1974 FIFA Dünya Kupası

1974 FIFA Dünya Kupası
Turnuva detayları
Ev sahibi ülke	Batı Almanya
Takım	16 (36 konfederasyondan)
Stadyum(lar)	12 (12 ev sahibi şehirde)
Final durumu
Şampiyon	Batı Almanya
Finalist	Hollanda
Üçüncü	Polonya
Dördüncü	Brezilya
Turnuva istatistikleri
Oynanan maç	38
Atılan gol	97 (maç başına 2.55)
Seyirci	1.774.022 (maç başına 46.685)
Gol kralı	Grzegorz Lato; 7 gol
	← 1970 1978 →

1974 FIFA Dünya Kupası, FIFA'nın 4 yılda bir düzenlediği Dünya Kupası turnuvalarının onuncusudur. 13 Haziran ile 7 Temmuz tarihleri arasında Batı Almanya'da düzenlenmiştir.

Turnuvaya 16 takım katılmış olup, final maçıyla beraber toplam 38 maç oynanmıştır. Turnuvanın ikinci tur aşamasında, bir üst tura yükselen 8 takım arasında A ve B grupları oluşturulmuştur. Kendi gruplarında birinci olan takımlar doğrudan finale yükselmiş, ikinci sırayı alan takımlar ise doğrudan üçüncülük maçı oynamışlardır.

Turnuvanın ev sahibi olan Batı Almanya, A grubunun birincisi olarak finale yükselmeye hak kazanmıştır. Rakip, B grubunun birincisi olup tarihinde ilk kez final oynayan Hollanda'dır. Münih'te oynan final maçını 2-1 Batı Almanya kazanır. Batı Almanya bu şampiyonlukla beraber, 1954'den sonra ikinci kez bir Dünya Kupası'nı müzesine götürmüştür. Turnuvanın üçüncüsü olan Polonya'nın oyuncusu Grzegorz Lato, turnuva boyunca atmış olduğu 7 golle turnuvanın gol kralı olmuştur. Geçen şampiyonanın gol kralı Gerd Müller ise bu turnuvada dünya kupalarındaki toplam gol sayısını 14'e çıkarmıştır. İlk kez bir Dünya Kupası'nda mücadele etme hakkı elde eden dört takımdan Avustralya, Zaire ve Haiti milli takımları, gruplarını son sırada tamamladılar. Kupaya ilk kez katılan takımlardan sadece Doğu Almanya 1. Tur'u geçebildi.

Almanya, ilk kez bir FIFA Dünya Kupası turnuvasında ev sahibi görevini üstlenmiştir. Bu turnuvadan 32 yıl sonra ise 2006 FIFA Dünya Kupası, yine Almanya'nın ev sahipliğinde düzenlenmiştir. Fakat bu sefer Doğu ve Batı Almanya birleşip Almanya Cumhuriyeti olmuşlardır. Yapılan araştırmalara göre ise turnuvada yapılan 38 maç, toplam 1.77 milyon kişi tarafından izlenmiştir. 1970 yılında Brezilya, Jules Rimet Kupası'nı kazandığı için İtalyan heykeltraş Silvio Gazzaniga'ya yeni bir kupa yaptırıldı ve 1974'den beri bütün FIFA Dünya Kupaları'nda bu kupa kullanılmaktadır. Doğan Babacan, turnuvanın açılış maçında Batı Almanya ile Şili arasındaki mücadeleyi yönetmiş ve bir FIFA Dünya Kupası maçı yöneten ilk Türk hakemi olmuştur. Kendisi, aynı zamanda Şilili Carlos Caszely'ye kırmızı kart göstererek FIFA Dünya Kupası tarihinin de ilk kırmızı kart gösteren hakemi olmuştur.

Konu başlıkları

1 Ev sahipliği ve stadyumlar
2 Maç hakemleri
3 Elemeler ve katılan ülkeler
4 Yeni turnuva düzeni ve kupası
5 Grupların kura ile belirlenmesi
6 Açılış töreni
7 Kadrolar
8 Turnuva özeti
9 Stars und Torjäger
10 Organizasyon ve çevresi
11 Kupa sonrası Batı Almanya
12 Sonuç
13 Sonuçlar
14 Kazanan
15 Gol Krallığı
16 Kaynakça
- 16.1 Dipnotlar
- 16.2 Notlar
17 Dış bağlantılar

Ev sahipliği ve stadyumlar [değiştir]

Turnuvaya ev sahipliği yapmak isteyen bazı ülkelerin başarısız olan başvurularından sonra, 6 Temmuz 1966'da Londra'da düzenlenen FIFA Kongresi'nde, 1974 FIFA Dünya Kupası'nı düzenleme hakkı Batı Almanya'ya verilmiştir.^[1] Oylama demokratik bir şekilde yapılmıştır. Fakat bu oylamayla Arjantin ve İspanya da FIFA Dünya Kupası'na ev sahipliği yapma şansına sahip olmuştur. Arjantin, 1978 FIFA Dünya Kupası'nı, İspanya ise 1982 FIFA Dünya Kupası'nı düzenlemeye hak kazanmıştır. Kongrede alınan karar ile İspanya, daha önce hiçbir ülkenin sahip olamadığı bir özelliğe sahip olmuştur. İspanya'nın 1982'ye hazırlanması için önünde 16 yıllık bir zaman dilimi bulunmaktaydı. Daha önce hiçbir ülke ve hiçbir organizasyona hazırlık için bu kadar uzun bir süreye sahip olunmamıştı.

Bu olaydan 3 ay önce, 16 Nisan 1996 tarihinde Bavyera kesiminin başkenti Münih'e 1972 Yaz Olimpiyat Oyunları'nı düzenleme hakkı verilmişti. Turnuvada ırkçılık yapılması ise kesinlikle yasaklanmıştı.^[2]

Maçlar, Batı Almanya'nın 9 farklı şehirde oynanmıştır:^[3]

Berlin: Hertha BSC Berlin takımının stadyumu olan Olympiastadion, 85.000 kişilik kapasitesi ile (61.800 koltuklu) Almanya'nın ayrıca 1974 FIFA Dünya Kupası'nın en büyük stadyumuydu. Stadyumun geliştirilmesi için 25 milyon mark harcanmıştı. Turnuvanın ilk turunda bulunan 1. Gruptaki 3 maç bu statta oynanmıştır.
Dortmund: Bu şehirde bulunan Westfalenstadion stadyumunun yeniden yapılandırılması için 33 milyon mark harcanmıştır. Stad, Borussia Dortmund kulübünün üzerine kayıtlıdır. Borussia Dortmund, Bundesliga 2'de oynarken stadın kapasitesi 53.600 kişilikti. Fakat 16.500 koltuk bulunmaktaydı. Bu stat sadece futbol müsabakaları için kullanılmaktaydı. Daha sonradan kapasitesi, 60.000'e çıkarılmıştı. Bu stadyum turnuvanın en küçük stadyumuydu. Turnuvanın ilk turunda 3 maç, 2. Turunda ise 1 maç bu statta oynanmıştır.
Düsseldorf: Fortuna Düsseldorf kulübünün stadı olan Rheinstadion'da 2 tane 1.tur maçı, 3 tane 2.tur maçı oynanmıştır. 70.100 kapasiteli (31.600 koltuklu) bu stadın geliştirilmesi için 24 milyon mark harcanmıştır.
Frankfurt am Main: 13 Haziran 1974 tarihinde Brezilya-Yugoslavya, 1.tur 2.grup açılış maçına ev sahiplipi yapan Waldstadion, Eintracht Frankfurt takımının stadyumudur. 62.200 kişilik bu stadyum (29.200 koltuklu) 1.turdaki 3 maça ve 2.turdaki 1 maça ev sahipliği yapmıştır. Stadyumun gelişmesi için 27 milyon mark harcanmıştır.
Gelsenkirchen: Schalke 04 kulübünün stadyumu olan Parkstadion'un yeniden kurulabilmesi için 55 milyon mark harcanmıştır. 70.000 kişilik olan bu stadyum (36.000 koltuklu) 1. Turda 2 maça, 2. Turda ise 3 maça ev sahipliği yapmıştır.
Hamburg: Bu şehirde bulunan Volksparkstadion'un geliştirilmesi için 17 milyon mark harcanmıştır. Stat, turnuvada 3 tane 1.tur maçına ev sahipliği yapmıştır. Hamburg SV takımının iç saha maçlarına ev sahipliği yapan bu stadyumun kapasitesi 65.000 kişiliktir. Fakat 28.000 koltuk bulunmaktadır.
Hannover: Hannover 96 kulübünün stadyumu olan Niedersachsenstadion'da ilk turda ve ikinci turdaki 2 maç oynanmıştır. 60.400 kişi kapasitesi olan bu stadın (40.850 koltuklu) geliştirilmesi için 26 milyon mark harcanmıştır.
Münih: 1972 Olimpiyat Oyunları için toplam 85 milyon mark harcanan (çatısıyla beraber) Olympiastadion'da 1.turda 2 maç, 2.turda 1 maç, üçüncülük ve final maçları oynanmıştır. Bayern Münih takımının o zamanlarda ev sahibi olduğu bu stat 76.000 kişi kapasiteliydi (44.200 koltuklu).
Stuttgart: VfB Stuttgart takımının stadyumu olan Neckarstadion 1. Turda 3 maça, 2. Turda ise 1 maça ev sahipliği yapmıştır. Stadyumun geliştirilmesi için 22 milyon mark harcanmıştır. 72.200 kişi kapasitelidir (34.400 koltuklu).

Batı Berlin	Münih	Hamburg
Olympiastadion	Olympiastadion	Volksparkstadion
Kapasite: 74.228	Kapasite: 69.250	Kapasite: 57.274

Dortmund	Düsseldorf	Gelsenkirchen
Westfalenstadion	Rheinstadion	Parkstadion
Kapasite: 67.000	Kapasite: 55.900	Kapasite: 45.067

Frankfurt	Hannover	Stuttgart
Waldstadion	Niedersachsenstadion	Neckarstadion
Kapasite: 52.300	Kapasite: 49.000	Kapasite: 58.000

Maç hakemleri [değiştir]

Avrupa

Asya

Afrika

Okyanusya

Tony Boskovic

Kuzey ve Orta Amerika

Güney Amerika

Elemeler ve katılan ülkeler [değiştir]

Ana madde: 1974 FIFA Dünya Kupası elemeleri

Katılan ülkeler

1974 FIFA Dünya Kupası'nın elemelerine katılım için son başvuru günü 30 Haziran 1971 idi. Eleme gruplarının kura ile çekilişi 17 Haziran 1971 tarihinde Almanya'nın Düsseldorf kentinde yapıldı. Kayıtlı 99 ülkeden ikisi doğrudan şampiyonanın katılma hakkına sahipti. Ayrıca yedi takım katılım isteklerini geri çektikten sonra geri kalan 90 takım elemelere katılmıştı.^[4] Mevcut Dünya Şampiyonu olan Brezilya'nın yanı sıra ev sahipliği yapan Batı Almanya'nın takımlarından başka ayrıca 14 milli takım dünya kupasına girmeyi başarmıştır.

