Tebliğ

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Tebliğ terimi, sözcük anlamıyla “duyurma, bildirme, haber verme” anlamına gelir. Terim dinî, felsefî ve spiritüalist literatürlerde az çok farklı anlamlarda kullanılmıştır.

Dinde tebliğ[değiştir | kaynağı değiştir]

"Be-leğa" fiilinden gelen bu terim, Peygamberler’in vazifeleriyle ilgili olarak, aldıklarını aktarma, bildirme, haber verme anlamında kullanılır. Çoğulu tebligattır, “bildirilenler” anlamında kullanılır. Peygamberler’in vazifesi yalnızca bildirmektir; kabul konusunda zorlamazlar; yani bildirdiklerini insanların kabul edip etmemeleri ve sonuçlar Allah’a bırakılır.

Spiritüalizm’de tebliğ[değiştir | kaynağı değiştir]

Deneysel ruhçulukta tebliğ terimi yalnızca, “aşkın (müteal) irtibat”la alınmış çok değerli bilgiler içeren mesajları ifade etmek üzere kullanılır. Ruhçulara göre, tekamül düzeyi çok yüksek varlıklardan,” ruhsal plan”lardan alınmamış, teşevvüşteki bedensiz varlıklardan alınmış bilgilere, felsefî-fikrî bir havaya bürünmüş olsalar da veya içinde gelecek hakkında sonradan doğrulanan kehanetler bulunsa da, tebliğ denilemez.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Baran İslam Ansiklopedisi
  • Ruh ve Kainat, Bedri Ruhselman