Mehmed Zahid Kotku

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Mehmed Zahid Kotku (1897, Bursa - 13 Kasım 1980, İstanbul), İslam âlimi, yazar, din adamı, vaiz, Nakşibendi şeyhi.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ailesi Şirvân'a bağlı, eski bir hanlık merkezi olan Nuha'dandır. Kafkasya'da bir dağ eteğinde bulunan ve ipekçiliği ile meşhûr olan bu yöreden Osmanlı-Rus Harbi sonrasında Anadolu'ya 1897`de göç eden Müslümanlarla gelmişlerdir. Bursa'ya geldiğinde henüz 16 yaşında olan babası İbrahim Efendi, Bursa Hamza Bey Medresesinde tahsil görüp çeşitli yerlerde imamlık yapmıştır. 1929 yılında vefat etmiştir. Annesi Sabire Hanım da Mehmet Zahid Kotku henüz 3-4 yaşlarında iken vefat etmiştir.[1]

İlk ve orta öğretimini Bursa'da tamamladı. 1.Dünya Savaşı sebebiyle 18 yaşında askere çağrılmış, Suriye cephesinde uzun yıllar askerlik yapmıştır. Ağabeyi Ahmet Şakir Efendi de Kudüs ve Çanakkale cephelerinde savaştıktan sonra 28 yaşında cephede hastalanarak şehit olmuştur.[1] Askerden döndükten sonra İstanbul'da dini toplantılara katılmaya başladı. Gümüşhanevi Dergahında Ömer Ziyaüddin ed-Dağıstanî'nin öğrencisi oldu. Çeşitli yerlerde imamlık ve hatiplik yaptı. Tekke, zaviye ve türbelerin kapatılmasından sonra Bursa'ya döndü ve 1952 yılına kadar orada kaldı.

İskenderpaşa Cemaati[değiştir | kaynağı değiştir]

İstanbul'a döndükten sonra çeşitli camilerde ve son olarak İskenderpaşa Camii'nde imamlık ve hatiplik yapmaya başladı.

Çevresince çok sevilen ve vaazları ilgiyle izlenen Kotku'nun tebliğ misyonu cemaati mensuplarınca benimsenerek cemaate dönüştü. Böylece başlayan İskenderpaşa Cemaati adını vaazların başladığı İskenderpaşa Camii'nden aldı.

Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Mehmed Zahid Kotku'nun Süleymaniye Camii'nin haziresindeki mezarı.

Mehmet Zahid Kotku kalmak üzere 1979 yılında gittiği, Hicaz'dan 1980 yılında ağır hastalıkları sebebiyle geri dönmüş, 13 Kasım 1980'de vefat etmiştir. 14 Kasım 1980 günü Süleymaniye Camii'nde çok kalabalık bir topluluğun eşliğinde kılınan cenaze namazının ardından Süleymaniye Camii haziresine defnedilmiştir.[1]

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Kitapları

  • Tasavvufî Ahlâk (5 Cild)
  • Cennet Yolları
  • Mü'minlere Vaazlar (2 Cild)
  • Ehl-i Sünnet Akaidi
  • Ana Baba Hakları
  • Hadislerle Nasihatlar (2 Cild)
  • Nefsin Terbiyesi
  • Tezkiretül-Evliyâ Tercümesi
  • Risâle-i Hàlidiyye Tercümesi
  • Cihad
  • Evrâd-ı Şerif
  • Faydalı Dualar ve 32 Farz Mecmuası
  • Yemek Âdâbı[2]

Konuşmalarından Hazırlanan Kitaplar

  • Zikrullahın Faydaları
  • Özel Sohbetler
  • Peygamber Efendimiz
  • Tenbihler
  • Ölüm
  • Zulüm
  • Tevbe
  • İlim

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]