Magic Johnson

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Magic Johnson
Kişisel bilgileri
Tam adı Earvin Johnson Jr.
Doğum tarihi 14 Ağustos 1959 (64 yaşında)
Doğum yeri Lansing, Michigan, ABD
Boyu 2,06 m (6 ft 9 in)
Kariyer bilgileri
Lise Everett (Lansing, Michigan)
Kolej Michigan State (1977-1979)
NBA seçmeleri 1979 / Tur: 1 / Sıra: 1.
Los Angeles Lakers tarafından seçildi
Oyunculuk kariyeri 1979-1991, 1996
Pozisyonu Oyun kurucu
Numarası 32
Profesyonel kariyeri
Yıllar Takım
1979-1991, 1996 Los Angeles Lakers
Antrenörlük kariyeri
1994 Los Angeles Lakers
Başarıları
NBA kariyeri istatistikleri
Sayı17.707 (19,5 mbs)
Ribaund6.559 (7,2 mbr)
Asist10.141 (11,2 mba)
NBA.com'daki istatistikleri Bunu Vikiveri'de düzenleyin
Basketball-Reference.com'daki istatistikleri Bunu Vikiveri'de düzenleyin

Earvin "Magic" Johnson Jr. (d. 14 Ağustos 1959), Amerikalı iş insanı, eski profesyonel basketbolcu ve antrenör. Çoğunlukla tüm zamanların en iyi oyun kurucusu olarak kabul edilir.[1][2][3][4][5] Johnson, National Basketball Association'da (NBA) 13 sezon oynadı. Michigan State ile 1979'da ulusal bir şampiyonluk kazandıktan sonra Johnson, 1979 NBA Seçmeleri'nde Los Angeles Lakers tarafından ilk sıradan seçildi ve "Showtime" döneminde takımı beş kez NBA şampiyonluğuna taşıdı. 1991 yılında Johnson, HIV virüsü kaptığını açıkladıktan sonra aniden emekli oldu, ancak 1992 All-Star Maçı'nda oynamak için geri döndü ve All-Star Maçı MVP Ödülü'nü kazandı. Oyuncu arkadaşlarının geri dönüşünü protesto etmesinin ardından dört yıllığına tekrar emekli oldu, ancak 1996'da 36 yaşındayken üçüncü ve son kez emekli olmadan önce Lakers için 32 maç oynamak üzere geri döndü.

Johnson'ın kariyer başarıları arasında üç NBA En Değerli Oyuncu Ödülü, üç NBA Finalleri En Değerli Oyuncu Ödülü, dokuz NBA Finali, 12 All-Star maçı ve dokuz NBA Yılın En İyi Beşi seçimi bulunmaktadır. Normal sezon asistlerinde ligi dört kez lider tamamlamıştır ve hem normal sezonda (maç başına 11.19 asist) hem de playofflarda (maç başına 12.35 asist) maç başına asist ortalamasında NBA'in tüm zamanların lideridir.[6][7] Ayrıca playofflarda en çok kariyer asisti yapma rekorunu da elinde bulundurmaktadır.[8] Johnson, Barselona'da düzenlenen 1992 Olimpiyat Oyunları'nda altın madalya kazanan ve "Rüya Takım" olarak nitelendirilen Birleşik Devletler millî basketbol takımının parçasıydı. 1991'de NBA'den ayrıldıktan sonra Johnson, dünyayı dolaşarak gösteri maçları oynayan bir gösteri takımı olan Magic Johnson All-Stars'ı kurdu.

Johnson, 1996'da NBA'in 50. yılı anısına seçilen NBA Tarihinin En İyi 50 Oyuncusu listesine seçildi ve 2021'de NBA 75. Yıldönümü Takımına seçildi. 2002 yılında Basketball Hall of Fame seçildi.[9] Ayrıca 2007 yılında ESPN tarafından NBA tarihinin en iyi oyun kurucusu seçildi.[10] Özellikle aynı dönemde oynadığı arkadaşı ve rakibi Boston Celtics'in yıldızı Larry Bird ile rekabeti takım olarak da, iki oyuncu arasında da döneme damgasını vurdu. Basketbolu bırakmasının ardından HIV/AIDS karşıtı güvenli seks etkinlikleri ile,[9] yardımseverlik kampanyalarına katıldı.[11]

Erken dönemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Earvin Johnson Junior, Lansing, Michigan'da General Motors montaj işçisi Earvin Sr. ve okul hademesi Christine'in çocuğu olarak dünyaya geldi.[12] Babasının önceki evliliğinden altı kardeşi ve üç üvey kardeşi olan Johnson,[13] ebeveynlerinin güçlü iş ahlakından etkilendi. Annesi her gece işten sonra saatlerce evlerini temizleyip ertesi günün yemeklerini hazırlarken, babası da General Motors'da bir gününü bile boş geçirmeden ikinci el bir araba galerisinde kapıcılık yapıyor ve çöp topluyordu. Johnson, çöp toplama işinde sık sık babasına yardım ederdi ve kendisine "Çöp adam" diyen mahalle çocukları tarafından alay konusu edilirdi.[14] Annesi onu Yedinci Gün Adventist Kilisesi'nde yetiştirdi.[15][16]

