Hermann Staudinger
Hermann Staudinger (d. 23 Mart 1881 - ö. 8 Eylül 1965), plastiklerle ilgili çalışmaları sebebiyle 1953 yılında Nobel Kimya Ödülü'nü almış olan Alman kimyager.
1903 yılında Halle Üniversitesi'nde doktorasını tamamladı. 1926 yılında Freiburg Üniversitesi'nde profesör oldu. 1940 ve 1951 yılları arasında pek çok araştırma ve çalışmalarda bulundu.
Staudinger, küçük moleküllerin küçük bir yığışmayla değil, kimyasal etkileşimler sonucunda zincir yapısında uzun moleküller oluşturduğunu gösterdi.
  |
Bir Alman'ın biyografisi ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |
.jpg){kind=small} |
Bir kimyager ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |
|
1951: McMillan, Seaborg | 1952: Martin, Synge | 1953: Staudinger | 1954: Pauling | 1955: Vigneaud | 1956: Hinshelwood, Semyonov | 1957: Todd | 1958: Sanger | 1959: Heyrovský | 1960: Libby | 1961: Calvin | 1962: Perutz, Kendrew | 1963: Ziegler, Natta | 1964: Hodgkin | 1965: Woodward | 1966: Mulliken | 1967: Eigen, Norrish, Porter | 1968: Onsager | 1969: Barton, Hassel | 1970: Leloir | 1971: Herzberg | 1972: Anfinsen, Moore, Stein | 1973: E.O.Fischer, Wilkinson | 1974: Flory | 1975: Cornforth, Prelog |