Bu süreçte özellikle İngiltere'nin Polonya'ya karşı yenilerek şampiyonaya girememesi şaşırtmıştı. Böylelikle 1974 Dünya Kupası'na eski şampiyonlardan biri olan İngiltere takımı katılmamıştı. Bulgaristan ise Eusebio'nun güçlü zamanlarını geride bırakmış olan Portekiz Milli Takımına karşı başarılı olarak kupaya yeniden girmeyi başardı. Beklenmedik şekilde elenen bir başka favori takım ise Yugoslavya'ya karşı yenilerek elenen İspanya'ydı. Meksika ise eleme turunda Haiti ve Trinidad ve Tobago'dan sonra kendi grubunda sadece üçüncülüğü elde edebildi. Karayiplerden gelen bu futbolcuların yanı sıra, ilk kez Doğu Almanya, Avustralya ve ayrıca ilk Afrikalı siyahî bir ülkenin takımı olarak Zaire elemelerden başarıyla çıktı. İspanya ve Fransa da turnuvaya katılmaya hak kazanamayan ülkeler arasına girerken,^[5] Polonya ve Hollanda da, II. Dünya Savaşı'ndan sonra ilk kez bir Dünya Kupası'na katılmaktaydı.^[6]

Diğer eleme gruplarının liderleri doğrudan dünya kupasına katılmaya hak kazanırken, Sovyetler Birliği 9. Avrupa Grubu'nun galibi olarak, dünya kupasına katılım için 3. Güney Amerika Grubu'nun galibi olan Şili takımına karşı iki karar maçı daha oynamak zorunda kalmıştı. Moskova'da oynanan ilk maçta iki takım golsüz eşitlikle ayrılmıştı. Şili'de oynaması gereken deplasman maçına ise, maç Şili'de 1973 yılında yapılan askerî darbe esnasında komünist muhaliflerin tutuklandığı Santiago de Chile stadında oynanacak olduğu için, Sovyetler Birliği takımı gelmemiştir. Sahada tek takım olduğu halde, hakem maçı başlatmış ve Şili başlama vuruşu yapıp topu boş kaleye göndererek maçı kazanmıştır. Çünkü, kurallar gereği başlama vuruşunu diğer takım yapması gerektiğinden, maç yarıda kesilmiştir ve Sovyetler Birliği elenmiştir.^[7]^[8]

Elemeler sonunda 1974 Dünya Futbol Kupası'nın final turuna aşağıdaki takımlar hak kazanmıştı:

Avrupa'dan 9 takım	Bulgaristan	Batı Almanya	Doğu Almanya	İtalya	Yugoslavya
	Hollanda	Polonya	İskoçya	İsveç
Güney Amerika'dan 4 takım	Arjantin	Brezilya	Şili	Uruguay
Kuzey ve Orta Amerika'dan 1 takım	Haiti
Afrika'dan 1 takım	Zaire
Asya ve Okyanusya'dan 1 takım	Avustralya

Yeni turnuva düzeni ve kupası [değiştir]

1974 Futbol Dünya Kupasında, ilk kez yeni bir düzen uygulandı. Önceki turnuvalardaki gibi 16 takımın arasından, her biri 4 takımdan oluşan 4 ayrı grup oluşturuldu. Ayrıca, bu gruplardan ilk iki sırayı alacak takımlar bir sonraki tura çıkmaya hak kazanmış olacaktı. Ancak, turnuvada bu sefer yenilen takım elenir sistemi uygulanmayarak, iki ara tur düzenlenecekti. İkinci final turunun galipleri kupanın final maçında karşılaşacak, ikinci takımlar ise üçüncülük için mücadele edecekti.^[9]

Birden fazla takımın grup maçlarında aynı puana sahip olmaları halinde, sıralamayı belirlemek için öncelikle gol averajı ve daha sonra gol sayısına bakılırdı. Gol ve puan durumu birden fazla takımda aynı olduğu takdirde, takımların puan cetvelindeki sıralaması birinci final turunda kura ile, ikinci final turunda öncelikle önceki tur sonuçları ve daha sonra yine kura ile belirlenecekti.

Final ve üçüncülük maçlarında berabere kalındığında, kurallar gereği önce maç süresi uzatılacaktı. Uzatmada da bir skor farkı meydana gelmediği takdirde, üçüncülük maçının galibi doğrudan penaltı ile belirlenecekti. Final maçı ise, takip eden günler içinde yeniden oynatılacaktı. Böylece oynanan ikinci bir final maçında uzatma sonrası da bir skor farkı meydana gelmeseydi, 1974 Dünya Kupası şampiyonu penaltı ile belirlenecekti^[10]

Coupe Jules Rimet isimli eski kupa Meksika'da düzenlenen 1970 FIFA Dünya Kupası'nda Brezilya'nın üçüncü kez şampiyon olmasıyla kalıcı olarak Güney Amerikalı futbolculara geçtikten sonra, FIFA gelecek dünya turnuvaları için yeni FIFA kupasını bağışladı. Yeni kupa için Atina'da toplanan FIFA kurulunun başlattığı yarışmayı, sunulan 53 tasarım içinden İtalyan sanatçı Silvio Gazzaniga'nın kollarını uzatarak yerküreyi elinde tutan iki futbolcuyu tasvir eden tasarımı kazandı.^[11]

1974 FIFA Dünya Futbol Turnuvası'nda ilk kez verilen kupa, 18 ayar masif altın'dan yapılmış olup, 36,8 santimetre yüksekliğinde ve 6.175 gram ağırlığındadır. Alt tarafında şampiyon takımların isimleri yazılan kaidesinde, yarı değerli taş olan malakit taşından iki halka yerleştirilmiştir.^[11] 1971 yılında bu kupaya 100.000 İsviçre frangı kadar değer biçilmiştir.^[12]

Kupanın tasarımının değişmesinin yanında önceden "Jules Rimet Kupası" olarak adlandırılan organizasyon, bu turnuvadan itibaren "FIFA Dünya Kupası" olarak kayıtlara geçmeye başladı.^[11] Önceki kupadan farklı olarak, bu yeni zafer işareti FIFA'nın mülkiyeti kalarak, hiçbir ülkeye kalıcı olarak verilmemiştir. Halihazırki dünya şampiyonu, kupayı her seferinde bir sonraki dünya turnuvasına kadar kazanır ve daha sonrasında kendisine kupanın orijinali gibi masif değil de, sadece altın kaplamalı olan bir taklidi verilir.^[13]^[14]

Grupların kura ile belirlenmesi [değiştir]

Dünya Kupasi finalleri için grupların kurası 5 Aralık 1974 tarihinde Alman devlet televizyon kanalı Hessischen Rundfunk'a ait olan Frankfurt'taki büyük yayın salonunda çekildi. Bu organizasyon, dünya çapında 800 milyona yakın insan tarafından takip edildi.

Eleme turlarını geçen takımlar çekiliş için dört torbaya dağıtıldı. Torbalara dağıtılış şekli ise FIFA'nın aynı gün belirlediği bir kararnameye göre yapıldı. Bu kararnameye göre, takımların geçmiş Dünya Kupalarındaki başarıları ve güncel performansının dışında coğrafi-kıtasal özellikleri de takımların gruplara dağıtılmasında belirleyici etkenler oldu. Çekilişin ayrı bir özelliği de, çekilişe katılacak toplam on altı takımdan sadece on beşinin yerinin belirlenmesiydi. Bunun sebebi Avrupa 7. eleme grubundaki İspanya ile Yugoslavya arsindaki klasman maçının oynanmamış olmasıydı. 13 Şubat 1974'te oynanacak olan maçı sonradan Yugoslavya kazanmiştır. Dört torbanın içindeki takımlar şöyle oluşmuştur:

1. Torba: Brezilya, İtalya, Batı Almanya, Uruguay (1970 FIFA Dünya Kupası'nda ilk dört sırayı alan takımlar)
2. Torba: Arjantin, Şili, Hollanda, İskoçya (Güney Amerika ve Batı Avrupa)
3. Torba: Polonya, Bulgaristan, Doğu Almanya, Yugoslavya (Doğu Avrupa)
4. Torba: Zaire, Avustralya, Haiti, İsveç (Diğerleri)

Federal Almanya ve Brezilya, çekiliş yapilmadan önce 1. ve 2. Grubun birinci torba takımları olarak belirlenmişlerdi. 35 dakika süren çekilişte takımlar, bir Alman çocuk korosu Schöneberger Sängerknaben'nin üyesi olan on bir yaşındaki Detlef Lange tarafından çekilmiştir.^[15] Çekilişte 2. Torbadan Arjantin veya Şili'nin, Brezilya veya Uruguay'ın olduğu gruba alınmaması kararlaştırılmıştı. Böylece her ön eleme grubunda bir Güney Amerika ekibi olması sağlandı. Çekilişin heyecan uyandıran olaylarından biri de iki Almanya ekibinin 1. Gruba düşmüş olmasıydı. Dönemin FIFA Başkanı Sir Stanley Rous'un bu çekiliş sonucunu açıkladıktan sonra salonda büyük bir sessizlik oluşmuştur ve birkaç saniye sonra bu sessizliği uzun süren bir alkış takip etmiştir. Organizasyon sonrası Demokratik Almanya Cumhuriyeti'nin Federal Almanya ile aynı gruba düşmesinden dolayı Dünya Kupasını boykot etmeyi düsündüğü söylentisi ortaya atılsa da, bu söylenti Doğu Alman yetkililer tarafından hemen yalanlanmıştır.^[16]

Çekilişten sonra gruplar şu şekilde oluşmuştur:

1. Grup	2. Grup	3. Grup	4. Grup
Şili	Yugoslavya	Hollanda	Haiti
Batı Almanya	Brezilya	Uruguay	İtalya
Doğu Almanya	Zaire	İsveç	Polonya
Avustralya	İskoçya	Bulgaristan	Arjantin