Johnson basketbolu genç bir adamken sevmeye başladı. Büyürken en sevdiği basketbolcu, atletik yeteneğinden çok kazandığı şampiyonluklar nedeniyle hayranlık duyduğu Bill Russell'dı.[17] Ayrıca Earl Monroe ve Marques Haynes gibi oyuncuları da idol olarak görüyor[18] ve "tüm gün" antrenman yapıyordu.[19] Johnson atletik bir aileden geliyordu. Babası memleketi Mississippi'de lise basketbolu oynuyordu ve Johnson oyunun inceliklerini ondan öğrendi. Johnson'ın aslen Kuzey Karolina'lı olan annesi de çocukken basketbol oynuyordu ve kardeşlerini izleyerek büyüdü.[17][20]

Sekizinci sınıfa geldiğinde Johnson, basketbolda bir gelecek düşünmeye başladı. Ortaokulda dominant bir oyuncu haline gelen Johnson, bir keresinde bir maçta 48 sayı attı.[13] Johnson, çok başarılı bir basketbol takımı ve geçmişi olan ve aynı zamanda evinden sadece beş blok ötede bulunan Sexton Lisesi'nde oynamayı dört gözle bekliyordu. Siyahların çoğunlukta olduğu Sexton yerine,[21] beyazların çoğunlukta olduğu Everett Lisesi'ne gideceğini öğrendiğinde planları büyük bir değişikliğe uğradı.[22] Johnson'ın kız kardeşi Pearl ve erkek kardeşi Larry, bir önceki yıl Everett'e otobüsle gitmiş ve hoş bir deneyim yaşamamışlardı. Siyah öğrencileri taşıyan otobüslere taş atılması ve beyaz ebeveynlerin çocuklarını okula göndermeyi reddetmesi gibi ırkçılık olayları yaşandı. Larry, antrenman sırasında çıkan bir tartışmanın ardından basketbol takımından atılınca kardeşine oynamaması için yalvarmaya başladı. Johnson basketbol takımına katıldı ancak birkaç gün sonra yeni takım arkadaşlarının antrenman sırasında onu görmezden gelmesi, hatta topu ona vermemesi üzerine sinirlendi. Baş antrenör George Fox araya girmeden önce neredeyse başka bir oyuncuyla kavga edecekti. Sonunda Johnson durumunu kabullendi ve küçük siyah öğrenci grubu ona liderleri olarak baktı.[13] Otobiyografisi My Life'ta olayları hatırlarken, Everett'te geçirdiği zamanın onu nasıl değiştirdiğinden bahsetti:

Bugün geriye dönüp baktığımda, tüm resmi çok farklı görüyorum. Sexton'ı kaçırmaktan nefret ettiğim doğruydu. Ve ilk birkaç ay Everett'te perişan haldeydim. Ama Everett'e otobüsle gitmek başıma gelen en iyi şeylerden biri oldu. Beni kendi küçük dünyamdan çıkardı ve beyaz insanları nasıl anlayacağımı, onlarla nasıl iletişim kuracağımı ve onlarla nasıl başa çıkacağımı öğretti.[13]

Lise kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Johnson ilk kez 15 yaşında, Everett'te ikinci sınıf öğrencisiyken 36 sayı, 18 ribaund ve 16 asistle triple-double yaptığında "Magic" olarak adlandırıldı.[9] Maçtan sonra, Lansing State Journal'ın spor yazarı Fred Stabley Junior, Johnson'ın dindar bir Hıristiyan olan annesinin bu ismin kutsallığa aykırı olduğuna inanmasına rağmen ona bu lakabı taktı.[23] Lisedeki son sezonunda Johnson, Everett'i 27-1 galibiyet-mağlubiyet derecesine taşırken maç başına 28.8 sayı ve 16.8 ribaund ortalamaları tutturdu ve takımını eyalet şampiyonluğu maçında uzatmalarda zafere taşıdı.[24] Johnson şampiyonluk zaferini, bir önceki yaz bir trafik kazasında hayatını kaybeden en yakın arkadaşı Reggie Chastine'e adadı.[25] Yıllar sonra "O zamanlar kendimden şüphe ediyordum" diyerek bir basketbol oyuncusu ve bir insan olarak gelişiminde Chastine'e büyük pay verdi.[26] Johnson ve Chastine neredeyse her zaman birlikte basketbol oynadılar ve mahallede Chastine'in arabasıyla dolaştılar.[14] Chastine'in ölümünü öğrenen Magic, ağlayarak kontrolsüz bir şekilde evinden kaçtı.[26] Lise kariyerini iki kez Eyalet Karması'na seçilerek tamamlayan Johnson, o dönemde Michigan'dan çıkan en iyi lise oyuncusu olarak kabul ediliyordu.[25] Ayrıca 1977 Capital Classic'te oynadı ve McDonald's En İyi Liseli Amerikalılar Maçı'na seçildi.[27][28]

Kolej kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Johnson, Indiana ve UCLA gibi birçok üst düzey kolej tarafından seçilmesine rağmen, evine yakın bir yerde oynamaya karar verdi. Üniversite tercihi Doğu Lansing'deki Michigan ve Michigan State'ten yana oldu. Koç Jud Heathcote, ona oyun kurucu pozisyonunda oynayabileceğini söylediğinde Michigan State'e gitmeye karar verdi. Michigan State'in kadrosunda bulunan yetenekler de onu programa çekti.[29]

