jiang, Pei. "天津娼业改造问题述论:1949–1957 (Tientsin'deki fuhuş endüstrisinin reformuna ilişkin soruların tartışması)" (Çince). Hong Kong Çin Üniversitesi. 26 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20090226233530/http://www.usc.cuhk.edu.hk:80/wk_wzdetails.asp?id=4038. 
  6. ^ "Historic Liberation of Chinese Women" (İngilizce). Çin Halk Cumhuriyeti Devlet Konseyi Bilgi Bürosu. 17 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160417074957/http://www.china.org.cn:80/e-white/chinesewoman/11-2.htm. Erişim tarihi: 4 Aralık 2016. 
  7. ^ "短评解放妓女 (Kadın Fahişelerin Kurtuluşu Hakkında Kısa Yorum)" (Çince). Halkın Günlüğü. 22 Kasım 1949. 
  8. ^ Hershatter, G. (1997) (İngilizce). Dangerous Pleasures: Prostitution and Modernity in Twentieth-Century Shanghai. Berkeley, CA: University of California Press. ss. 331–3. 
  9. ^ Shan, Guangnai (1995) (Çince). 中国娼妓过去和现在 (Çin'de Fuhuş: Geçmiş ve Günümüzde). Pekin: 法律出版社 (Legal Press). ss. 3. 
  10. ^ Pan, Suiming. "禁娼:为谁服务?(Fuhuşun yasaklanması: Kime hizmet eder?)" (Çince). 艾滋病:社会、伦理和法律问题专家研讨会 (HIV ve Fuhuş Hakkındaki Uzman Atölyesi Raporu: Sosyal, Etik ve Yasal Sorunlar) (Pekin: Pekin Sosyal Bilimler Akademisi): 20-1. 
  11. ^ Jeffreys, E. (2004) (İngilizce). China, Sex and Prostitution. Londra: Routledge-Curzon. ss. 97. 
  12. ^ Xin, Ren (1999). "Prostitution and economic modernisation in China" (İngilizce). Violence Against Women (5): 1411-1414. 
  13. ^ Zhang, Ping (1993). "当今中国社会病 Social problems in contemporary China" (Çince). Jindun (12): 27. 
  14. ^ a b Zhong, Wei (2 Ekim 2000). "A Close Look at China's Sex Industry" (İngilizce). Amerika Birleşik Devletleri Pekin Büyükelçiliği. 21 Nisan 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20020421054050/http://www.usembassy-china.org.cn/sandt/sex-industry.html. Erişim tarihi: 5 Aralık 2016. 
  15. ^ Hewitt, Duncan (22 Ocak 2002). "Teenage prostitution case shocks China" (İngilizce). BBC News. 24 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160424234055/http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/1775221.stm. Erişim tarihi: 6 Aralık 2016. 
  16. ^ Jeffreys, Elaine (2012) (İngilizce). Prostitution Scandals in China: Policing, Media and Society. Oxon: Routledge. ss. 4. https://books.google.com/books/about/Prostitution_Scandals_in_China.html?id=OABGgpFzQ20C&redir_esc=y. 
  17. ^ Jeffreys, Elaine (2012) (İngilizce). Prostitution Scandals in China: Policing, Media and Society. Oxon: Routledge. ss. 98, dipnot 6. https://books.google.com/books/about/Prostitution_Scandals_in_China.html?id=OABGgpFzQ20C&redir_esc=y. 
  18. ^ Gil, V.E.; M.S. Wang; A.F. Anderson; M.L. Guo; Z.O. Wu (1996). "Plum blossoms and pheasants: prostitutes, prostitution, and social control measures in contemporary China" (İngilizce). International Journal of Offender Therapy and Comparative Criminology (38): 319. 
  19. ^ Wang, Haibo (3 Temmuz 2003). "女大学生卖淫,我不相信是假新闻 (Üniversiteli kızlar seks satıyor; bunun sahte haber olduğuna inanmıyorum)" (Çince). Hong wang. 13 Eylül 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20030913101320/http://news.rednet.com.cn/Articles/2003/07/435298.HTM. Erişim tarihi: 6 Aralık 2016. 
  20. ^ Pan, Suiming. "中国红灯区纪实 (Çin'in kırmızı fener mahallelerine dair gerçek rapor)" (Çince). Sohu.com. 13 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20161213144045/http://news.sohu.com/feature/red-light.html. Erişim tarihi: 6 Aralık 2016. 
  21. ^ McCurry, J.; R. Allison (9 Mart 2004). "40m bachelors and no women ... the birth of a new problem for China" (İngilizce). The Guardian. 13 Ocak 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20080113123948/http://www.guardian.co.uk:80/china/story/0,7369,1165129,00.html. Erişim tarihi: 6 Aralık 2016. 
  22. ^ Anderson, A.; V. Gil (1999). "Prostitution and public policy in the People's Republic of China: an analysis of the rehabilitative ideal" (İngilizce). International Criminal Justice Review 4 (23): 28. 
  23. ^ Malhotra, A. (Şubat 1994). "Prostitution, triads and corruption - Shanghai's dark side" (İngilizce). Asia, Inc. 32: 32–9. 
  24. ^ Pan. s. 21, dipnot 6.
  25. ^ "SA a human-trafficking hot spot, conference hears" (İngilizce). Mail & Guardian. 18 Ekim 2007. 13 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160513120722/http://mg.co.za/article/2007-10-18-sa-a-humantrafficking-hot-spot-conference-hears. Erişim tarihi: 4 Aralık 2016. 
  26. ^ "Human Trafficking & Modern-day Slavery - Macau" (İngilizce). gvnet.com. 25 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20161125170229/http://www.gvnet.com/humantrafficking/Macau.htm. Erişim tarihi: 4 Aralık 2016. 
  27. ^ a b Chang, Emily (21 Haziran 2009). "China tries to stop spread of HIV/AIDS among prostitutes" (İngilizce). CNN. 16 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160416182715/http://edition.cnn.com:80/2009/WORLD/asiapcf/06/19/china.aids.prostitutes/. Erişim tarihi: 5 Aralık 2016. 
  28. ^ a b Cao Li, Shan Juan (11 Ocak 2010). "AIDS and the elderly" (İngilizce). China Daily. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160303165842/http://www.chinadaily.com.cn/life/2010-01/11/content_9297255.htm. Erişim tarihi: 5 Aralık 2016.