Açılış töreni [değiştir]

10. FIFA Dünya Kupası açılış töreni, 13 Haziran 1974 tarihinde Yugoslavya ile son dünya kupası şampiyonu Brezilya arasındaki açılış maçından önce yapıldı. 1974 FIFA Dünya Kupası, ilk defa ev sahibi olan takım yerine daha önceki dünya kupasında şampiyon olan ülke takımının açılış maçını oynamasına sahne oldu.^[13] Bu uygulama, 2002 FIFA Dünya Kupası'na kadar devam etti. Daha sonra 2006 FIFA Dünya Kupası'ndan itibaren ev sahibi ülke takımı eskiden olduğu gibi tekrar açılış maçını yapmaya başladı. Turnuvanın açılış töreni için Almanya Futbol Federasyonu'nun merkezi olan Frankfurt am Main şehri seçildi. Açılış gününde kutlamaların yapılacağı alanda hava oldukça kapalıydı ve kesintisiz bir yağmur yağmaktaydı. Hava sıcaklığı ise 13 °C idi. Saat 15:00'da Frankfurter Waldstadion (Commerzbank Arenası - Frankfurt Orman Stadyumu)'nda 90 dakika sürecek olan, müziğiyle Alman Ordu Orkestrası'nın eşlik ettiği kutlamalar başladı. Beraberinde, katılımcı 16 ülkenin folklor ekipleri ve sanatçıları sunum yaptılar. Kendilerini stadyum sahasını kaplayacak kadar büyük olan 16 plastik futbol topuyla saklayan bu ekipler ve sanatçılar, ortaya çıktıklarında plastik toplar da çiçek şeklinde açılıyorlardı.^[17] Başlangıcı Yugoslav grup „Gradimir“ yaptı. Bunu İtalya'nın Floransa şehrinden gelen bayrak sallayan grup, tulumlu flüt çalan İskoçyalılar, Şili folklorcuları, geleneksel tahta ayakkabılı Hollandalı dansçılar, Polonyalı popüler sanatçı Maryla Rodowicz ve Brezilyalı sambacılar „Ballett Tropical“ takip etti. Almanya'yı Cochem-Zell'den (Mosel) Trachten Grubu, Doğu Almanya'yı ise Frank Schöbel ve karma bir bale dans grubu Freunde gibt es überall (Dost Her Yerde Vardır) şarkısıyla temsil etti.

Uwe Seeler ve Pelé'nin sahanın ortasında eski kupa ile yeni kupayı sembolik olarak değiş tokuş etmelerinden sonra stadyumda bulunan organizasyon komitesi başkanı Hermann Neuberger, dünyanın değişik ülkelerinden gelen konukları selamladı. 2000'in üzerinde beyaz giysilere bürünmüş olan Frankfurtlu okul öğrencileri stadyum sahasında 1974 FIFA Dünya Kupası ambleminin formunu oluşturmaya çalışırken, Alman Cumhurbaşkanı Gustav Heinemann, protokolden şu sözlerle seslenerek turnuvayı başlattı: „Kalpten hoş geldiniz dileklerimi iletiyorum, dünyanın bütün yörelerinden Dünya Kupası karşılaşmaları için Alman Federal Cumhuriyeti'ne gelen binlerce konuğa. Umarım 10. Dünya Kupası karşılaşmaları dostluğun ve centilmenliğin karşılaşması olur. 10. Dünya Futbol Şampiyonluğu karşılaşmaları başlamıştır.“^[18]

Kadrolar [değiştir]

Finalde yer alan takımların listesi için bakınız, 1974 FIFA Dünya Kupası Kadroları

Turnuva özeti [değiştir]

1. Tur [değiştir]

Batı Almanya karşısında Doğu Almanya'nın tek golünü atan Jürgen Sparwasser.

1. Grup

Doğu Almanya, futbol otoriteleri tahminlerinin aksine grup birincisi oldu. Avustralya'yı 2-0'lık skorla yenen ve Şili ile 1-1 berabere kalan Doğu Almanya, gruptaki final maçını Batı Almanya ile yaptı ve bu maç, her iki ülke arasında tarihe geçecek olan milli takımlar düzeyindeki tek karşılaşma olarak kaldı. Ev sahipliği avantajını kullanacağı için otoriteler tarafından favori olarak gösterilen Batı Almanya, Jürgen Sparwasser'in attığı tek golle karşılaşmayı Doğu Almanya önünde 1-0 yenik tamamladı.^[19]

Dünya Kupası için favori olarak gösterilen Avrupa Kupası sahibi Batı Almanya'nın grup maçlarındaki performansı göz doldurmadı ve beklentilerin altında kaldı. Zar zor alınan 1-0'lık Şili galibiyeti sebebiyle teknik direktör Helmut Schön Alman basını tarafından çokça eleştirildi.^[20] ve Avustralya'da edinilen 3-0'lık galibiyetini tarihi Doğu Almanya yenilgisi takip etti. Bu yenilgi Batı Almanya'nın kupa maçları boyunca aldığı tek yenilgiydi.^[19] Doğu Almanya karşısında kaybedilen bu maçın tek olumlu olabilecek tarafı Batı Almanya'nın grup ikincisi olması nedeniyle B Grubu'nda yer alması idi, yoksa bu grupta yer alan takımların aksine daha güçlü görünen Brezilya, Arjantin ve Hollanda'ya karşı oynayacaktı. Buna istinaden yenilginin akşamında Batı Alman milli takımının kaldığı otelde Franz Beckenbauer'in söylediği efsanevi söz akıllara yer edecekti: "Nacht von Malente" (Malente'nin gecesi)^{[dn 1]} deyimini içeren bu konuşmanın ardından Alman milli takımı yıkıntılıktan çıkmış ve tek vücut olmuştu.^[21]

Şili, 1974 FIFA Dünya Kupası'nda hâyâl kırıklığı yarattı. Başlangıç maçı olarak beklenildiğince Batı Almanya'ya karşı alınan yenilgiden sonra, bunu Doğu Almanya ve Avustralya beraberlikleri takip etti. Bununla birlikte, her iki Alman milli takımı grup birincisi ve ikincisi olarak çıkarlarken Şili elenmiş oldu. Batı Almanya - Şili maçı esnasında etki yaratmak isteyen ve 1973 Şili Darbesi'ne karşı gelen protesto göstericileri maçın aksamasına neden oldu. Ayrıca, Batı Almanya-Şili maçında Şili kaptanı Carlos Caszely'i kırmızı kartla oyundan ihraç eden Doğan Babacan, Dünya Kupası tarihinin ilk kırmızı kart gösteren hakemi oldu.^[13]^[6]^{[dn 2]}

Mücadeleci Avustralya takımının ilk çıkışı pozitif bir izlenim yarattı. Öyle ki, Doğu Almanya 2-0 kazandığı maçı yaklaşık bir saat boyunca golsüz sürdürmek ve galibiyete ihtiyaç duymakla geçirdi. Batı Almanya'ya karşı da hezimeti engellemeye çalışırken göz dolduran Avustralya 3-0'lık yenilgiyi engelleyemedi. Netice olarak hatta grupta berabere kaldığı Şili'den 1 puan koparmayı başardı.

2. Grup

Zaire-Brezilya maçından bir kare.

Yugoslavya biraz sürpriz yapıp grup lideri olarak 2. final turuna yükselebildi. Yugoslavya, daha açılış maçında, dünya şampiyonu unvanını taşıyan Brezilya'yla 0-0 berabere kaldı. Bunu, takım olarak turnuvada pek fazla varlık gösteremeyen Zaire'ye karşı alınan 9-0'lık galibiyet^[22] ve peşinden gelen 1-1'lik İskoçya beraberliği izledi. Elde ettiği farklı galibiyetle Dünya Kupası tarihinin en farklı sonucunu elde eden Yugoslavya'nın bu rekoru daha sonra, 1982'de El Salvador'u 10-1 yenen Macarlar tarafından egale edildi.^[23]

Turnuvanın favorilerinden biri olarak gösterilen Brezilya, beklentileri boşa çıkardı. Dünya şampiyonluğu unvanını elinde bulunduran bir takım olarak 4 yıl önceki önceki başarılı yıldızı Pelé'nin yerini dolduracak kimseyi bulamayan Brezilya, defansını güçlü tutmaya çalışırken alışılagelmiş güzel oyunundan feragat ederek savunmaya dayalı bir oyun düzeni sergiledi.^[8] İskoçya önünde ecel terleri dökerek beraberliği kurtaran takım,^[24] iki beraberlik ve Zaire'ye karşı alınan galibiyetle turu ancak atlayabildi.

İskoçya, karşılaşmalar esnasında hiç yenilgi almayan tek takım olmasına rağmen gol averajı nedeniyle turnuvaya veda etti. Bu konuda çarpıcı ve kesin olan, Yugoslavya'nın 9 golle, Brezilya'nın 3 golle geçtiği zayıf bir futbol oynayan Zaire'ye karşı ilk grup karşılaşmasında İskoçya'nın sadece 2-0 gibi düşük bir skorla aldığı galibiyetti. Sonraki karşılaşmaların beraberliklikle sonuçlanmasından sonra kupada Britanya adasını temsil edecek hiçbir takım kalmadı.^[9]^[25]

Belirgin hâliyle amatörce bir başlangıç yapan Zaire takımı, turnuvayı 3 yenilgiyle, hiç gol atamadan kalesinde 14 gol görerek tamamladı. Yugoslavya'ya karşı oynanan ve 9-0^[26] gibi farklı bir sonuçla biten maç, aynı zamanda dünya kupası maçları son turunda bir takımın aldığı en farklı yenilgi anlamına gelmekteydi. Ancak Afrikalılar ümitleri kırmadılar, bilakis sempatileriyle büyük ilgi topladılar. Uzmanlar Zaire'nin, topa Brezilya gibi müdahale ettiğini ve Avrupa takımları kadar kondisyon sahibi olduğunu onaylıyordu. Onlara göre, eksik olan, uluslararası düzeydeki karşılaşma tecrübeleriydi. Örneğin, Zaireli sağ bek Ilunga Mwepu, Brezilya'nın kullanacağı bir serbest vuruşta düdük çalmadan barajdan ayrılarak topa vurmuştu.^[27]

3. Grup

Bulgaristan-Uruguay maçından bir kare.