Johnson başlangıçta profesyonel olarak oynamayı hedeflemedi, bunun yerine iletişim bilimleri bölümüne ve televizyon yorumcusu olma arzusuna odaklandı. Geleceğin NBA oyuncuları Greg Kelser, Jay Vincent ve Mike Brkovich ile birlikte oynayan Johnson, birinci sınıf öğrencisi olarak maç başına 17,0 sayı, 7,9 ribaund ve 7,4 asist ortalamaları tutturdu ve Spartalıları 25-5'lik bir dereceye, Big Ten Konferansı şampiyonluğuna ve 1978 NCAA turnuvasına taşıdı.[9] Spartalılar Elit Sekiz'e ulaştı, ancak nihai ulusal şampiyon Kentucky'e kıl payı kaybetti.[30]

1978-79 sezonunda Michigan State bir kez daha NCAA turnuvasına katılmaya hak kazandı ve burada şampiyonluk maçına çıkarak son sınıf öğrencisi Larry Bird'ün liderliğindeki Indiana State ile karşılaştı. O güne kadar en çok izlenen kolej basketbolu maçında Michigan State, Indiana State'i 75-64 mağlup etti ve Johnson Final Four'un En İyi Oyuncusu seçildi.[24] O sezonki performansıyla 1978-79 All-American takımına seçildi.[31] Johnson, kolejde geçirdiği ve maç başına 17,1 sayı, 7,6 ribaunt ve 7,9 asist ortalamaları tutturduğu iki yılın ardından 1979 NBA Seçmeleri'ne katıldı.[32]

Profesyonel kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

Çaylak sezonu (1979-1980)[değiştir | kaynağı değiştir]

Johnson, 1979 yılında Los Angeles Lakers tarafından ilk sıradan seçildi. Johnson, Lakers'a katılmanın "en şaşırtıcı" yanının, takımın 7 ft 2 in (2.18 m) pivotu olan ve NBA tarihinin en skorer oyuncusu haline gelen Kareem Abdul-Jabbar ile birlikte oynama şansı olduğunu söyledi.[33][34] Abdul-Jabbar'ın dominasyonuna rağmen Lakers'la şampiyonluk kazanamamıştı ve Johnson'ın bu hedefe ulaşmalarına yardımcı olması bekleniyordu.[35] Lakers koçu Jack McKinney, bazı analistlerin forvet oynaması gerektiğini düşündüğü 1.90 boyundaki (2.06 m) çaylak Johnson'ı, mevcut oyun kurucu Norm Nixon zaten ligin en iyilerinden biri olmasına rağmen, Johnson'ı oyun kurucu olarak görevlendirdi.[36][37] Johnson, sezon boyunca maç başına 18,0 sayı, 7,7 ribaund ve 7,3 asist ortalamaları tutturdu, NBA En İyi Çaylak Beşi'ne seçildi ve NBA All-Star Maçı'nın ilk beşinde yer aldı.

Lakers normal sezonda 60-22'lik bir derece elde etti ve 1980 NBA Finalleri'nde forvet Julius Erving'in liderliğindeki Philadelphia 76ers ile karşılaştı. Lakers seride 3-2 öne geçti ancak seride maç başına 33 sayı ortalaması tutturan Abdul-Jabbar,[38] 5. maçta ayak bileğini burktu ve 6. maçta oynayamadı.[35][36] Sezon başında geçirdiği ölümcül bisiklet kazasının ardından McKinney'nin yerine geçen koç Paul Westhead, 6. maçta Johnson'ı pivotta başlatmaya karar verdi; Johnson 123-107 kazanılan maçta 42 sayı, 15 ribaund, 7 asist ve 3 top çalma kaydederken, maç boyunca farklı zamanlarda gard, forvet ve pivot oynadı.[35] Johnson, NBA Finalleri MVP'si ödülünü kazanan tek çaylak oyuncu oldu ve bu performansı halen NBA tarihinin en iyilerinden biri olarak kabul edilmektedir.[1][39][40] Johnson ayrıca NCAA ve NBA şampiyonluklarını arka arkaya kazanan dört oyuncudan biri oldu.[41]

Kişisel hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

2014'te Johnson, eşi Cookie ile birlikte

1981 yılında Johnson, Melissa Mitchell'den Andre Johnson doğduğunda bir erkek çocuk babası oldu. Andre annesi tarafından büyütülmesine rağmen, her yaz Johnson'ı ziyaret etti ve daha sonra Magic Johnson Enterprises'da pazarlama direktörü olarak çalıştı.[42]

1991 yılında Johnson, Earlitha "Cookie" Kelly ile Lansing'de Thomas, Aguirre ve Herb Williams'ın da katıldığı küçük bir düğünle evlendi.[43] Johnson ve Cookie'nin açık eşcinsel olan ve "Rich Kids of Beverly Hills" adlı reality şovun yıldızı olan Earvin III ("EJ") adında bir oğulları vardır.[44] Çift, 1995 yılında Elisa adında bir kız çocuğu evlat edindi.[45] Johnson, Beverly Hills'te ikamet etmekte ve Dana Point, Kaliforniya'da bir tatil evi bulunmaktadır.[46][47] Ayrıca Johnson bir Hristiyandır[48] ve inancının hayatındaki "en önemli şey" olduğunu belirtti.[49]

2010 yılında Johnson ve LeBron James, Dwyane Wade ve Bill Russell gibi o zamanki ve eski NBA oyuncularının yanı sıra WNBA'den Maya Moore, Başkan Barack Obama ile birlikte savaşta yaralanan bir grup askeri birlik için gösteri amaçlı bir basketbol maçı oynadı. Maç, Fort McNair'deki bir spor salonunda oynandı ve Başkan'ı takip eden muhabirlerin içeri girmesine izin verilmedi. Basketbol maçı Obama'nın 49. doğum gününü kutlamak için düzenlenen diğer şenliklerin bir parçasıydı.[50]

