Nakşibendilik

; İslam;
	İnançlar
	Allah; Allah'ın varlığı ve birliği; Melekler; Kutsal kitaplar; Muhammed peygamber ve; diğer İslam peygamberleri; Ahiret; Kader
	Temel ibadetler
	Şehadet etmek; Namaz kılmak; Zekât vermek; Oruç tutmak; Hacca gitmek
	Özel günler
	Ramazan Bayramı; Kurban Bayramı
	Metin ve tüzeler
	Kur'an; Sünnet · Hadis; Fıkıh · Şeriat · Kelam; Tasavvuf
	Tarih ve kişiler
	İslam'ın zaman dizini; Ehlibeyt · Sahabe; Sünnilik · Şiilik · Haricîlik; Dört Halife · On İki İmam
	Kültür ve toplum
	Abdest · Bayramlar · Bilim; Camiler · Felsefe · Fitre; Kurban · Mezhepler; Nüfus · Sadaka · Sanat; Takvim · Tarikatlar
	Diğer göksel dinler
	Musevilik · Hristiyanlık;
	Din portalı; g • t • d

Vikipedi, özgür ansiklopedi

(Nakşibendi sayfasından yönlendirildi)

Git ve: kullan, ara

Nakşibendilik (Nakşbendiyye, Osmanlıca: ﻧﻘﺸﺒﻨﺪﻴﻪ), Abdulhalik-ıl Güjdevani tarafından sistemleştirilen, Muhammed Bahauddin Şah-ı Nakşibendi'nin isim babası olduğu İslam dini tarikatı.

"Nakış yapan" anlamına gelen Nakşibend; Nakşibendi mürşitlerinin, kalbi dünyadan ahirete bağladığı düşünüldüğü için bu adı almıştır.

Nakşibendi tarikatında sessiz zikir uygulanır.

Konu başlıkları

1 Abdulhalik-ıl Gücdevani'nin tespit ettiği on bir tarikat prensibi
2 Ek ibadetler, Rabıta ve Teveccüh.
3 Notlar
4 Ayrıca bakınız

[değiştir] Abdulhalik-ıl Gücdevani'nin tespit ettiği on bir tarikat prensibi

1- Vukuf-ı Zamanî: Müridin zamanı çok iyi değerlendirmesidir.

2- Vukuf-ı Adedî: Dersin adedi ve gerçek manası düşünülmelidir.

3- Vukuf-ı Kalbî: Kalbi uyanık tutmak gerekir.

4- Hûş der-dem: Nefes alıp verirken, gaflette olmamak..

5- Nazar ber-kadem: Başkasına değil, kendine bakmalıdır..

6- Sefer der-vatan: Halktan ayrılıp Hakk'a gitmesidir.

7- Halvet der-encümen: Halk içinde de olsa, halvet hali olmalıdır.

8- Yâd kerd: Şeyhin verdiği zikri, kalb ve dil ile daima tekrarlamak.

9- Bâz geşt: Zikirle Allah'a dönüş, vuslât düşünülmelidir.

10- Nigah-daşt: Kalbi zararlı düşüncelerden korumak.

11- Yâd-daşt: Masivâyı bırakarak, sadece Allah'ı düşünmektir

[değiştir] Ek ibadetler, Rabıta ve Teveccüh.

Rabıta: Rabıta arapça "rabt" kökünden türetilmiş,sözlükte 'birleştirmek, bitiştirmek, iliştirmek ve bağlamak' anlamlarına gelmektedir. (Rabita'tul Qurra: Kur'an Hafızları Cemiyeti-Birliği) Ve islam dininde ibadet değildir.

Tasavvufta mürid'in, kendini mürşidi ile yüzyüze gelmiş varsayıp ondan feyiz aldığını (ondan metafizik anlamda güç aldığını ya da nurlandığını) zihninde canlandırması demektir.

Hatme: Muhammed'e salavat getirilerek yapılan ve Peygamber ruhunun indiği ve hatme yapanlarla iletişime geçtiğine inanılan ibadet.

Vird: Dil damağa yapıştırılarak belirli (ders olarak verilen) sayıda dil damaktan ayrılmadan kalben Allah denilerek nefsin durulmasını (terbiyesini) amaçlayan günlük ibadet.

Teveccüh: Teveccüh, yönelmek demektir. Bir tasavvuf terimidir.

Daha kesin yapısal Nakşibendi tarikatı oluşumu Seyyid Amir Kulal ile başlamıştır. Görünüm tarafından oluşumu Ardılların arasındaki hiyerarşi halifeler (khalifalar), öğrenciler murid, taraftarlar muhlis ve baş öğretmen murshid gelir.Ve islam dininde ibadet değildir.^[1]