İlk final turunda favori olarak gösterilen Hollanda, bu yakıştırmayı boşa çıkarmadı. Hem Uruguay ve Bulgaristan'dan aldığı üçer puanla turnuvanın favorisi olduğunu kanıtladı. İsveç'le berabere kalınarak elde edilen grup birinciliğinden sonra, Hollandalılar dünya şampiyonluğuna en büyük adaylarından biri olarak gösterildi.^[9]

İsveç, eleme maçlarından önce, amatörler sınıflandırmasına maruz kaldığı hâlde grup ikincisi olarak ikinci final turuna yükseldi. Daha önceleri fazla önemsenilmeyen, dış ülkelerde top koşturma tecrübesine sahip İsveçli oyuncular (forvet Roland Sandberg ve Ralf Edström beraberinde yine orta saha oyuncusu Björn Nordqvist, kaleci Ronnie Hellström), 0-0 brabere sonuçlanan maçta Hollandalıların bile oyununu bozdular.

Bulgarlara kupaya dördüncü katılımı da fayda etmedi. İsveç ve Uruguay ile yapılan maçlarda alınan iki beraberlik sonrası tek iyi oyuncusu denilebilecek oyuncu olan Hristo Bonev'in Bulgaristan'ın tek golünü attığı maçta, Bulgaristan Hollanda'ya 4-1 yenilerek kupaya veda etti.

Eski dünya ve olimpiyat şampiyonu Uruguay'ın geçmişi haricinde rakiplerine 1974'de gösterebileceği başka şey yoktu. 29.4 (yıl.ay) ortalaması ile kupanın yaş ortalamasının üstünde kalarak ihtiyarlar futbolu tarzı temposuz ve tedbirsiz bir oyun çıkardılar. Dört yıl önce 4. oldukları ve bununla dünya kupasında son bir kereleğine de olsa, en iyi yükselen sekiz takım içinde değerlendirilen Uruguay'ın bu hâliyle alabildiği tek puan da Bulgaristan karşısında oldu.

4. Grup

Grzegorz Lato, Arjantin karşısında takımını 1-0 öne geçiren golü atarken.

Polonya başta kendini oldukça güçlü gösterdi. İlk etapta puan kaybetmeden sergilediği futboluyla seyirciler tarafından hararetli biçimde, beğeniyle destek aldı. 1972 Olimpiyat Oyunları galibi olarak, tempolu futbolunu sahaya yansıtıp 4. gruba hakim oldu ve rakipleri Arjantin, Haiti'yi ve İtalya'yı gölgede bıraktı.

Arjantinliler de aynı şekilde kapalı oyunuyla etkileyiciydi ancak, solistler ve top oynama sanatını bilenler için tıpkı Carlos Babington gibilere yer vardı. Başlangıçtaki 3-2'lik Polonya mağlubiyeti ve 1-1'lik İtalya beraberliği sonrası gol averajı sayesinde ikinci tura yükseldi. İlk turda göze çarpan galibiyeti, Haiti karşısında alınan 4-1'lik sonuç oldu.

Birinci turdaki en büyük sansasyon, önceleri "1974 Dünya Şampiyonluğu" için favoriler arasında yer alan İtalya'nın grup maçları sonucunda elenmesiydi. Daha ilk oyunlarında Avrupa ülkeleri arasında amatör olarak sayılan Haiti'ye karşı işi zora sokarak maçı almıştı. Toplamda oynadığı 1143 dakikalık milli maç periyodu boyunca kalesinde tek bir gol bile görmeyen kaleci Dino Zoff, maçın ikinci yarısının hemen başında Haitili forvet Emmanuel Sanon'dan gol yedi.^[28] Haiti'nin 1-0 öne geçmesiyle uyanan İtalya, sonuçta maçı 3-1'lik skorla kazandı.^[29]^[30] Bunu 1-1 berabere sonuçlanan Arjantin maçı, ardından 2-1'lik Polonya yenilgisi izledi.^[31] Arjantin'in gol averajı, İtalya'nın veda etmesi anlamına gelmekteydi.

Haiti, turnuva boyunca grubun puan dağıtıcısı olma rolünün dışına çıkamadı. İtalya'ya karşı Emmanuel Sanon'un golüyle öne geçerken sonunda maçı her şeyden önce kondisyon eksikliği yüzünden kaybetti ve ikinci maçında ise ana neden olarak taktik nedenlerle Polonya'ya yenildi. Haiti'nin savunmayı ihmal ettiği maçta Polonyalılar 7-0 gibi bir sonuçla hiç zorlanmadan, daha da fark atabilecekleri maçı aldılar. Bu maçta Haitili defans oyuncusu Ernst Jean-Joseph dopingle yakalanarak Dünya Kupası'ndaki doping testlerini geçemeyen ilk futbolcu oldu.^[32]^[33] Kaldıkları otele geri götürülen oyuncu, kendi takım yetkilileri tarafından dövüldü.^[8] Son maçlarında Haitililer, Polonya maçıyla öğrendikleri boğdurucu tempo ve topa sahip olma tarzını Arjantililere karşı denemek ve Arjantinlilere oyun kurmak fırsatını vermemek istiyorlardı. Arjantin'in alışılmadık taktiğiyle başlayan maçı, daha önce kupa deneyimi olmayan Haiti 4-1 kaybetti.

2. Tur [değiştir]

Dünya kupası tarihi boyunca ilk defa, dört grupta oynanan maçlardan sonra her gruptan iki takım ikinci tura yükseldi. Daha önceden 1950'de buna benzer bir ikinci bir grup oluşturulmuştu ama, eskiden sadece en iyi olan dört takım karşılıklı maçlar yapıyordu ve final maçı yoktu. Bu yenilikle arzulanan şey, favori olarak duran bir takımın rövanşsız tek maçta alacağı yenilgiyle tura veda etmesini engellemekti. Tıpkı 1970 FIFA Dünya Kupası maçlarında İngilizlerin yaşadığı gibi ve öteki taraftan da daha çok oyun ve daha çok getiri sağlamak için. Bu uygulamayla, Dünya Kupası sahibi olmak isteyen bir takım ilk kez altı maç yerine yedi maçta mücadele edecekti. Böylelikle toplam karşılaşma sayısı, 32'den 38'e yükseliyordu ki getirisiyle yeni stadyumların da inşâsı ve varolanların onarımları için iyi bir yatırım sebebi oldu, bilhassa beş ayrı yerleşim bölgesinde yapılan 1970 FIFA Dünya Kupası maçlarına nazaran yer sayısı dokuza çıktı.^[34]

Arjantin karşısında 1-0 öne geçen Doğu Almanların sevinci.

Bu yöntem sonraki dünya kupasının yapıldığı Arjantin'de de devam etti. Ancak Brezilya'ya göre Arjantin'in sadece gol averajıyla final maçına yükselmesi uygulamadaki ilk zayıflıkları gösterdi. 1982 FIFA Dünya Kupası'nda uygulamaya sokulan birkaç ara çözüm yeterli olmayınca, 1986 FIFA Dünya Kupası'ndan itibaren ilk turdan sonra tekrar tek maçlık sisteme geçildi. Bunun dışında,

Ev sahibi Batı Almanya ve dünya şampiyonu Brezilya'nın potansiyel grup lideri olacakları düşünüldüğünden, ilk maçlarında karşı karşıya gelmelerini engellemek için ikinci final turunda her iki grubun düzeni önceden bilinçli olarak değiştirildi. Yoksa Batı Almanya A grubuna, Brezilya ise B grubuna gelecekti. Fakat her iki takımın da kendi gruplarında yalnızca ikinci olmaları nedeniyle düşünülenin tam tersi oldu. Batı Almanya, B grubunda ikinci oldu ve bir Alman takımı olarak ilk kez dünya şampiyonasında grup liderliğiyle ikinci tura yükselen Doğu Almanya; Yugoslavya'nın gol averajı nedeniyle grubundan ikinci olarak çıkabilen son dünya şampiyonu Brezilya ile A grubunda yer aldı.

Her iki grupta da gerçek bir final maçı izlenimi yaratan karşılaşmalar çıkmasa da ilk grup maçlarında maç sıralamaları ve sonuçları nedeniyle neredeyse yarı final olabilecek maçlar oynandı. A grubunda önceki maçlarında Arjantin^[35] ile Doğu Almanya'yı^[36] yenen ve Hollanda'ya beraberliğin bile yeteceği Brezilya maçını, daha sert ve iyi bir oyun çıkararak 2-0 kazandı.^[37]

Aynı durum, B grubunda son maçtan önce de vardı. Batı Almanya, önceki tura karşın oyun kalitesini yükselterek önce Yugoslavya'yı, sonra da İsveç'i yendi. Polonya maçı da kılpayı başarıyla sonuçlandı. Aslında, gol averajı nedeniyle Polonya ile alınacak beraberlik de Batı Almanya'ya yetiyordu. 3 Haziran 1974'de Frankfurter Waldstadion'da (Frankfurt Orman Stadyumu) oynanan bu maç, futbol tarihine "Frankfurt'un su savaşı" olarak geçti. Maçtan önce yağan aşırı yağmur sahayı kullanılamaz hâle getirmişti. Bu nedenle Avusturyalı hakem maçı başlatmadı. Bunun üzerine, şehir itfaiye teşkilatı sahadaki suyu hortumlarla çekerek sahayı boşalttı. Genel olarak eskiden en iyi teknik 11 diye kabul edilen Polonyalılar, sahanın olumsuz durumundan dolayı güçlerini ortaya koyamadı ve Batı Almanya 1-0 galibiyetle finale çıktı.^[38] "Penaltıdan gol yemeyen kaleci" unvanlı Polonyalı Jan Tomaszewski,^{[dn 3]} Polonya'nın İsveç'i 1-0 yendiği maçta yine penaltı kurtararak takımının galibiyetini korumuştu. Bu karşılaşmada da Uli Hoeneß'in penaltısını kurataran Tomaszewski, dünya kupasının en iyi golcülerinden biri olarak anılan Gerd Müller'in golüne engel olamadı.

Toplam 12 maçta 30 gol atıldı; bunun yarısını neticede finalist olan Batı Almanya ve Hollanda kaydetti. Hollanda kupa tarihinde ilk kez finale yükselme başarısı gösterirken, Batı Almanya 3. kez finale yükselme başarısı gösterdi.^[39]

Brezilya, Münih Olimpiyat Stadyumu'nda Üçüncülük maçına çıkmadan önce.