Jerry Buss ile ilişkisi[değiştir | kaynağı değiştir]

Johnson'ın, akıl hocası ve baba figürü olarak gördüğü Lakers'ın sahibi Jerry Buss ile son derece yakın bir ilişkisi vardı.[51] Buss'ı "ikinci babası" ve "en iyi arkadaşlarından biri" olarak nitelendiren Johnson, 2013 yılında kanserden ölümünden sadece birkaç ay önce Buss'ı hastanede beş saat ziyaret etti. Buss'ın ölümünden birkaç saat sonra basına konuşan Johnson, "Dr. Jerry Buss olmadan Magic de olmaz" diyerek duygusal bir konuşma yaptı.[52]

Buss, takımı 1979'da Jack Kent Cooke'tan satın aldı, kısa bir süre sonra da Johnson'ı 1979 NBA Seçmeleri'nde 1. sıradan seçti. Buss, Johnson'a özel bir ilgi göstererek onu Los Angeles'taki önemli iş bağlantılarıyla tanıştırdı ve Lakers organizasyonunun nasıl yürütüldüğünü gösterdikten sonra 1994 yılında Johnson'a takımın hisselerini sattı.[52] Johnson, Buss'ın kendisine Los Angeles Dodgers'ın sahibi olmasını sağlayan iş deneyimini kazandırdığını söyledi.[52][53]

Buss, 1991'de HIV teşhisini açıklayan Johnson'ı destekledi ve Johnson'ı organizasyona yakın tutmaktan, onu yarı-sahip ve hatta koç olarak getirmekten asla çekinmedi. Johnson koçluk yapmayı hiçbir zaman ciddi olarak düşünmedi ama 1994'te Buss'un isteği üzerine Lakers'ta baş antrenörlük pozisyonunu kabul etti. Buss, 1992 yılında Johnson'a ligin en çok kazanan oyuncusu olmadığı yılların intikamı olarak yılda 14 milyon dolarlık bir kontrat verdi. Johnson'ın 1992-93 NBA sezonundan önce emekli olması bu sözleşmeyi geçersiz kılsa da, Buss kendisine ödeme yapılmasında ısrar etti. Bu düzenleme Johnson'ın herhangi bir ek maaş almadan takıma koçluk yapmasına izin verdi.[54] Johnson koçluk görevine son verdikten sonra, Buss ona Lakers'ın %4 hissesini 10 milyon dolara sattı ve Johnson takım yöneticisi olarak görev yaptı.[52]

Medya figürü oluşu ve ticari faaliyetleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Johnson, 2013'te George R. Brown Kongre Merkezi'nde bir konuşma yapıyor

1997 yılında yapım şirketi Magic Johnson Entertainment, TV kanalı Fox ile bir anlaşma imzaladı.[55] 1998'de Johnson, Fox kanalında "The Magic Hour" adlı bir gece yarısı talk şovu sundu, ancak program düşük reytingler nedeniyle iki ay sonra iptal edildi.[56] Talk şovunun iptal edilmesinden kısa bir süre sonra Johnson bir plak şirketi kurdu. Başlangıçta Magic 32 Records olarak adlandırılan plak şirketi, Johnson'ın 2000 yılında MCA ile ortak bir girişim imzalamasıyla Magic Johnson Music olarak yeniden adlandırıldı. Magic Johnson Music, ilk olarak R&B sanatçısı Avant ile anlaştı.[57][58] Johnson ayrıca şirketi Magicworks aracılığıyla Janet Jackson'ın Velvet Rope Tour'unun ortak sponsorluğunu üstlendi.[59] Ayrıca motivasyon konuşmacısı olarak çalıştı[60] ve 2008'de ESPN'in NBA Countdown programında stüdyo analisti olmadan önce,[61] yedi yıl boyunca Turner Network Television'da NBA yorumculuğu yaptı.[62]

Johnson, net değeri 700 milyon dolar olan bir holding şirketi olan Magic Johnson Enterprises'ı yönetmektedir.[42] Şirketinin yan kuruluşları arasında bir prodüksiyon şirketi olan Magic Johnson Productions, ülke çapında bir sinema salonu zinciri olan Magic Johnson Theaters ve bir film stüdyosu olan Magic Johnson Entertainment bulunmaktadır.[63] Bu iş girişimlerine ek olarak Johnson, düşük gelirli insanların tasarruf etmelerine ve elektronik ticarete katılmalarına yardımcı olmayı amaçlayan ön ödemeli bir MasterCard olan Magic Card'ı da yarattı. 2006 yılında Johnson, Sodexo USA ile Sodexo-Magic adında bir sözleşmeli yemek servisi kurdu.[64][65] 2004 yılında Johnson ve ortağı Ken Lombard, Magic Johnson Theaters'ı Loews Cineplex Entertainment'a sattı.

