Amr bin Hişam

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Amr bin Hîşām veya Müslümanlarca bilinen adıyla Ebû Cehîl, (? - 17 Mart 624) (Arapça : أبو جهل) (Farsça : عمرو ابن هشام) (Urduca : ابوجہل) Mekke'nin eski liderlerinden biridir. Müslümanlara karşıt olan davranışları dolayısıyla tanınır. Müslümanlar arasında daha çok Ebû Cehîl (Cahilliğin Babası) takma adıyla bilinir.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Toplum hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ebû'l-Hakem (Türkçe: Bilgeliğin Babası) olarak da bilinirdi, çünkü Kureyş kabilesi içinde bilge bir adam olarak kabul edilirdi. Ebu Cehil yeni gelişmekte olan monoteistik dinin en güçlü rakiplerinden biriydi ve insanlara karşı agresif bir tutumu vardı, bu yüzden Müslümanlar onu Ebu Cehil (Arapça: أبو جهل‎) (Türkçe: Cahilliğin Babası), takma adıyla andı. Kureyş kabilesinde Mahzûmoğulları üyesiydi ve Mekke şehrinin[1] (Muhammed'in ordusuna teslim olmadan önceki) lideriydi. Muhammed'i sevmezdi ve eline fırsat geçtiği zaman onu hicvederdi.[kaynak belirtilmeli] Sahibi olduğu kervanlarla gezip yeni şehirler görmeyi severdi. Hurmaya, süte ve kırmızı ete karşı bir zaafı vardı. Tezcanlı ve agresif biriydi.[kaynak belirtilmeli] Ebu Cehil, İkrime bin Ebu Cehil isminde bir oğula sahipti, oğlu daha sonradan İslam dinine geçmiştir.[kaynak belirtilmeli]

İslam'la olan ilişkisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Amr, İslam'a çeşitli derecelerde karşıt olan kabile reislerinden biriydi.[1]

Kabileden birileri İslam dinine geçerse, Amr o kişiyle kabile dostları önünde dalga geçerdi böylece o kişi saygınlığını yitirirdi.[kaynak belirtilmeli]

İslam dinine geçen tüccarlar da Amr'dan zarar gördü. İslam'a geçen bir tüccar haberi aldığı anda kimsenin o tüccarla iş yapmamasını isterdi. Sonuç olarak, İslam'a geçen tüccarlar kendi mallarını satamayıp yoksullaşırdı.[kaynak belirtilmeli]

Amr'dan en çok zarar gören özgür insanlar, sosyal statüsü olmayan yoksullardı. Amr bu kimseleri bazen tartaklardı ve dostlarının da kendisi gibi yapmalarını isterdi. En büyük İslam karşıtlarından biriydi.[kaynak belirtilmeli]Politeist Kureyş'e ait olan köleler İslam'a geçtiklerinde ağır bir şekilde cezalandırılırlardı. Bu cezalar dövülmeyi veya kırbaçlanmayı, ardından susuz ve yemeksiz bırakılmayı içeriyordu.[kaynak belirtilmeli]

Amr, Harithah bint al-Muammil isimli, İslam için önemi olan, köleyi döverek onu körleştirmiştir. Aynı zamanda Sumeyye Bint Habbât'ın (bir sahabe olan Ammar bin Yasir'in annesi) evine gitmiştir ve ona mızrak saplayarak ölümcül bir şekilde yaralamıştır. Sümeyye, saplanan mızrak nedeniyle ölmüştür ve bu yüzden, İslam'daki ilk şehit olarak kabul edilir.[kaynak belirtilmeli]

Fiziksel bakımdan kötü durumda olanlar, verilen cezalara dayanamayıp İslam'dan vazgeçmişlerdir. Ancak bazıları İslam'dan gerçekten vazgeçmemişlerdir ve gizlice ibadet etmişlerdir.[kaynak belirtilmeli]

Bedir Muharebesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Bedir Savaşından önce, Sa'd bin Muaz gayrimüslim dostu Ümeyye bin Halef ile Mekke'yi ziyarete geldi. Bir süre sonra Amr ile karşılaşıp onunla tartıştılar. Tartışma birden alevlendi ve Sa'd, Amr'ı Suriye'ye giden Mekke ticaret yolunu kesmekle tehdit etti. Böylece Amr, Ümeyye'ye kendisinin Muhammed tarafından tehdit edildiğini söyledi.[1]

Amr, Bedir Muharebesi'nde Muaz bin Amr ve Muavvez bin Amr isimli iki erkek kardeş tarafından yaralandı. Daha sonra Abdullah bin Mesud tarafından öldürüldü.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c Sahih al-Bukhari, 5:59:286