Robert Huber

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Robert Huber
Robert Huber.JPG
Doğum 20 Şubat 1937 (1937-02-20) (77 yaşında)
Münih, Almanya
Milliyeti Almanya
Dalı Biyokimya
Öğrenim Münih Teknik Üniversitesi
Önemli başarıları Siyanobakteri kristalografisi
Aldığı ödüller Nobel Kimya Ödülü (1988)

Robert Huber (d. 20 Şubat 1937, Münih), Alman biyokimyacı. 1988 yılında, Johann Deisenhofer ve Hartmut Michel ile birlikte, Nobel Kimya Ödülü'nü kazanmıştır.

1947 ile 1956 yılları arasında Humanistisches Karls-Gymnasium Okulu'nda okudu. Ardından Münih Teknik Üniversitesi'nde kimya dalında eğitim gören Huber, 1960'da diplomasını aldı. Üniversitede kaldı ve araştırmalarında organik bileşiklerin yapısını aydınlatmak için kristalografi yöntemini kullandı. 1971 yılında, proteinlerin kristalografisi için yöntemler geliştiren takımının bulunduğu Max Planck Biyokimya Enstitüsü'nde direktör oldu.

1988'de Johann Deisenhofer ve Hartmut Michel ile birlikte, Nobel Kimya Ödülü'nü kazandı. Üçlü, mor bakterilerde fotosentezde önemli bir intramembran proteinini ilk kez kristalleştirmeleri ve daha sonra proteinlerin yapısını aydınlatmak için X-ray kristalografisi uygulamaları ile tanınmaktaydı.[1] Bu bilgi, fotosentezin integral fonksiyonunu gerçekleştiren yapısal yapıtaşlarını ilk kez kavramamızı sağlamıştır. Bu anlayış siyanobakterilerde fotosentezin, daha kompleks bir benzerini anlamamızı sağlamıştır,[2][3] ki siyanobakterilerde gerçekleşen fotosentez ile bitkilerin kloroplastlarında gerçekleşen fotosentez ile büyük oranda benzerdir.

Evli ve dört çocuk babasıdır. Yakın dönemde Cardiff Üniversitesi'nde bir göreve atanmış ve yarı zamanlı olarak üniversitedeki "Yapısal Biyoloji"nin geliştirilmesine öncülük yapmıştır. 2005'ten beri Duisburg-Essen Üniversitesi'ndeki Tıbbi biyoteknoloji merkezinde araştırmalarına devam etmektedir.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ J. Deisenhofer, O. Epp, K. Miki, R. Huber & H. Michel (1985). "Structure of the protein subunits in the photosynthetic reaction centre of Rhodopseudomonas viridis at 3Å resolution". Nature 318 (6047): 618–624. doi:10.1038/318618a0. 
  2. ^ Zouni A, Witt HT, Kern J, Fromme P, Krauss N, Saenger W, Orth P. (2001). "Crystal structure of photosystem II from Synechococcus elongatus at 3.8 A resolution.". Nature 409: 739–743. 
  3. ^ Guskov A, Kern J, Gabdulkhakov A, Broser M, Zouni A, Saenger W. (2009). "Cyanobacterial photosystem II at 2.9-A resolution and the role of quinones, lipids, channels and chloride". Nat.Struct.Mol.Biol. 16: 334–342.