Johnson hâlen Lakers'ta oynarken basketboldan sonraki hayatını düşünmeye başladı. Neden bu kadar çok sporcunun iş hayatında başarısız olduğunu merak etti ve tavsiye aradı. NBA'deki yedinci sezonunda Creative Artists Agency'nin CEO'su Michael Ovitz ile bir görüşme yaptı. Ovitz onu iş dergilerini okumaya başlaması ve elindeki tüm bağlantıları kullanması için teşvik etti. Johnson, iş dünyası hakkında öğrenebileceği her şeyi öğrendi ve sık sık yol seyahatleri sırasında şirket yöneticileriyle bir araya geldi.[66] Johnson'ın ilk iş girişimi olan Magic 32 adlı üst düzey spor malzemeleri mağazası,[66] sadece bir yıl sonra battı ve ona 200.000 dolara mal oldu.[67] Bu deneyim ona müşterilerini dinlemeyi ve hangi ürünleri istediklerini öğrenmeyi öğretti. Johnson, özellikle sinema salonları ve Starbucks ile kurduğu ortaklık aracılığıyla, yetersiz hizmet alan bölgelerde yeniden geliştirme fırsatları yaratarak kentsel topluluklara nasıl yatırım yapılacağı konusunda öncü bir ses haline geldi. Starbucks CEO'su Howard Schultz'a, kahve dükkanlarını kentsel alanlarda başarılı bir şekilde açabileceği fikriyle gitti. Schultz'a küçük grupların muazzam satın alma gücünü gösterdikten sonra Johnson, kişi başına ortalama satışların üzerinde rapor veren 125 Starbucks mağazasını satın almayı başardı. Urban Coffee Opportunities adı verilen ortaklık, Starbucks'ı Detroit, Washington, D.C., Harlem ve Los Angeles'ın Crenshaw Bölgesi gibi yerlere yerleştirdi. 2010 yılında Johnson, mağazalarda kalan payını şirkete geri satarak on iki yıllık başarılı bir ortaklığı sona erdirdi.[68][69] Johnson ayrıca Canyon-Johnson ve Yucaipa-Johnson fonları aracılığıyla kentsel gayrimenkullere de yatırım yaptı.[70] Forbes'a göre Johnson, 2023 yılında milyarder oldu.[71]

Spor takımı sahipliği[değiştir | kaynağı değiştir]

Ocak 2012'de Johnson, Guggenheim Partners ve Stan Kasten ile birlikte Los Angeles Dodgers beyzbol takımının mülkiyeti için teklif verdi.[72] Mart 2012'de Johnson'ın sahip olduğu grubun, Dodgers'ı satın alma işlemlerini tamamladığı açıklandı.[73] Film yöneticisi Peter Guber'in de dahil olduğu Johnson liderliğindeki grup, Dodgers için 2 milyar dolar ödedi. Johnson sahiplik grubunun yüzü olarak kabul edilirken, kontrol sahibi Mark Walter'dır.[74] Dodgers, 2020 Dünya Serisi'ni kazandı.[75]

Johnson ve Guber aynı zamanda Dayton, Ohio'da bulunan ve profesyonel sporlar için bir rekor olan 1.000'den fazla maçı arka arkaya kapalı gişe oynayan A sınıfı bir ikinci lig beyzbol takımı olan Dayton Dragons'un da ortaklarıydı.[76] Johnson ve Guber, Dragons'taki hisselerini 2014 yılında sattı.[77] Johnson, Guggenheim ile birlikte 2014 yılında WNBA'den Los Angeles Sparks'ın satın alınmasında da yer aldı.[78] Bu nedenle Johnson, 2014 yılında ESPNW'nin Impact 25'inden biri olarak seçildi.[79] 2016'da sahibi olduğu takımla WNBA şampiyonluğunu kazandı.[80] Johnson, Major League Soccer (MLS) ligi genişleme takımlarından Los Angeles FC'nin ortak sahibi olduğunu duyurdu. 2018'de maçlara başlayan takım 2022'de MLS Kupası'nı kazandı.[81][82][83][84]

Johnson, 2023 yılında Josh Harris başkanlığındaki bir gruba 240 milyon dolar yatırım yaparak National Football League (NFL) ekibi Washington Commanders'ı 6,05 milyar dolara satın aldı ki bu rakam bir spor takımı için ödenen en yüksek fiyattı.[85][86] Ömrü boyunca NFL'in hayranı olan Johnson, bunu bir "rüya" ve iş kariyerinin en büyük başarısı olarak değerlendirdi.[87] Johnson daha önce Miami Dolphins ve Las Vegas Raiders'ı satın almak isteyen diğer gruplarla görüşmelerde bulunmuştu. 2022'de Denver Broncos için başarısızlıkla sonuçlanan teklifte Harris ile bir araya geldi ve ona katıldı.[85]

Siyaset[değiştir | kaynağı değiştir]

A middle-aged Caucasian woman shakes the hand of a tall black man.
2003 yılında Johnson, AIDS'lilere yönelik federal yardımı görüşmek üzere Nancy Pelosi ile bir araya geldi.

Johnson, Demokrat Parti'nin bir destekçisidir. 2006 yılında Kaliforniya Valiliği için Phil Angelides'i kamuoyu önünde destekledi.[88] Hillary Clinton'ı 2008 başkanlık kampanyası sırasında destekledi[89] ve 2010 yılında Barbara BoxerABD Senatosu'na yeniden seçilme yarışında destekledi.[90] 2012 yılında Barack Obama'yı başkanlık için destekledi.[91] 2013'te başarısız Los Angeles belediye başkan adayı Wendy Greuel'i destekledi ve kampanya reklamlarında yer aldı. 2015 yılında Hillary Clinton'ı ikinci başkanlık kampanyasında bir kez daha destekledi. Hillary Clinton'ın başkanlık kampanyası için 22 Ağustos 2016 tarihinde bir bağış toplama etkinliğine ev sahipliği yaptı.[92]

Başarıları ve ödülleri[değiştir | kaynağı değiştir]

A five-point star engraved on a tile. In the center of the star are the words "EARVIN MAGIC JOHNSON". An image of a movie camera is etched directly below these words, though still in the star.
Johnson'ın Hollywood Şöhret Kaldırımı yıldızı
A display of yellow basketball jerseys bearing the names and uniform numbers of players
Johnson'ın 32 numaralı forması 1992 yılında Lakers tarafından emekliye ayrıldı.