Üçüncülük maçı [değiştir]

Münih Olimpiyat Stadyumu'nda, final maçından bir gün önce üçüncülük maçı oynandı. Tahtından indirilen Brezilya, 6 Haziran 1974 günü sürpriz takım Polonya ile karşılaştı. 77.500 izleyicinin izlediği ve gol açısından sönük geçen karşılaşmayı Polonyalı sağ kanat oyuncusu Grzegorz Lato'nun başlattı ve karşılaşmanın 79. dakikasında, 30 metre uzaklıkta karşı karşıya kaldığı Brezilya kalesini koruyan Zé Maria'yı geçip sağ taraftan ceza sahasına kadar girerek 13 metreden yuvarladığı meşin yuvarlak, maçın sonucunu 1-0 olarak belirledi. Bu gol, Lato'nun turnuvadaki 7. golü oldu ve Polonya'ya üçüncülüğü kazandırdı. Aynı zamanda Lato, bu golle kupanın gol kralı oldu. Polonyalı futbolcu Leslaw Cmikiewicz ise yedek olarak başladığı altı maçta da oyuna sonradan girerek bu alanda bir rekora imza attı.^[40]

Final maçı [değiştir]

Ana madde: 1974 FIFA Dünya Kupası Finali

Final maçının düzenlendiği Münih şehri, başkent olmayıp da final maçına ev sahipliği yapan ilk şehir oldu.^[13] Başlangıcında takımlar sahaya çıktıklarında hakemin köşe ve orta çizgi bayraklarının yerinde olmadığını fark etmesi üzerine gecikmeli olarak başlayan finalde^[8] Hollandalılar, daha Batı Almanya topa dokunamadan 2. dakikada kazandıkları penaltıyla^{[dn 4]} öne geçseler de 25. dakikada Batı Almanya'nın kullandığı penaltıyla üstünlüğü kaybettiler. İlk yarının sonlarına doğru 2002 yılına dek Dünya Kupası tarihinin en çok gol atan futbolcusu olarak kalacak olan Müller,^{[dn 5]} İlk yarı 2-1 Batı Almanya üstünlüğüyle tamamlandı. İki takımın da mücadele verdiği maç, zaman zaman sertleşse de maçtan başka gol sesi çıkmadı ve Batı Almanya tarihinde 2. kez kupaya uzandı. Batı Almanya; böylece Dünya Kupası tarihinde ilk kez, finaller oynanırken maç kaybetmesine karşın turnuvayı kazanan takım olma unvanını elde etti.^[34]

Stars und Torjäger [değiştir]

Cruyff'ün tek Dünya Kupası olmuştur.^[27] Kupada son gol kralı Gerd Müller, takımının şampiyon olduğu bu turnuvada sadece 4 gol atarken kupanın sürpriz ismi Polonya'nın golcüsü Grzegorz Lato, 7 golle gol krallığına ulaştı.^[6] Ein offizielles All-Star-Team der wertvollsten Spieler eines Turniers wurde erstmals bei der Weltmeisterschaft 2002 in Japan und Südkorea gewählt. Für die Zusammenstellung der besten Spieler der WM 1974 in der Bundesrepublik Deutschland sind daher keine zweifelsfreien Kriterien anzulegen. Im Allgemeinen werden bei der Betrachtung der Stars der Weltmeisterschaft 1974 meist folgende Spieler genannt:

Kaleci	Defans	Orta saha	Forvet
Sepp Maier Ronnie Hellström	Franz Beckenbauer Berti Vogts Ruud Krol Paul Breitner Francisco Marinho	Johan Neeskens Wolfgang Overath Kazimierz Deyna Branko Oblak Carlos Babington Roberto Rivelino	Johan Cruyff Grzegorz Lato Robert Gadocha Gerd Müller Jairzinho René Houseman Jürgen Sparwasser

Als die beiden wohl größten Stars des Turniers kristallisierten sich während des Verlaufs der Spiele der Niederländer Johan Cruyff und der Deutsche Franz Beckenbauer heraus. Beide waren die Führungsspieler ihrer Mannschaft, dirigierten und formten das Spiel. Während Beckenbauer den Spielaufbau als Libero aus der Abwehr heraus organisierte und dabei vor allem mit langen Pässen, Kopfbällen sowie seiner Spielübersicht und Zweikampfstärke brillierte, befand sich Cruyff mit seinen Stärken bei Kurzpassspiel, Dribblings, Schnelligkeit und Torgefahr vor allem im Angriffszentrum seiner Mannschaft.

Sıra	Futbolcu	Tore
1	Grzegorz Lato	7
2	Johan Neeskens	5
2	Andrzej Szarmach	5
4	Ralf Edström	4
	Gerd Müller	4
	Johnny Rep	4

Torschützenkönig der Weltmeisterschaft wurde mit Grzegorz Lato ein Spieler, den vor dem Turnier niemand auf der Rechnung hatte. Der pfeilschnelle Rechtsaußen, der beim polnischen Olympiasieg 1972 nur auf der Reservebank saß und bei der WM in Deutschland lediglich als Ersatz für den ausgefallenen Włodzimierz Lubański eingesetzt wurde, hatte mit seinen sieben Treffern einen wesentlichen Anteil am dritten Platz der Polen. So erzielte er neben seinen vier Treffern in der ersten Finalrunde jeweils ein Tor bei den Zweitrundenspielen gegen Schweden und Jugoslawien sowie das entscheidende 1:0 im Spiel um Platz drei.

Auf Platz zwei der Torschützenliste folgten Latos Mannschaftskamerad Andrzej Szarmach und der Niederländer Johan Neeskens mit fünf Turniertreffern. Jeweils vier Tore erzielten Ralf Edström, Gerd Müller und Johnny Rep.

Darüber hinaus gab es sechs Spieler mit drei erzielten Toren, neun mit zwei, sowie 28 Schützen mit einem Treffer. Hinzu kamen vier Eigentore.

Organizasyon ve çevresi [değiştir]

Organizasyon komitesi [değiştir]

1974 Dünya Kupası sürecinin idaresi ve yapılabilirliği için Dünya Kupası Organizasyon Komitesi (kısaca OK) oluşturuldu. Bu komitenin ana merkezi Otto-Fleck-Schneise/Frankfurt'ta bulunmaktaydı. Bu komitenin başında, ilerleyen dönemde Almanya Futbol Federasyonu'nun (DFB) da başına geçen, Hermann Neuberger bulunmaktaydı. Organizasyon komitesinin basın sözcülüğünü Dr. Wilfried Gerhardt yapmaktaydı. Gerhardt, medya ile ilişkilerden ve gazeteciler ile ilgilenilmesinden sorumluydu. Bu takım, protokol şefi olarak atanan Hartmut Nevries ile stadyumlar ve hakemlerle ilgilenilmesinden sorumlu Hans Lang ile tamamlanmıştı.^[41]

Frankfurt'taki Wald stadyumundaki açılış seremonisi ile Münih'te gerçekleşecek finalden önceki kapanış kutlamalarını Arno Scheurer üstlenmişti. Dünya Kupası'nın resmi stadyum sözcüsü ise ZDF spikeri Helmut Bend olmuştu.^[41]

Görsel görünüm [değiştir]

Logo und Maskottchen der WM 1974 auf einem Omnibus (Nachbau)

1974 Dünya Kupası'nın logosu, stilize edilmiş dönen bir topu, bunun altında ise „WM 74“ yazısını göstermekteydi. 1966 yılındaki World Cup Willie ve 1970 Meksika'da düzenlenen kupadaki Juanito'nun ardından Dünya Kupası'nda üçüncü kez bir maskot kullanılmıştı. Burada söz konusu olan maskotlara Tip ile Tap adı verilmekteydi. Söz konusu maskotta gülen kırmızı yanaklı, tavşan dişli, üzerinde WM 74 yazan Almanya forması giymiş iki ufak çocuk görülmekteydi. Bu iki çocuktan ufak olanı, yani Tip, siyah saçlı, kolunun altında bir top tutan çocuktu. Onun arkadaşı olan Tap ise görünüş olarak Tip'e göre daha kötü görünümlü, sarışın, sevimli bir el sallama ile tanıtılmıştı. Maskota ismini veren „Tip-Tap“ ise çocukların futbol oynamadan önce, topa ilk olarak sahip olacak olan takımı belirlemek için sırayla adım atarak birbirlerinin ayağına ilk basmak için çabalarken sırayla söyledikleri Tip ve Tap'tan esinlenerek konulmuştur. Saarbrückenli bir grafiker olan Horst Schäfer tarafından yaratılan maskot o dönemde çok sevilmiş, 1974 Dünya Kupası boyunca da çok geniş çevrelere pazarlanmıştı. Bu bağlamda Tip ve Tap'ı pelüş figürü olarak ya da anahtarlık olarak bulmak mümkündü. Bunun haricinde maskot resimleri kravatlara, çocuk uyku takımlarına, bira testilerine ve hardal bardaklarına da basılmıştı.

Güvenlik [değiştir]

1974 Dünya Kupası, iki yıl önceki Münih olimpiyatlarında yaşanan İsrailli atletlerin rehin alınması ve öldürülmesi gibi terör tehditlerinin baskısı altındaydı. Kızıl Ordu Fraksiyonu tarafından Hamburg'taki Volkspark Stadyumu'na roket saldırısında bulunacağına ve İrlanda Cumhuriyet Ordusu'nun (IRA) da İskoç milli takımına intihar saldırılarında bulunacağına dair tehditkâr açıklamaların gelmesi^[42] sonucunda güvenlik güçleri yapılan güvenlik hazırlıklarını şu şekilde açıklıyorlardı: „Münih’te yaşanan katliam farkındalıklarımızı değiştirdi, artık hiçbir şey imkânsız olarak görülmemektedir.“^[43] Bu sebeplerden dolayı Dünya Kupası öncesi belli planlamalar gerçekleştirildi. Bu dönem için aşırıların yaptığı şiddet olayları, Alman milli takımına bağlı kişilerin rehin alınması ve stadyumlarda çıkan kargaşanında aralarında bulunduğu 20 alarm durumu belirlenmişti. Kupaya katılan 16 takımın konakladığı bölgeler özellikle korunuyordu, bu bölgeler sanki silahlandırılmış kaleleri andırmaktaydı. Özellikle, ikinci eleme turunda Düsseldorf yakınlarındaki Ratingen'e geçişi sırasında Doğu Almanya'ya karşı yapılan bir bomba ihbarı ile anavatanlarındaki cunta tarafından şiddetle protesto edilen Şili milli takımı, tel örgüler ve polis barikatı altında konakladığı Berlin'deki Schloss Glienicke'de özenle korunmaktaydı.^[43]^[44]

