Nancy Atakan

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Nancy Atakan, (d. 1946) sanatçı.[1][2] Virginia ABD’de doğan Atakan, 1969’dan itibaren İstanbul’da yaşıyor ve çalışıyor. Doktora tezini Türkiye'de kavramsal sanat hakkında yazan Atakan’ın işleri, toplumsal cinsiyet, kimlik ve hafıza gibi konuları ele alır. Sanat tarihçi ve eleştirmen olarak da üretimine devam eden Atakan, 2008’de İstanbul Manifaturacılar Çarşısı’nda açılan 5533[3] isimli sanatçı inisiyatifinin eş kurucuları arasında yer almaktadır. Arayışlar: Resim ve Heykelde Alternatif Akımlar[4][5] (İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 1998) ve Sanatta Alternatif Arayışlar (İzmir: Karakalem Yayınları, 2008) Atakan'ın kaleme aldığı yayınlara örnek gösterilebilir.

Eğitimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Atakan, lisans eğitimini 1968’de University of Mary Washington’da tamamladı ve 1969’da İstanbul’a yerleşti. Zeynep İnankur danışmanlığında yazdığı “Türkiye’de Kavramsal Sanat” başlıklı doktora tezini 1994’te Mimar Sinan Üniversitesi’nde tamamladı. Boğaziçi Üniversitesi (1996-2000) ve Robert Kolej’de (1983-1997) sanat tarihi dersleri verdi. 2006’da Alberta Kanada’daki Banff Center’ın sanatçı misafirlik programına, 2017’de ise IASPIS tarafından desteklenen Nordic Art Association’ın (NKF) residans programına katıldı.

Üretimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Resim alanında eğitim alan Atakan, sanatsal üretiminde çizim, resim, video, fotoğraf, enstalasyon gibi farklı mecraları kullanır.

Yüksek lisans eğitimini psikoloji alanında tamamlayan sanatçı, öğrendiği bilimsel araştırma yöntemlerini yetersiz bulduğunu, kendisini anlamak için sezgiye dayalı sanatsal yöntemler arayışına girdiğini söyler.[6]

Atakan, 1994’te tamamladığı doktorasından sonra resmi reddeder ve farklı sanatsal mecralar arayışına girer. Canan Beykal, Ayşe Erkmen, Füsun Onur ve Gülsün Karamustafa, bu dönemde ilham aldığı sanatçılar arasında yer alır. "Diyalog olarak sanat" fikrini geliştiren Atakan, bireyler arasındaki etkileşim ve iletişimi üretiminin temeli olarak yorumlar.[7] Metot olarak diyalog ve işbirliğini benimseyen Atakan, 1990'ların sonundan itibaren Gülçin Aksoy, Gul Ilgaz ve Neriman Polat ile birlikte bağımsız sergiler düzenlemeye başlar[8][9]. Bu sergilerin ilki olan "Arada", 1997 yılında Atatürk Kültür Merkezi'nde yer alır. 2000'lerde ise Hafriyat grubu sanatçılarıyla birlikte bir dizi bağımsız sergi gercekleştirir: "Yerli Malı", Elhamra Pasajı, 2000; "Yurttan Sesler", Karşı Sanat, 2001 ve "Aileye Mahsustur", Karşı Sanat, 2003[10].

Atakan, 2008’de sanatçı Volkan Aslan ile beraber kurduğu 5533 isimli sanatçı inisiyatifini "Diyalog olarak sanat" anlayışının devamı olarak yorumlar.[11] İstanbul Manifaturacılar Çarşısı’nda (İMÇ) yer alan 5533, sergi, konuşma, film gösterimi, vb. kamu programlarına ev sahipliği yapmaya devam etmektedir.[12] Atakan ve Aslan, aralarında Adnan Yıldız, Ahmet Öğüt, Anna Eriksson, Asena Günal, Banu Cennetoğlu, CANAN, Cevdet Erek, Can Altay, Fulya Erdemci, Hale Tenger, İpek Duben, İnci Eviner, Mari Spirito, Marcus Graf, Övül Durmuşoğlu ve Pelin Tan gibi sanatçı ve küratörlerin katıldığı birçok programı beraber şekillendirmiştir.[13]

2016’da Kehrer Verlag tarafından basılan Passing On, sanatçının üretimine dair en kapsamlı yayın olma niteliğini taşır.[9] Küratör Nat Müller’in editörlüğünü üstlendiği Passing On isimli yayın, Yeşim Turanlı, Nat Müller, Wendy Shaw ve Merve Ünsal’ın metinlerini içermektedir. Kitap, Atakan’ın 2000 sonrasındaki üretimine odaklanır; Osmanlı döneminde doğan ve Cumhuriyet döneminde çalışma hayatına atılan kadınlara dair sanat işlerine vurgu yapar. Passing On, kadınların nesilden nesile nasıl bilgi aktardığını inceler.[14]

Sanatçı İstanbul’da yer alan Pi Artworks tarafından temsil edilmektedir.[15]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]