NBA[değiştir | kaynağı değiştir]

NCAA[değiştir | kaynağı değiştir]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Bibliyografi[değiştir | kaynağı değiştir]

Biyografiler[değiştir | kaynağı değiştir]

Johnson'un otobiyorafisi Johnson, Earvin (1992). Magic Johnson: My Life. Random House. ISBN 0449222543.  Diğer biyografiler:

Eğitim kitapları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b "Daily Dime: Special Edition – The 10 Greatest Point Guards Ever". ESPN. 11 Mayıs 2006. 16 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2007. 
  2. ^ Bailey, Andy. "NBA All-Time Player Rankings: Top 10 Point Guards". Bleacher Report. 18 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ağustos 2020. 
  3. ^ The Athletic NBA Staff (23 Şubat 2022). "NBA 75: Top 75 NBA players of all time, from MJ and LeBron to Lenny Wilkens". The Athletic. 7 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022. 
  4. ^ Oram, Bill (14 Şubat 2022). "NBA 75: At No. 5, Magic Johnson combined dazzling playmaking with charisma to lead the Showtime Lakers to five titles". The Athletic. 17 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022. 
  5. ^ Greer, Jordan (16 Eylül 2022). "Magic Johnson vs. Stephen Curry: Does Warriors star have stats case to surpass Lakers legend as GOAT point guard?" (İngilizce). Sporting News. 28 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2022. 
  6. ^ "NBA & ABA Career Leaders and Records for Assists Per Game". Basketball Reference. 28 Mart 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2022. 
  7. ^ "All Time Leaders: Assists Per Game". NBA.com. Turner Sports Interactive, Inc. 26 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2009. 
  8. ^ "NBA & ABA Career Playoff Leaders and Records for Assists Per Game". Basketball Reference. 13 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2022. 
  9. ^ a b c d "Magic Johnson Bio". NBA Encyclopedia: Playoff Edition. 20 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2009. 
  10. ^ "Daily Dime: Special Edition - The 10 Greatest Point Guards Ever". ESPN. 24 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2009. 
  11. ^ Haire, Thomas (1 Mayıs 2003). "Do You Believe in 'Magic'?". Response Magazine. Questex Media Group, Inc. 26 Ekim 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2008. 
  12. ^ Eldridge, Earle (8 Kasım 2004). "Rebounding from basketball court to boardroom". USA Today. 10 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2009. 
  13. ^ a b c d Johnson, Earvin "Magic" (2009). My Life (İngilizce). Random House. ISBN 978-0-307-55817-6. 31 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2024. 
  14. ^ a b "The Meaning of Magic". CoachGeorgeRaveling.com (İngilizce). 20 Ağustos 2012. 28 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  15. ^ Hyman, Ramona; McChesney, Andrew (18 Mayıs 2016). "Magic Johnson Shows Gratitude to Adventists With $550,000 Donation". Adventist Review. 3 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2023. 
  16. ^ Katz, Jesse (1 Ekim 2003). "Master of Illusion". Los Angeles Magazine. 13 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2023. 
  17. ^ a b Roselius, Chris J. (2011). Magic Johnson: Basketball Star & Entrepreneur (İngilizce). ABDO. ISBN 978-1-61714-945-0. 11 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2024. 
  18. ^ Johnson, Earvin "Magic"; William Novak (1999). My Life. Black Book Company. s. 14. ISBN 1-902799-01-1. 
  19. ^ "Magic Johnson Bio". NBA Encyclopedia: Playoff Edition. 26 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2008. 
  20. ^ Springer, Steve (5 Haziran 2002). "Could It Be Magic?". Los Angeles Times. 18 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2022. 
  21. ^ McClelland, Edward; McClelland, Ted (2013). Nothin' But Blue Skies: The Heyday, Hard Times, and Hopes of America's Industrial Heartland (İngilizce). Bloomsbury Publishing USA. ISBN 978-1-60819-529-9. 11 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2024. 
  22. ^ "Detroit Board's Busing Decision Termed 'Unwise'". The Argus-Press. 12 Temmuz 1973. Erişim tarihi: 27 Haziran 2023. [ölü/kırık bağlantı]
  23. ^ Zillgitt, Jeff (27 Eylül 2002). "Magic Memories of a Real Star". USA Today. 1 Ekim 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Kasım 2007. 
  24. ^ a b c Schwartz, Larry. "Magic made Showtime a show". ESPN. 21 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2022. 
  25. ^ a b Atkins, Harry (28 Mart 1977). "State Basketball Championships Are Now History". The Argus-Press. Associated Press. Erişim tarihi: 27 Haziran 2023. [ölü/kırık bağlantı]
  26. ^ a b Smith, Gary (12 Şubat 1996). "True Lies". Sports Illustrated (İngilizce). 3 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  27. ^ "Boy's Alumni" (PDF). McDonald's All-American Game. 7 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  28. ^ "The Origin of the McDonalds All American Game". ESPN. 26 Şubat 2003. 5 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Nisan 2023. 
  29. ^ Johnson, Earvin "Magic"; William Novak (1999). My Life. Black Book Company. s. 48. ISBN 1-902799-01-1. 
  30. ^ "1978 Men's NCAA basketball tournament". CBS Sports. 30 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2008. 
  31. ^ "Consensus All-America Teams (1969–70 to 1978–79)". Sports-Reference. 18 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Eylül 2017. 
