Ilya Prigogine

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Ilya Prigogine
Doğum İlya Romanoviç Prigojin
25 Ocak 1917(1917-01-25)
Moskova, Rusya İmparatorluğu
Ölüm 28 Mayıs 2003 (86 yaşında)
Brüksel, Belçika
Vatandaşlığı Belçika
Milliyeti Rusya Yahudisi
Dalı Kimya
Fizik
Çalıştığı yerler Université libre de Bruxelles
Uluslararası Solvay Enstitüsü
Teksas Üniversitesi, Austin
Doktora hocası Théophile de Donder
Doktora öğrencileri Adi Bulsara
Radu Bălescu
Dilip Kondepudi
Zili Zhang
Önemli başarıları Disipatif sistem
Brüsselator
Aldığı ödüller Nobel prize medal.svg Nobel Kimya Ödülü (1977)

Ilya Prigogine (Rus: Илья́ Рома́нович Приго́жин İlya Romanoviç Prigojin, 25 Ocak 1917, Moskova - 28 Mayıs 2003, Brüksel), Belçikalı kimyager, fizikçi.

Denge dışı termodinamikler ile ilgili çalışmaları ve tüketimli yapılar teorisi dolayısıyla 1977 yılında Nobel Kimya Ödülüne layık görülmüştür.[1] Prigogine'in bilimsel çalışması, sanat ve felsefe ile iç içedir. Keşifleri ölü maddeden canlı maddeye geçişi tanımlamayı sağlayan temelleri atmıştır. Otomobil trafiği, böcek toplulukları, kanserli hücrelerin büyümesi, toplumsal sistemlerin analizi gibi çeşitli alanlarda görülmemiş uygulamalarda bulundu. Zamanın yeniden keşfine odaklanmak istemiştir. Bunu da Newton ve Einstein'a dayandırır. Onlar zaman boyutunun insan zihninin dışında var olmadığı görüşündedir. Prigogine ise zaman oku fikriyle açıklama getirir. Zaman oku düşüncesine göre: "zaman, olasılıklardan biri olan gerçeği yapma rolü oynar.[2]

Ayrıca Bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Zaman oku

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]