İçeriğe atla

Batı İran dilleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Batı İran dilleri
Coğrafi dağılımBatı Asya, Orta Asya, Kafkasya, Batı Güney Asya
SınıflandırmaHint-Avrupa dilleri
Alt bölümler Medce
Eski Farsça
Partça
Eski Azerice
Glottolognort3177  Kuzeybatı İran[1]
sout3157  Güneybatı İran[2]

Batı İran dilleri, Doğu İran dilleri ile birlikte Hint-Avrupa dil ailesinin İran dilleri grubunu oluşturan iki koldan biridir. Batı İran dilleri temelde Kuzeybatı İran dilleri ve Güneybatı İran dilleri olmak üzere iki kola ayrılmaktadır. Eski Farsça, Medce, Partça ve Orta Farsça gibi diller İran dillerinin batı grubunda yer almış belgelenmiş en eski dilleridir. Farsça, Kürtçe, Beluçça, Lurca, Zazaca, Talışça, Tatça, Simnanca, Sengserce, Gilekçe gibi diller bu grupta yer almaktadır.

Fars platosundaki modern İran dillerinin haritası. Batı İran dilleri sarı/yeşil gölgelidir.

Geleneksel Kuzeybatı şubesi, genetik bir gruptan ziyade Güneybatı olmayan diller için bir şemsiye terimdir. Batı İran dilleri aşağıdaki gibi listelenebilir:[3][4]

Eski İran dilleri

[değiştir | kaynağı değiştir]

Orta İran dilleri

[değiştir | kaynağı değiştir]

Yeni İran dilleri

[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuzeybatı İran dilleri

[değiştir | kaynağı değiştir]
Güneybatı İran dilleri
[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Başkart
    • Kuzey Başkartça (Garmsiri, North Bashkardi)
    • Güney Başkartça (Garahven, Gwafr, Parmont, Pirou, Shahbavek)
  • Fars-Kafkas Tat
  • Farsi
    • Doğu Farsi (Aimaq, Dari, Dehwari, Hazaragi, Pahlavani)
    • Tajikic
      • Bukharic
      • Tajik (Badakhshan, Darwazi, Derbent, Goron, Hissar, Tajik, Karatag, Kuljub, Lyuli, Matchin, Vaxio-Bolo)
  • Yahudi Farsçası
  • Farsça (İran Farsçası)
    • Merkez Farsça (Esfahani, Kermani Persian)
    • Doğu Farsça (Khorasan Persian, Sistani Persian)
    • Kuzey Farsça (Tehrani, Araki (Iran), Gorgani Persian, Karbalai, Kermanshahi Persian, Ketabi (Literary), Mahalati Malayeri, Perso-Tabaric [Damavandi, Lower Jajrudi, Shemiran, Taleqan-Karaj], Qazvini Persian, Qomi Persian, Savei)
    • Güney Persian (Bandari [Bandar Abbasi, Hajiab, Khamiri, Lengei, Qeshmi], Bushehri [Bahraini, Dashtestani, Dashti, Jami, Nuclear Bushehri, Tangestani], Fars Persian [Abadei, Basseri, Jahromi, Kazeruni, Old Shirazi, Shirazi], Khuzestani [Abadani, Ahvazi, Behbahani, Ramhormozi])
  • Açom
    • Bastak, Bixa, Evaz, Gerash, Lari, Xonj
  • Luri-Dizfûli:
    • Dezfuli-Shushtari
      • Dezfuli
      • Shushtari
    • Lur
      • Bahtiyari-Güney Luri
        • Bahtiyarca (Charlang, Chelgerd, Haft-Lang, Kuhrang)
        • Güney Luri (Boyerahmadi, Kohgiluyeh, Mamasani, Shuli, Yasuji)
      • Kuzey Lur
        • Andimeshki, Bala-Gariva'i, Borujerdi, Cagani,Khorramabadi, Mahali (Iran), Nahavandi

Halaç dilinin İrani olduğu iddia edilmiştir, ancak Halaçlar bir Türk dili konuşur.

Orta İran'ın lehçeleri genetik gruplama yerine coğrafidir. Daha çok Merkezi ve İsfahan illerinde konuşulur. Genç nesiller Farsça konuşmayı bu dillere kıyasla tercih etmektedir.[8]

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Kuzeybatı İran". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. 
  2. ^ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Güneybatı İran". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. 
  3. ^ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Northwestern Iranian". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. 
  4. ^ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Southwestern Iranian". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. 
  5. ^ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Adharic". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. 
  6. ^ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Zaza". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. 
  7. ^ Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, (Ed.) (2017). "Laki-Kurdish". Glottolog 3.0. Jena, Germany: Max Planck Institute for the Science of Human History. 
  8. ^ Central dialects 5 Eylül 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Gernot Windfuhr, Encyclopedia Iranica

Kitap kaynakları

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Compendium Linguarum Iranicarum, ed. Rüdiger Schmitt. Wiesbaden: L. Reichert Verlag, 1989; s.   99.

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]