  32. ^ a b c d e f g "Magic Johnson Statistics". Basketball-Reference. 7 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2007. 
  33. ^ Johnson, Earvin "Magic"; William Novak (1999). My Life. Black Book Company. s. 113. ISBN 1-902799-01-1. 
  34. ^ "Regular Season Records: Points". National Basketball Association. 12 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2022. 
  35. ^ a b c "Rookie Makes the Lakers Believe in Magic". NBA Encyclopedia: Playoff Edition. 12 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2022. 
  36. ^ a b Helin, Kurt (5 Mart 2014). "The Extra Pass: Talking "Showtime" Lakers with author Jeff Pearlman". NBC Sports. 19 Aralık 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2018. 
  37. ^ Ramsay, Jack (2004). Dr. Jack's Leadership Lessons Learned From a Lifetime in Basketball. John Wiley & Sons. s. 98. ISBN 978-0-471-46929-2. 
  38. ^ "1980 NBA Finals Composite Box Score". Basketball-Reference. 12 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Şubat 2009. 
  39. ^ "NBA's Greatest Moments: Magic Fills in at Center". NBA Encyclopedia: Playoff Edition. 12 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2022. 
  40. ^ McCallum, Jack (2 Haziran 2006). "Star time". Sports Illustrated. 10 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Haziran 2019. 
  41. ^ "Magic Johnson timeline". USA Today. 11 Temmuz 2001. 10 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2008. 
  42. ^ a b Rovell, Darren (8 Ekim 2005). "Passing on the Magic". ESPN. 25 Kasım 2005 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2008. 
  43. ^ Lazenby, s. 281.
  44. ^ "Earvin Johnson III, Magic Johnson's Gay Son, Goes Public With Boyfriend, Parents Very Proud (Video)". The Huffington Post. 3 Nisan 2013. 4 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2019. 
  45. ^ Brozan, Nadine (26 Ocak 1995). "Chronicle". The New York Times. 17 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2008. 
  46. ^ Haldeman, Peter (Aralık 2009). "Magic Johnson's House in Southern California". Architectural Digest. 4 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ocak 2020. 
  47. ^ Ryon, Ruth (21 Kasım 2007). "Hot property: For Magic Johnson, Dana Point vacation home's a slam dunk". The Mercury News. 16 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Şubat 2020. 
  48. ^ "Magic Johnson on Jeremy Lin: 'God is Good'". 20 Şubat 2012. 17 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ocak 2024. 
  49. ^ "Magic Johnson Testifies His Christian Faith in God at Connecticut Huskies vs. Michigan State Spartans NCAA's March Madness 2014 Game". 18 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Ocak 2024. 
  50. ^ "Magic Johnson, NBA all-stars join Obama, play hoops for troops". The Christian Science Monitor. 3 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  51. ^ "Report: Johnson to became part owner of Lakers". Ocala Star-Banner. 27 Haziran 1994. Erişim tarihi: 27 Haziran 2023. [ölü/kırık bağlantı]
  52. ^ a b c d Plaschke, Bill (19 Şubat 2013). "To Magic Johnson, Jerry Buss was friend, mentor and 'second father'". Los Angeles Times (İngilizce). 11 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  53. ^ "Magic says Buss made him the man he is today" (İngilizce). Associated Press. 20 Şubat 2013. 11 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  54. ^ "Magic coaching stint short term?". The Argus-Press. 24 Mart 1994. Erişim tarihi: 27 Haziran 2023. [ölü/kırık bağlantı]
  55. ^ Fleming, Michael (12 Şubat 1997). "Fox hopes to create pix Magic". Variety. 4 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Kasım 2020. 
  56. ^ "'Magic Hour' Canceled". The New York Times. 8 Ağustos 1998. 8 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Mayıs 2008. 
  57. ^ Hochman, Steve (13 Şubat 2000). "Magic Johnson Gives His Label an Assist". Los Angeles Times. 8 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2022. 
  58. ^ "The Biography of Avant". Poem Hunter (İngilizce). 5 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2013. 
  59. ^ "Magic Johnson Starts Own Record Label". Chicago Tribune. 7 Ekim 1998. 17 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2022. 
  60. ^ Springer, Steve (7 Kasım 2001). "Magic's Announcement: 10 years later, a real survivor". Los Angeles Times. s. D1. 
  61. ^ Sandomir, Richard (14 Ekim 2008). "Sports Briefing – Pro Basketball; Magic Johnson Signs With ESPN". The New York Times. 17 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2022. 
  62. ^ "Magic Johnson joins ESPN, ABC as NBA studio analyst". ESPN. 13 Ekim 2008. 22 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2022. 
  63. ^ Walk, Gary Eng (7 Ekim 1998). "Musical Magic?". Entertainment Weekly. 22 Aralık 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2022. 
  64. ^ "About us – Sodexo Magic". sodexomagic.com. 15 Mayıs 2010. 15 Mayıs 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  65. ^ Elan, Elissa (8 Aralık 2009). "Magic Johnson on his growing foodservice business". nrn.com. 10 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2017. 
