Polisakkarit

Polisakkaritler, birden fazla ve ayrı (birleşik olmayan) monosakkaritin glikozit bağıyla birleşmesiyle oluşan kimyasal maddelerdir. Glikoz birimlerinin farklı şekilde bağlanması polisakkaritler arasında farklı özelliklerin doğmasına neden olur. Bu da kohezyonu destekler. Çok sayıda (n tane) monosakkaritin “n-1” adet su molekülü kaybetmesiyle meydana gelen büyük moleküllü bileşiklerdir. “Kompleks şekerler” de denir.

n. Monosakkarit → Polisakkarit + (n-1) H₂O

Yalnız heksoz veya pentoz birimlerinden meydana gelenler olduğu gibi, bazıları da hem heksoz hem pentoz birimleri ihtiva ederler. Heksozlardan türeyenlerin genel formülü (C₆H₁₀O₅)_n, pentoz ihtiva edenler ise (C₅H₈O₄)_n şeklinde gösterilir.

Polisakkaritler tatsız olup çoğu suda erimez. En önemlileri; nişasta, glikojen ve selülozdur. Çok sayıda glikoz molekülünün birleşmesinden türemişlerdir. Meydana gelişleri

n.(C₆H₁₂O₆) ® (C₆H₁₀O₅)_n. H₂O + (n-1) H₂O

şeklinde gösterilebilir. Aralarındaki fark, glikoz moleküllerinin sayısı ve birbirlerine farklı bağlanış biçimleridir.

Başlıca polisakkaritler

• Glikojen: Karaciğerde ve kaslarda depolanır.
• Selüloz: Bitkilerde bulunur. Hücre çeperinin yapısına katılır. Sindirimi zordur. İnsanlar ve hayvanlar sindiremez ama otçul hayvanlar bağırsaklarında bulunan bakteriler sayesinde selülozu sindirebilir.
• Kitin: Böceklerin dış iskeletini oluşturur.
• Nişasta: Bitkilerde depo edilir. Özellikle tahıllar ile patateste bol bulunur.