Elamlılar

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Elamlar ya da Elamlılar (M.Ö 3000 - M.Ö 640) Güneydoğu Mezopotamya ve Güneybatı İran'da varlık göstermişlerdir.

Sümerler ve Akadlar ile birçok savaş yapmışlar ve zaman zaman bu devletlerin boyunduruğunu kabul etmişlerdir. Başkenti Sus şehri olan Elamlar bilim ve teknikte ileri olmamalarına rağmen güzel sanatlar, süsleme ve madencilik alanında büyük gelişme göstermişlerdir.Çömlek ve seramik sanatında ileriydiler. Tarımla ilgilenen Elamlılar çok tanrılı dinlere inanmışlardır. Elamlar, Sümerlerin doğusunda yaşamışlar ve bölgede çok fazla kalıcı bir eser bırakmamışlardır. MÖ3000'den MÖ 640'a kadar varlıklarını korumuşlardır.


Site şehir devletleri şeklindedirler. Başkentleri Susa olan ve kendilerine özgü bir dil, yazı ve kültüre sahip bulunan Elamlılar'ın, kökeni bilinmemektedir[1]. Sümer ülkesinin doğusunda Kerha ve Karun Irmakları'nın geçtiği bölgededir. Sümer egemenliğine son vermişlerdir. Asurlular tarafından ortadan kaldırıldılar. Merkezleri Sus şehridir. Dilleri izole bir dildir.

Elamca ve Türkçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Elamca da Türkçe gibi bitişken(eklemeli) bir dildir. İki dil arasında bazı ortak sözcükler bulunuştur. Bunlardan bazıları:

Atta=Ata

Bali-be=Balbal(Heykel)

Gitta=Gitmek

İke-igi=Ağabey (Eski Türkçede ike/iki sözcüğü ağabey demektir.)

Kurt-kitti=Talih (Eski Türkçe kut sözcüğüyle benzer anlamda)

Şak=Oğlan

Kut=Getirmek

  • 1 (Prof. Dr. Recep Yıldırım; Uygarlık Tarihine Giriş, 2004 Ankara, s.160)