  66. ^ a b "Magic Touch: Magic Johnson's Fast Break Into Business". Success. 4 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  67. ^ "Magic Johnson Offers Business Wisdom". Precinct Reporter. 4 Ağustos 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  68. ^ "Starbucks Acquires Remaining Interest in Magic Johnson Enterprises' Urban Coffee Opportunities (UCO)" (İngilizce). Starbucks. 21 Ekim 2010. 23 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  69. ^ Turner, Brad (19 Ekim 2010). "Magic Johnson sells his 105 Starbucks franchises". Los Angeles Times. 12 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  70. ^ Llovio, Louis (27 Eylül 2012). "Magic Johnson wows the crowd and talks minority-owned businesses". Richmond Times-Dispatch. 8 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Şubat 2019. 
  71. ^ Gonzalez, Isabel (30 Ekim 2023). "Magic Johnson becomes fourth athlete billionaire: Lakers icon joins Michael Jordan, LeBron James, Tiger Woods". CBS Sports (İngilizce). 9 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Kasım 2023. 
  72. ^ Plaschke, Bill (2 Aralık 2011). "Magic Johnson leads dream team bidding for Dodgers". Los Angeles Times. 17 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2022. 
  73. ^ "Dodgers sold to Magic Johnson group". ESPN. 28 Mart 2012. 17 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2022. 
  74. ^ Shaikin, Bill; Wharton, David (27 Mart 2012). "Magic Johnson-led group is picked as Dodgers' next owner". Los Angeles Times. 17 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Mayıs 2022. 
  75. ^ Shaikin, Bill (30 Ekim 2020). "From bankruptcy to a World Series title: Dodgers' ascension is Magic". Los Angeles Times. 16 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Kasım 2020. 
  76. ^ Fisher, Mark (2 Temmuz 2014). "New Dragons owners say they won't mess with success". Dayton Daily News (İngilizce). 3 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  77. ^ Heath, Thomas (13 Temmuz 2014). "Capital Buzz: D.C. businessman buying Dayton baseball team". The Washington Post (İngilizce). 21 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  78. ^ Rohlin, Melissa (4 Şubat 2014). "Magic Johnson and other Dodgers owners purchase the Sparks". Los Angeles Times. 18 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Aralık 2019. 
  79. ^ "Magic Johnson, 55, Los Angeles Sparks Co-Owner". ESPN. 18 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Aralık 2014. 
  80. ^ Dougherty, Jesse (20 Ekim 2016). "Sparks defeat Lynx for first WNBA championship since 2002". Los Angeles Times. 3 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Aralık 2019. 
  81. ^ "Magic Johnson, Mia Hamm among owners of new L.A. pro soccer team". Los Angeles Times (İngilizce). 30 Ekim 2014. 31 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2013. 
  82. ^ "MLS Wants Fans' Help To Pick Team Name, Logo For New 'LA Football Club'" (İngilizce). CBS News. 30 Ekim 2014. 11 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  83. ^ "Los Angeles Football Club". Magic Johnson.com. 6 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Kasım 2022. 
  84. ^ "Justin Bieber, Magic Johnson, Will Ferrell among many stars at MLS Cup 2022". Major League Soccer. 5 Kasım 2022. 25 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Kasım 2022. 
  85. ^ a b Friend, Tom (31 Temmuz 2023). "Commanders deal a Magic moment". Sports Business Journal. 5 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ağustos 2023. 
  86. ^ Jhabvala, Nicki (20 Temmuz 2023). "The Commanders sale was so complicated, it was 'like 20 deals in one'". The Washington Post. 9 Eylül 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2023. 
  87. ^ Maske, Mark; Jhabvala, Nicki (20 Temmuz 2023). "NFL owners approve sale of Commanders from Daniel Snyder to Josh Harris". The Washington Post. 20 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Temmuz 2023. 
  88. ^ Finnegan, Michael. "Magic Johnson backs Angelides for Governor". Angelides. 29 Kasım 2005. 22 Aralık 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2007. 
  89. ^ "Magic Johnson, Bill Clinton team up for Hillary". USA Today. 20 Aralık 2007. 10 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2008. 
  90. ^ "Magic Johnson Backing Barbara Boxer for US Senate". Third Age. 11 Ağustos 2010. 18 Ağustos 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  91. ^ "Magic Johnson Endorses President Barack Obama" (İngilizce). WAMJ. 5 Kasım 2012. 3 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2023. 
  92. ^ "Hillary Clinton Fundraisers Coming to Beverly Hills". The Beverly Hills Courier. 3 Ağustos 2016. 25 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ağustos 2023. 
  93. ^ "Magic Johnson now has championship rings in the NBA, MLB and WNBA". Bardown. 28 Ekim 2020. 16 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Aralık 2020. 
  94. ^ "Magic Johnson". NBA. 21 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2021. 
  95. ^ a b "Earvin (Magic) Johnson Jr". Michigan Sports Hall of Fame. 11 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ocak 2021. 
  96. ^ Thorbecke, Catherine (17 Kasım 2021). "Iconic Staples Center changing its name to Crypto.com Arena in reflection of changing times". ABC News. 17 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Ağustos 2022. 
  97. ^ Goldsberry, Kirk (12 Mayıs 2022). "NBA unveils new trophies, awards honoring Larry Bird, Magic Johnson, Bob Cousy, Oscar Robertson". ESPN. 15 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Haziran 2022. 
  98. ^ "Crews move MSU's Magic Johnson statue". The Detroit News. 27 Mayıs 2016. 16 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ocak 2021. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]