Tribünleri kamera ile izlenen stadyumların önünde ise ilk defa yapılan denetimlerle stada girenlerin içeriye herhangi bir yaralayıcı madde sokmamasına karşı üst araması gerçekleştirilmekteydi. Tribünde yerini alan seyirciler arasına, örneğin Hannover'de olduğu gibi, 900 görevli ile 600 polis konuşlandırılmıştı. Bu sayede tamamen dolu bir stadyumda her bir güvenlik görevlisine 40 seyirci düşüyordu. Ayrıca güvenlik önlemlerinde ABD Dışişleri Bakanı Henry Kissinger, Monako Prensi III. Rainier ya da Almanya Şansölyesi Helmut Schmidt gibi önemli şahsiyetlerin oyunları ziyareti sırasında uygulanacaklar önemli bir yer tutmaktaydı. Burada bu kişilerin korunması için zırhlı araçlar ve makinalı tüfeklerle donatılan yüzlerce polisler kullanılmıştı. Ancak tüm bu önlemlere rağmen, herhangi bir kesinlik söz konusu olmadığı için, açılış maçını ziyarete giden Almanya Cumhurbaşkanı Gustav Heinemann'ı taşıyan zırhlı Mercedes-Benz 600'ün peşine, hareket kabiliyeti olan büyük bir operasyon salonu takılmıştı. Ama sorumlular için asıl büyük risk, Yugoslavya Lideri Josip Broz Tito'nun olası ziyareti görülüyordu. Bu gelişmeler neticesinde daha sonra kendisinin ziyareti iptal edilmişti.^[45]

Hakemler [değiştir]

Şubat 1974'te "FIFA Hakemler Komisyonu", 38 Dünya Kupası müsabakasını orta ya da yan hakem olarak yönetecek 30 hakemi zaten belirlemişti. Buna ilaveten Almanya Futbol Birliği'nin (DFB), sadece yan hakem olarak görevlendirilecek olan dört tarafsız hakemi seçilmişti. Seçilen 38 hakem açılış karşılaşmasından bir hafta önce Frankfurt'taki Esso Motor Hotel'de konuşlandırıldı. Ön hazırlık çalışmalarında, özellikle teorik eğitim üstüne durularak, hakemlerin birbirine uygun kural kararlarının verilmesi sağlanmaya çalışıldı. FIFA hakem komisyonu, karşılaşmalara atanan hakemleri müsabakadan bir ya da iki gün önce açıklanıyordu. Bu sayede hakemlerin baskı altına alınması engelleniyor ve ayrıca herhangi bir kötü performans gösteriminde yetkililere pek sıkıntı yaşamadan değişikliğe gitme imkânı sağlıyordu.

Turnuva boyunca hakemlerin genel olarak performansları olumlu değerlendirilmişti. Hakemler çok tutarlı ve fazla dikkat çekmeden çalışıyorlardı. Bu durum, organizasyonun diğerleri Dünya Kupalarına nazaran daha az gergin bir havada geçmesin sağlamıştı. Hakemlerin saha içerisindeki olaylara daha sert bakması sonucu, o güne kadar görülmeyen çoklukta uyarı ve kırmızı kart olayları meydana gelmişti. Buna örnek olarak 1970 yılında Meksika'daki Dünya Kupası'nda tüm organizasyon boyunca hiçbir kırmızı kart gösterilmemişken, 1974 yılında daha ilk tur maçları sonunda dört kırmızı kart olayı yaşanması verilebilir. Ayrıca bu turnuva ile birlikte hakemler oyunu oyalamaya yönelik hareketlere karşı da sert tedbirler almaya başlamaktaydı.^[46]

Konaklama ve ulaşım [değiştir]

Offizieller Bus der Deutschen Nationalmannschaft bei der WM 1974

Katılımcı ülkelerin konaklama istekleri oldukça farklıydı. Bu bağlamda Brezilya millî takımı Herzogenhorn'da,^{[dn 6]} İtalya Ludwigsburg'da bulunan Schlosshotel Monrepos'ta; Doğu Almanya bir spor otelinde; Yugoslavya, Königstein im Taunus'ta; İskoçya millî takımı değirmenden otele dönüştürülen bir mekânda kalırken Polonya, Stuttgart yakınlarındaki Murrhardt'ta, Uruguay ve Haiti millî takımları ise spor okullarına yerleştirildi.^[47]

Almanya milli takımı ise organizasyonun başlamasından dört hafta önce Schleswig-Holstein eyaletinde bulunan Malente spor okulunda kampa girmişti. İlk tur sonrası Duisburg yakınlarında bir spor okuluna taşınan milli takım, final karşılaşması öncesinde ise Münih yakınlarındaki Grünwald'da konuşlanmıştı. Mercedes-Benz firması tüm milli takımlara kendi ülke renklerinde boyanmış otobüsler tahsis etmişti. Burada Doğu Almanya’nın gösterdiği tavır skandal olarak görülmüştü çünkü Doğu Almanya yetkilileri otobüsü üzerinde orak ve çekiç bulunmaması gerekçesiyle kabul etmemişti. Daha sonra Doğu Alman yetkililerin yoğun girişimleri sonucunda Doğu Almanya'nın ulusal simgesi otobüs üzerine eklenmişti. Bu otobüsün Batı Almanya versiyonu daha sonra 2005 yılındaki Frankfurt Otomobil Fuarı'nda sergilenmişti. Günümüzde bu otobüs Stuttgart'ta bulunan Mercedes-Benz Müzesi'nde sergilenmektedir.

Finansman [değiştir]

1974 Dünya Kupası organizasyonun bütçesi; düzenleyen ülke olarak Almanya Futbol Federasyonu (DFB) ile FIFA tarafından karşılanmaktaydı, bütçenin toplamı ise 80 milyon Alman Markı tutarındaydı. Bu tutar kendi kendini finanse edecek durumdaydı. Stadyum yapımının tersine, ki buraya 238 milyon Alman Markı kaynak aktarılmıştı, bu büyük organizasyonun ise vergiler ile finanse edilecek bir durumu yoktu. Bilet satışından yaklaşık 30 milyon Mark hasılat elde edilmişti. Buna ilaveten televizyon gelirlerinden elde edilen 18 milyon Mark ile stadyumun reklam gelirlerinden kaynaklanan 20 milyon Mark'ın yanı sıra, lisans haklarının kullanılması dolayısıyla (Dünya Kupası plakları, kitaplar ve Tip-Tap^[48] maskotunun kullanılması) elde edilen 12 milyon Mark organizasyonun kasasına girmişti. Dünya kupasına ait hediyelik eşyalar da Ayrıca, organizasyon yetkilileri düzenledikleri şans oyunları ile ek gelirler elde etmeye çalışmışlardır. Tüm bu gelirler tek bir havuzda toplanıyor, gerekli ön harcamalar buradan karşılanıyordu. Bu ön harcamalar, organizasyon ve yönetim için gerekli teçhizat ile görevlilerin, hakemlerin ve turnuvaya katılan 16 takımın giderleriydi ve bunların tümü bu havuzdan ödenmekteydi. Bunun neticesinde katılımcı tüm federasyonlar 25 kişilik ulaşım masrafı ile birlikte, ilk müsabakalarından dört gün öncesine, son karşılaşmalarından da iki gün sonrasına kadarki konaklama ve beslenme bedeli olarak 3.000 Mark tutmaktaydı. Tüm bu masrafların karşılanması sonucunda havuzda kalan vergisi ödenmiş 40 milyon Mark'lık kazanç, belirli kriterler ışığında %65'i söz konusu federasyonlara,%10'u FIFA'ya ve geri kalan %25'lik bölümü de DFB'ye dağıtılmıştı. Bunların sonucunda Almanya Futbol Federasyonu, 10 milyon Mark'lık bir kazanç elde etmişti.^[49]

Seyirciler ve stadyumlar [değiştir]

Das Olympiastadion in München war Austragungsort des Endspiels

Dünya Kupası öncesinde oyunlara sahne olacak tüm stadyumlar ya tadilat görmüştü ya da tamamen yeniden yapılmıştı. Her ne kadar o dönemdeki stadyumların üstü kapalı olmasa da, seyirci kapasitelerinin büyük bir kısmını ayakta durma bölümleri oluştursa da, Alman stadyumları o dönem için dünyadaki en modern stadyumlar olarak gösterilmekteydi.^[50] Toplamda oynanan 38 müsabaka dokuz değişik stadyumda 1,77 milyon seyirci tarafından izlenmişti. Müsabakların çok büyük bir bölümü için, stadyumlar tamamen dolmadığı için, maç öncesinde stadyum altında bulunan gişelerden kart alınabilmekteydi. Organizasyon boyunca satılan en ucuz bilet 10 Mark'tan satılırken,^[50] final karşılaşması için ucuz biletler 15 Mark'tan, en pahalı biletler ise 80 Mark'tan satışa sunulmuştur.^[51]

En çok taraftar çeken müsabakalar ev sahibi konumundaki Batı Almanya ile komşu ülke Hollanda karşılaşmalarıydı. Ayrıca ilk tur müsabakaları boyunca, Almanya'da çalışan misafir işçilerden dolayısıyla İtalya ve Yugoslavya taraftarları da, her ne kadar takımlarına tur atlatmaya yetmese de, stadları doldurmuştu.^[52] İskoçya'dan gelen binlerce taraftar ise Frankfurt caddelerinde gece gündüz gayda çalıp "İskoçya finale" diye bağırarak yerli halkın rahatça uyumasını engellemekteydi.^[53] Batı Alman seyirciler takımlarının ilk tur müsabakarını geçeceğini düşündükleri için önceden ikinci tur karşılaşmaları için biletlerini almışlardı. Bunun bir etkisi olarak Doğu Almanya takımı da ikinci turda tamamen dolu tribünler önünde oynamıştı. Sadece Doğu Almanya'nın sonuç olarak ilerlemesi için pek bir önem arz etmeyen Arjantin karşılaşması için 53.000 satılmış olmasına rağmen tribünlerde 20.000 seyirci mevcuttu.^[54] Finallerdeki 38 maçı stadyumlarda seyredenlerin toplamı 1,880,000 kişiydi. Seyirci rekoru, Türk hakem Doğan Babacan'ın yönettiği Batı Almanya-Şili maçında kırılmış, bu maçta stadyuma 83,593 seyirci gelmişti.^[55]

