Lütfü Günay

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Lütfü Günay
Lütfü Günay.jpg
Doğum 1924
Çanakkale
Ölüm 2020
Ankara
Meslek Ressam Sanat Eğitimcisi

Lütfü Günay (d. 1924 Çanakkale ö. 2020 Ankara) Ressam ve Sanat Eğitimcisi

İlk orta ve lise öğrenimini doğum yeri olan Çanakkale’de tamamladı. Ardından şimdiki adı Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi olan dönemin Güzel Sanatlar Akademisi Yüksek Resim Bölümü’nün sınavlarını kazanarak Zeki Kocamemi’nin öğrencisi oldu. Kocamemi’nin atölyesinde 1944 yılında başlayan resim eğitimi 1949 yılına kadar sürdü. 1949 yılında Akademi’den mezun oldu. Mezuniyetinden iki yıl sonra Ankara’ya taşındı. Türk Amerikan Derneğin’de amatör genç ressamlardan oluşan kursiyerlerin resim kurslarını yönetti. Bu arada resim çalışmalarının yanısıra dernek düzeyinde sanatçı örgütlerinin kurucu üyeliklerinde bulunarak oluşmalarına önemli katkılar sağladı.

Bu örgütler arasında;

1953 yılında “Orijinal Sergi Öncesi” adıyla Ankara Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi salonunda ressam Adnan Çoker ile ilk sergisini açtı. Bir yıl sonra Adnan Çoker ile Ankara Helikon Derneği’nde açtığı ikinci sergisini aynı yıl İstanbul Maya Sanat Galerisi’ne taşıdı. İlk kişisel sergisini 1955 yılında Ankara Helikon Derneği’nde gerçekleştiren sanatçı, Ankara’da 1957 yılında ikinci kişisel, 1964 yılında üçüncü ve 1967 yılında ise dördüncü sergisini açtı. Amerikan Derneği Atölyesi’nden yetişen öğrencilerinin de katıldığı karma sergilere katılan Günay, ilki “İstanbul’un 500. Fetih Yıldönümü” karma sergisi olan grup sergilerine resim verdi. Türk Ressamlar Cemiyeti ve Ankaralı Ressamlar Birliği’nin sergilerine düzenli katılım gösterdi. “Sekiz Türk Ressamı” adıyla 1961 yılında Avusturya’nın değişik kentlerinde açılan karma sergilere resimleriyle katkı sağladı. Onur Üyesi olarak kendi atölyesinin öğrencilerinden oluşan “Altılar Grubu”nun sergilerinde yer aldı. Belçika, Danimarka ve Hindistan’da 1970 yılında uluslararası düzeyde düzenlenen sergilere de katılan Lütfü Günay; 1948 yılından itibaren Devlet Resim ve Heykel Sergileri'nde yer almaya başladı. 1970 yılındaki 31. Devlet Resim ve Heykel Sergisi’nde “Kırmızılı Yaşantı” tablosu ikincilik ödülüne değer görüldü.[1]

Çağdaş Sanatlar Vakfı (ÇAĞSAV) her yıl mutad olarak kurumsal ve kişisel olmak üzere onur ödülleri dağıtır. 2009 yılında; kurumsal alanda Süleyman Saim Tekcan tarafından kurulan ilk çağdaş baskıresim müzesi olan "Grafik Sanatlar Müzesi İMOGA", Kişisel alanda ise çağdaş sanat akımlarına öncülük etmesi bağlamında Türkiye'de ilk soyut resim sergisini açan Lütfü Günay "ÇAĞSAV Onur Ödülü'ne layık görüldü.[2]

Hem doğadan, hem soyut çalışırım. Görünenin derinliklerindekini de tuvale aktardığımda soyuta ulaşırım. Çevremdeki yaşanmışlık duygusundan etkilenirim. Sıvaları dökülmüş duvar, paslanmış tenekeler, duvarlardaki afiş artıklarının görüntüleri yetmez olduğunda; malzemeyi de kullanırım. Sonunda kolajlar oluşur. Diyen sanatçı;

Nurol Sanat Galerisi’nde eşiyle birlikte açtığı ortak sergisi devam ederken; Kültür ve Turizm Bakanlığı'ndan yapılan açıklamaya göre, 12 Kasım 2020 saat 23.00'te eşi Ülkü Günay ile yaşadığı evinde 96 yaşında hayata gözlerini yumdu. Cenazesi, 13 Kasım 2020 tarihinde Ankara Karşıyaka Mezarlığı'nda kılınan öğlen namazının ardından saat 14.00’te toprağa verildi.[3]

Sanat anlayışı[değiştir | kaynağı değiştir]

Sanatçının resimleri, her ne kadar iki dönem içinde değerlendirilse de kolaj, soyut kompozisyonlar ve doğadan yaptığı peyzaj resimleri her zaman birlikte yürütmüştür. Soyut dönemi ile peyzaj dönemini birbirinden ayırmak pek olası değil. 1970'li yıllarda ağırlıklı olarak çalıştığı gecekondu soyutlamalarının da yine soyut kompozisyonlarla koşut yürüdüğü görülür. Paslı Tenekelerle oluşturduğu "Tenekeli Kolajlar" en özgün işleridir. Soyut çözümler kendini gösteren büyük parçalı renk düzenlemelerine dayalıdır. Bu resimlerde doğadan herhangi bir iz bulamazsınız. Boyanın dinamik etkisi, renklerin birbiriyle karşılıklı ilişkisi, kent duvarlarının yaşam akışı içindeki karmaşık renk dokusunu anımsatır., Lütfü Günay’ın soyut çalışmalarını belirleyebilecek başlıca oluşumlar; yalınlık ve resmin kendine özgü değerlerine öncelik tanıma kaygısıdır. Kolaj tekniğine yatkın bir duyarlığı geliştirmek adına kağıt ya da metal parçalarını, soyut oluşumların dokusu içinde değerlendiren eserler üretirken; izleyen çalışmalarında ise; daha çok pastel resimlere öncelik verdiği görülmektedir.

Sanatçının Resim ve Heykel Müzesinde, Milli Kütüphane koleksiyonunda, İş Bankası, Ziraat Bankası, Kültür Bakanlığı, TBMM Çağdaş Sanatlar Müzesi[4] gibi resmi ve özel koleksiyonlarda eserleri bulunmaktadır.

Seçilmiş kişisel sergiler[değiştir | kaynağı değiştir]

Seçilmiş karma sergiler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1953 - Ankara Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi salonu “Orijinal Sergi Öncesi” Adnan Çoker ile ilk sergi
  • 1953 - İstanbul “Istanbul’un 500. Fetih Yıldönümü”
  • 1970 - Ankara 31. Devlet Resim ve Heykel Sergisi
  • 2011 - Ankara, Arda Sanat galerisi, "Soyut Resmin 13 Ustasından Seçmeler"
  • 2020 - Ankara, Eşi Ükü Günay ile ortak sergisi, Nurol sanat galerisi,

Ödüller[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1970 - 31. Devlet Resim ve Heykel Yarışması ikincilik Ödülü
  • 1986 - TPAO 5. Atatürk Resim Yarışması’nda Mansiyon Ödülü
  • 1994 - Uluslararası Plastik Sanatlar Derneği Onur Ödülü
  • 1999 - Mimar Sinan Üniversitesi 50.Sanat Yılı Şükran Plaketi'
  • 2009 - ÇAĞSAV Onur Ödülü (Kişisel)
  • İnter 7 ve İnter 10 Sergisi Katılım Belgesi Şeref Diploması Ödülü

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]