2006'da düzenlenen Dünya Kupası'nın aksine, bu kupada taraftar topluluklarının eksikliği hissedilmekteydi. Bunun en büyük nedenlerinden biri de o zamanki doğu blok ülkeleri olan Polonya, Bulgaristan ve Doğu Almanya vatandaşlarının yurt dışına seyahat kısıtlamasının bulunmasıydı. Ayrıca birçok kişi için de ulaşım bedeli çok yüksek kalmaktaydı. Buna karşılık, ekonomik olarak daha iyi durumda bulunan İngiltere ve Fransa'nın milli takımları kupada yoktular. Tüm bunlara ilaveten, o dönemde yaşanan kötü hava muhalefeti de eklenince (o dönemdeki stadyumların çoğunun üstü kapalı değildi) Alman vatandaşları diğer müsabakalara gitmeyi pek düşünmemişti ki, bu duruma uygun en güzel örnek Berlin Olimpiyat Stadyumu'nda oynanan ve sadece 16.000 kişi (stadyum kapasitesinin %19,4'üne tekabül etmekte) tarafından izlenen Avustralya-Şili mücadelesi olmuştur.^[56] Takımlar elendikçe ülkede bulunan toplam taraftar sayısı azalırken 1. Tur maçları sonucunda elenen 8 ülkeden sonra Batı Almanya'dan ayrılan taraftar sayısının 75.000 olduğu saptanmıştır.^[57]

Maç sunumları [değiştir]

1974 yılında Batı Almanya'da gerçekleştirilen 10. Dünya Kupası'nın en büyük özelliği bütün turnuvanın ilk kez renkli televizyonlardan yayınlanmış olmasıydı.^[58] Dünya genelinde 112 ülkede 900 milyon izleyiciye ulaşan organizasyon, Sovyetler Birliği ve Çin Halk Cumhuriyeti gibi ülkelerde yayınlanmamıştı.

FIFA, dünya çapındaki yayın haklarını 18 milyon Mark karşılığında iki Alman televizyon kuruluşu olan ARD ve ZDF'ye satmıştı. Bu yayıncı kuruluşların müsabakaları dış ülkelere satma imkânı da mevcuttu. Teknik donanım için gerekli harcama tutarı yaklaşık 22 milyon Mark civarındaydı ve bu tutarın bir bölümü diğer ülke televizyonlarına kiralanan stüdyolar ve saha kenarı röportaj platformları ile karşılanmaktaydı.

Dünya çapındaki yayınlar başlama vuruşundan yaklaşık on dakika önce başlamaktaydı. İlk olarak, Almanya dışında yaşayanlar için, müsabakanın oynanacağı şehir hakkında üç dakikalık tanıtıcı bir film gösteriliyor, geriye kalan yedi dakikada ise takımların sahaya girişi, milli marşların okunması ve saha/top seçimi gösteriliyordu. Müsabakaların kendisi ise beş farklı kamera pozisyonundan izleyiciye ulaştırlıyordu. Bunlardan ikisi her iki saha kenarında bulunurken, diğer iki tanesi kale arkalarında ve bir tanesi de yedek kulübesinin önünde bulunuyordu.^[59] Ayrıca, bu dünya kupası, Türkiye'nin televizyondan canlı olarak seyredebildiği ilk dünya kupası olmuştu.^[60]

Kupa sonrası Batı Almanya [değiştir]

Alman Grabowski'yi kupayı kaldırırken gösteren 1974 basımı bir Paraguay pulu.

4-3-3 dizilişinde oynayan Batı Almanya Milli Futbol Takımı'nda Wolfgang Overath ile Günter Netzer oyunkurucu pozisyonunda yer aldılar. Takımda yaşlı oyuncuların yanında genç oyunculara da şans tanındı. Kupayı alana kadar işler yolunda gitse de, kapanış kutlamasında Alman milli takımının bulunduğu yerde, yetkililerin eşlerinin dahi alındığı kutlamalara futbolcu eşleri alınmayarak bir skandal yaşandı. Bu olaydan sonra Gerd Müller ve Wolfgang Overath milli takımı bıraktıklarını açıkladılarsa da Franz Beckenbauer ve Berti Vogts gibi oyuncular devam ederek ülkelerini, her ne kadar iki kupada da unvan korunamamış olsa da, 1976 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda ve 1978 FIFA Dünya Kupası'nda da temsil etmişlerdir. Teknik direktör Helmut Schön, kendi ülkesindeki kupa ile antrenörlük hayatında son vermek istese de, 1978 yılına kadar takımın başında kalmıştır. Schön, ülke adına başarısız geçen 1978 FIFA Dünya Kupası sonrası görevi Jupp Derwall'e devretmiştir.

Her bir oyuncu kazanılan kupadan dolayı 60.000 Mark ve bir VW Vosvos ile ödüllendirildi. Turnuva öncesi dağıtılacak prim meblağı yüzünden büyük tartışmalar yaşanmıştı. Özellikle İtalya'nın kupa kazanımına bağlı olarak oyuncularına 120.000 Mark dağıtacağının öğrenilmesi üzerine Alman futbolcular önce 100.000 Mark ardından da 75.000 Mark talebinde bulundular. Almanya Futbol Federasyonu'nun 30.000 Mark teklif etmesi üzerine, birçok oyuncu takımdan ayrılmak istese de, tüm bu yaşananlar sonucunda 60.000 Mark'ta anlaşılmış ve oyunculara sonunda da vaat edilen prim dağıtılmıştır.^[61]

Sonuç [değiştir]

Almanya'da 1974 Dünya Kupası için özel basılmış pullar

Bern Mucizesi'nden 20 sene sonra gerçekleşen bu kupa için organizatör olarak Almanya Futbol Federasyonu büyük övgü aldı. Bunun göstergesi olarak, Almanya'da düzenlenen dünya kupası finalleri iyi bir turnuva olarak algılandı ve tüm beklentileri karşılayan bir turnuva olarak tarihe geçti. Mevkisinden ayrılmak üzere olan FIFA başkanı Sir Stanley Rous, yeni statlarda oynanan karşılaşmaları başarı olarak niteledi. Çünkü, o tarihe kadar düzenlenen hiçbir Dünya kupasında 1974'teki kadar yüksek gelir elde edilememişti. Bunun neticesinde turnuva öncesi konulan tüm maddi hedeflere ulaşılmıştı.^[62]

İki sene önce gerçekleştirilen 1972 Yaz Olimpiyatları'nın aksine, 1974 FIFA Dünya Kupası daha çok soğuk bir atmosferde geçmişti. Eleştirmenler bu konuyla ilgili olarak herhangi trajik bir olayın yaşanmaması için futbolcuları tamamen dış dünyadan izole edilmiş bir Dünya kupası finallerinin düzenlendiğinden bahsediyorlardı ve bütün takimların dikenli tel [...] ve barikatlanmış otel kapıları ardında yaşadıklarını söylüyorlardı.^[63] Bu soğuk atmosferden sorumlu olarak da arka planda var olan terör tehditleri ve bununla bağlantılı son derece yüksek tutulan güvenlik önlemleri gösteriliyordu. Bu güvenlik önlemleri sayesinde turnuva esnasında herhangi bir olay yaşanması engellenmiştir.

Bu karamsar atmosferde geçen turnuvada aşırı yağmurlu geçen 1974 yazı da etkisini hissettirmiştir. Açılış maçıyla beraber yağmur periyotlar şeklinde başlasa da bu periyotlar, final maçının olduğu gün kesildi ve diğer birçok maçtan farklı olarak final maçı güneşli, futbol oynamaya elverişli şartlar altında oynandı. Turnuva genelinde tüm maçlarda stadyumların ortalama % 73'ünün dolmasına rağmen aşırı yağmurlardan ötürü bazı maçlarda seyirci sayısı ortalamanın oldukça altında kaldı. Yine de seyirci sayısına göre, o tarihe kadar düzenlenen tüm Dünya kupalari için geçerli olan toplam seyirci rekoru kırılabildi.

Telstar – 1974 Dünya Kupası'nın resmi topu

Turnuvaya damgasını vuran, Johan Cruyff, Johan Neeskens ve Johnny Rep'li kadrosuyla Totaalvoetbal (total futbol) adı verilen yeni bir oyun anlayışını futbol dağarcığına kazandıran Hollandalılar oldu. Teknik direktör Rinus Michels'in getirdiği bu anlayış, bireysellik ile yaratıcılığın bir arada gösterildiği 4-3-1-2 oyun sistemi içerisinde gerçekleşti. Toplam futbol, oyuncularda aranan özellikleri değiştirdi. Bu uygulama tek özelliği olan oyuncular yerine, hem savunma hem de hücum yapacak özellikte oyuncuları teşvik etti.^[64] Sahadaki, kaleci hariç, on futbolcunun da beraber hücüm veya savunma yaptığı oyun düzeninin getirdiği yeniliklerden biri de, forvet oyuncularının yeri geldiğinde savunmaya yardım etmesiydi. Bu da kalabalık hücum ve savunma anlayışını benimseyen Hollanda'nın finale yükselmesinde büyük katkı sağladı.^[65]

Sonuçlar [değiştir]

██ Şampiyon ██ İkinci ██ Üçüncü ██ Dördüncü ██ Çeyrek Final ██ Son 16 ██ Grup elemeleri

Birinci Tur [değiştir]

1. Grup [değiştir]

Avustralya maçında Doğu Alman futbolcuların yerlerini alması.

Takım	O	G	B	M	A	Y	Av	P
Doğu Almanya	3	2	1	0	4	1	+3	5
Batı Almanya	3	2	0	1	4	1	+3	4
Şili	3	0	2	1	1	2	−1	2
Avustralya	3	0	1	2	0	5	−5	1

14 Haziran 1974 16:00 CET	Batı Almanya	1 – 0	Şili	Olympiastadion, Batı Berlin Seyirci: 83,168 Hakem: Doğan Babacan (Türkiye)
	Breitner 18'	Rapor

14 Haziran 1974 19:30 CET	Doğu Almanya	2 – 0	Avustralya	Volksparkstadion, Hamburg Seyirci: 10,000 Hakem: Youssou N'Diaye (Senegal)
	Curran 58' (o.g.) Streich 72'	Rapor

18 Haziran 1974 16:00 CET	Avustralya	0 – 3	Batı Almanya	Volksparkstadion, Hamburg Seyirci: 35,000 Hakem: Mahmoud Mustafa Kamel (Mısır)
		Rapor	Overath 12' Cullmann 34' Müller 53'

18 Haziran 1974 19:30 CET	Şili	1 – 1	Doğu Almanya	Olympiastadion, Batı Berlin Seyirci: 20,000 Hakem: Aurelio Angonese (İtalya)
	Ahumada 69'	Rapor	Hoffmann 55'

22 Haziran 1974 16:00 CET	Avustralya	0 – 0	Şili	Olympiastadion, Batı Berlin Seyirci: 14,681 Hakem: Jafar Namdar (İran)
		Rapor

22 Haziran 1974 19:30 CET	Doğu Almanya	1 – 0	Batı Almanya	Volksparkstadion, Hamburg Seyirci: 60,350 Hakem: Ramón Barreto (Uruguay)
	Sparwasser 77'	Rapor

2. Grup [değiştir]

Takım	O	G	B	M	A	Y	Av	P
Yugoslavya	3	1	2	0	10	1	+9	4
Brezilya	3	1	2	0	3	0	+3	4
İskoçya	3	1	2	0	3	1	+2	4
Zaire	3	0	0	3	0	14	−14	0

13 Haziran 1974 17:00 CET	Brezilya	0 – 0	Yugoslavya	Waldstadion, Frankfurt Seyirci: 62,000 Hakem: Rudolf Scheurer (İsviçre)
		Rapor

14 Haziran 1974 19:30 CET	Zaire	0 – 2	İskoçya	Westfalenstadion, Dortmund Seyirci: 25,000 Hakem: Gerhard Schulenburg (Batı Almanya)
		Rapor	Lorimer 26' Jordan 34'

18 Haziran 1974 19:30 CET	Yugoslavya	9 – 0	Zaire	Parkstadion, Gelsenkirchen Seyirci: 20,000 Hakem: Omar Delgado Gómez (Kolombiya)
	Bajević 8', 30', 81' Džajić 14' Šurjak 18' Katalinski 22' Bogićević 35' Oblak 61' Petković 65'	Rapor

18 Haziran 1974 19:30 CET	İskoçya	0 – 0	Brezilya	Waldstadion, Frankfurt Seyirci: 50,000 Hakem: Arie van Gemert (Hollanda)
		Rapor

22 Haziran 1974 16:00 CET	İskoçya	1 – 1	Yugoslavya	Waldstadion, Frankfurt Seyirci: 60,000 Hakem: Archundia González (Meksika)
	Jordan 88'	Rapor	Karasi 81'

22 Haziran 1974 16:00 CET	Zaire	0 – 3	Brezilya	Parkstadion, Gelsenkirchen Seyirci: 35,000 Hakem: Nicolae Rainea (Romanya)
		Rapor	Jairzinho 12' Rivelino 66' Valdomiro 79'

3. Grup [değiştir]

Takım	O	G	B	M	A	Y	Av	P
Hollanda	3	2	1	0	6	1	+5	5
İsveç	3	1	2	0	3	0	+3	4
Bulgaristan	3	0	2	1	2	5	−3	2
Uruguay	3	0	1	2	1	6	−5	1

15 Haziran 1974 16:00 CET	Uruguay	0 – 2	Hollanda	Niedersachsenstadion, Hanover Seyirci: 53,700 Hakem: Károly Palotai (Macaristan)
		Rapor	Rep 7', 86'

15 Haziran 1974 16:00 CET	İsveç	0 – 0	Bulgaristan	Rheinstadion, Düsseldorf Seyirci: 22,500 Hakem: Edison Perez Nunez (Peru)
		Rapor

19 Haziran 1974 19:30 CET	Uruguay	1 – 1	Bulgaristan	Niedersachsenstadion, Hanover Seyirci: 12,000 Hakem: Jack Taylor (İngiltere)
	Pavoni 87'	Rapor	Bonev 75'

19 Haziran 1974 19:30 CET	Hollanda	0 – 0	İsveç	Westfalenstadion, Dortmund Seyirci: 53,700 Hakem: Werner Winsemann (Kanada)
		Rapor

23 Haziran 1974 16:00 CET	Hollanda	4 – 1	Bulgaristan	Westfalenstadion, Dortmund Seyirci: 52,100 Hakem: Tony Boskovic (Avustralya)
	Neeskens 5' (pen.), 44' (pen.) Rep 71' de Jong 88'	Report	Krol 78' (o.g.)

23 Haziran 1974 16:00 CET	İsveç	3 – 0	Uruguay	Rheinstadion, Düsseldorf Seyirci: 27,100 Hakem: Erich Linemayr (Avusturya)
	Edström 46', 77' Sandberg 74'	Report

4. Grup [değiştir]

Takım	O	G	B	M	A	Y	Av	P
Polonya	3	3	0	0	12	3	+9	6
Arjantin	3	1	1	1	7	5	+2	3
İtalya	3	1	1	1	5	4	+1	3
Haiti	3	0	0	3	2	14	−12	0

15 Haziran 1974 18:00 CET	İtalya	3 – 1	Haiti	Olympiastadion, Münih Seyirci: 51,100 Hakem: Vicente Llobregat (Venezuela)
	Rivera 52' Benetti 64' Anastasi 78'	Rapor	Sanon 46'

15 Haziran 1974 18:00 CET	Polonya	3 – 2	Arjantin	Neckarstadion, Stuttgart Seyirci: 31,500 Hakem: Clive Thomas (Galler)
	Lato 7', 62' Szarmach 8'	Rapor	Heredia 60' Babington 66'

19 Haziran 1974 19:30 CET	Arjantin	1 – 1	İtalya	Neckarstadion, Stuttgart Seyirci: 68,900 Hakem: Pavel Kazakov (SSCB)
	Houseman 20'	Rapor	Perfumo 35' (o.g.)

19 Haziran 1974 19:30 CET	Haiti	0 – 7	Polonya	Olympiastadion, Münih Seyirci: 23,400 Hakem: Govindasamay Suppiah (Singapur)
		Rapor	Lato 17', 87' Deyna 18' Szarmach 30', 34', 50' Gorgoń 31'

23 Haziran 1974 16:00 CET	Arjantin	4 – 1	Haiti	Olympiastadion, Münih Seyirci: 24,000 Hakem: Pablo Sánchez Ibáñez (İspanya)
	Yazalde 15', 68' Houseman 18' Ayala 55'	Rapor	Sanon 63'

23 Haziran 1974 16:00 CET	Polonya	2 – 1	İtalya	Neckarstadion, Stuttgart Seyirci: 68,900 Hakem: Hans-Joachim Weyland (Batı Almanya)
	Szarmach 38' Deyna 44'	Rapor	Capello 85'

İkinci Tur [değiştir]

A Grubu [değiştir]

Doğu Almanya-Arjantin maçında Doğu Almanyalı Streich'ın gölü

Takım	O	G	B	M	A	Y	Av	P
Hollanda	3	3	0	0	8	0	+8	6
Brezilya	3	2	0	1	3	3	0	4
Doğu Almanya	3	0	1	2	1	4	−3	1
Arjantin	3	0	1	2	2	7	−5	1

26 Haziran 1974 19:30 CET	Hollanda	4 – 0	Arjantin	Parkstadion, Gelsenkirchen Seyirci: 55,348 Hakem: Bob Davidson (İskoçya)
	Cruyff 11', 90' Krol 25' Rep 73'	Rapor

26 Haziran 1974 19:30 CET	Brezilya	1 – 0	Doğu Almanya	Niedersachsenstadion, Hanover Seyirci: 58,463 Hakem: Clive Thomas (Galler)
	Rivelino 60'	Rapor

30 Haziran 1974 16:00 CET	Arjantin	1 – 2	Brezilya	Niedersachsenstadion, Hanover Seyirci: 38,000 Hakem: Vital Loraux (Belçika)
	Brindisi 35'	Rapor	Rivelino 32' Jairzinho 49'

30 Haziran 1974 16:00 CET	Doğu Almanya	0 – 2	Hollanda	Parkstadion, Gelsenkirchen Seyirci: 67,148 Hakem: Rudolf Scheurer (İsviçre)
		Rapor	Neeskens 13' Rensenbrink 59'

3 Temmuz 1974 19:30 CET	Arjantin	1 – 1	Doğu Almanya	Parkstadion, Gelsenkirchen Seyirci: 53,054 Hakem: Jack Taylor (İngiltere)
	Houseman 20'	Rapor	Streich 14'

3 Temmuz 1974 19:30 CET	Hollanda	2 – 0	Brezilya	Westfalenstadion, Dortmund Seyirci: 52,500 Hakem: Kurt Tschenscher (Batı Almanya)
	Neeskens 50' Cruyff 65'	Rapor

B Grubu [değiştir]

Takım	O	G	M	A	Y	Av	P
Batı Almanya	3	3	0	7	2	+5	6
Polonya	3	2	1	3	2	+1	4
İsveç	3	1	2	4	6	−2	2
Yugoslavya	3	0	3	2	6	−4	0

26 Haziran 1974 16:00 CET	Yugoslavya	0 – 2	Batı Almanya	Rheinstadion, Düsseldorf Seyirci: 66,085 Hakem: Armando Marques (Brezilya)
		Rapor	Breitner 39' Müller 82'

26 Haziran 1974 19:30 CET	İsveç	0 – 1	Polonya	Neckarstadion, Stuttgart Seyirci: 43,755 Hakem: Ramón Barreto (Uruguay)
		Rapor	Lato 43'

30 Haziran 1974 16:00 CET	Polonya	2 – 1	Yugoslavya	Waldstadion, Frankfurt Seyirci: 55,000 Hakem: Rudi Glöckner (Doğu Almanya)
	Deyna 24' (pen.) Lato 62'	Report	Karasi 43'

30 Haziran 1974 19:30 CET	Batı Almanya	4 – 2	İsveç	Rheinstadion, Düsseldorf Seyirci: 66,500 Hakem: Pavel Kazakov (SSCB)
	Overath 51' Bonhof 52' Grabowski 76' Hoeneß 89' (pen.)	Rapor	Edström 24' Sandberg 53'

3 Temmuz 1974 16:30 CET	Polonya	0 – 1	Batı Almanya	Waldstadion, Frankfurt Seyirci: 59,000 Hakem: Erich Linemayr (Avusturya)
		Rapor	Müller 76'

3 Temmuz 1974 19:30 CET	İsveç	2 – 1	Yugoslavya	Rheinstadion, Düsseldorf Seyirci: 40,000 Hakem: Luis Pestarino (Arjantin)
	Edström 29' Torstensson 85'	Rapor	Šurjak 27'

Üçüncülük Maçı [değiştir]

6 Temmuz 1974 16:00 CET	Brezilya	0 – 1	Polonya	Olympiastadion, Münih Seyirci: 74,100 Hakem: Aurelio Angonese (İtalya)
		Rapor	Lato 76'

Final [değiştir]